Λυρικό Συναξάρι

Λυρικό Συναξάρι

Παναγίας « Παραμυθιάς » & Νεοφύτου Προσμοναρίου

--- .---

Με τη μνήμη πίσω γυρίζοντας / στα ψηλά τα Λακάκια ταξίδεψα.

Στου βοριά το δαρτό ανεμόβροχο / στο υψίπεδο του Ηλιοκάλαμου...

Στην κορφή του Ξερόβραχου πάνω - ή ως λένε - «των Καναλίων! »...

Με το δάκρυ ελιάς εθυμίασα / την ανάσα του πεύκου οσμίστηκα.

Με της φτέρης το χάϊδεμα μέρεψα / με των Βάτων το Τέκνο γαλήνεψα...

Στα δεξά του Νεόφυτου στάθηκα - στην « Παραμυθιά » και στο Βατοπέδι!..

ΑΧΛΑΔΕΡΗ

 

ΕΝΑ ΣΚΥΡΙΑΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Τ0 1930.

 

https://sarantakos.wordpress.com/2021/11/29/cenerentola/

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ ( 8 )

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ ( 8 )

Προτομή ζωγράφου ΧΑΡΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ ( Μουσείο Λίμνης )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Προλογικό

Ένα μικρό έντεχνο οδοιπορικό στα Μνημεία της Πρωτευούσης του Δήμου μας « ΜΑΛΙΑΝ » - Λίμνης ( Προτομές - Στήλες - Γλυπτά ), με συνοπτικά « στοιχεία ταυτότητος » του δημιουργού - καλλιτέχνη, κι΄από μια ιστορία που διαφορότροπα κάθε φορά, συνδέεται με τον τιμώμενο, το

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ ( 7 )

 

ΠΡΟΤΟΜΗ ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ
ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Προλογικό

Ένα μικρό έντεχνο οδοιπορικό στα Μνημεία της Πρωτευούσης του Δήμου μας « Μαντουδίου , Λίμνης, Αγίας Άννας » - Λίμνης, με συνοπτικά στοιχεία του κάθε Μνημείου...με συνοπτικά « στοιχεία ταυτότητος » του δημιουργού - καλλιτέχνη, κι΄από μια ιστορία που διαφορότροπα κάθε φορά, συνδέεται με το καλλιτέχνημα, ή το Μνημείο.

Πριν φθάσουμε στην Προτομή...

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ ( 6 ) ΠΡΟΤΟΜΕΣ ΚΩΣΤΑ ΓΑΜΒΕΤΑ - ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗ

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ ( 6 )

            ΠΡΟΤΟΜΕΣ ΚΩΣΤΑ ΓΑΜΒΕΤΑ - ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗ

                 Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

                                          Προλογικό

Ένα μικρό έντεχνο οδοιπορικό στα Μνημεία της Πρωτευούσης του Δήμου μας « Μαντουδίου Λίμνης Αγίας Άννας » - Λίμνης, με συνοπτικά στοιχεία του κάθε Μνημείου...με συνοπτικά « στοιχεία ταυτότητος » του δημιουργού - καλλιτέχνη, κι΄από μια ιστορία που διαφορότροπα κάθε φορά, συνδέεται με το καλλιτέχνημα, ή το Μνημείο.

                                            Περιληπτικό

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ - ( 5 )

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ - ( 5 )

Προτομή ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Προλογικό

Ένα μικρό έντεχνο οδοιπορικό στα Δημόσια Μνημεία της Πρωτευούσης του Δήμου μας Λίμνης, με συνοπτικά στοιχεία του κάθε Μνημείου...με συνοπτικά « στοιχεία ταυτότητος » του δημιουργού-καλλιτέχνη κι΄από μια ιστορία που διαφορότροπα κάθε φορά, συνδέεται με το καλλιτέχνημα, ή το Μνημείο.

« Μάνα Λιμνιά - αντάρτισσα, μυρουδιακή βυζάστρα / με τα παιδιά σου στοίχειωσες, στης

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ ΣΤΟ ΜΟΝΟΔΡΥ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Δημήτρης Σγούρος · 

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ ΣΤΟ ΜΟΝΟΔΡΥ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

 Ενενήντα πέντε χρόνια πίσω. Στο μακρινό 1930 μας γυρνά η φωτογραφία που βρήκα στις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο. Είναι η ημέρα των Θεοφανείων στο Μονόδρυ και οι κάτοικοι τη γιορτάζουν με

ΚΑΛΑΝΤΑ ΜΥΛΩΝ ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ

 

Το έθιμο του αμίλητου νερού και τα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς στον Αλμυροπόταμο και τα χωριά των Στύρων

Σοφία Μούτσου

Το έθιμο του αμίλητου νερού και τα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς στον Αλμυροπόταμο και τα χωριά των Στύρων

Ένα από τα πιο παλιά έθιμα της περιοχής μας που τηρούσαν με θρησκευτική ευλάβεια οι οικογένειες ήταν αυτό του Αμίλητου Νερού της Πρωτοχρονιάς

Ανήμερα την Πρωτοχρονιά τα κορίτσια της οικογένειας σηκώνονταν χαράματα να φέρουν νερό με τις στάμνες από τη βρύση του χωριού. Μιλάμε πάντα για το πάνω χωριό..

Η βρύση λοιπόν τα πολύ παλιά χρόνια βρισκόταν εκεί που βρίσκεται σήμερα η στάση του λεωφορείου και έτρεχε άφθονο νερό. Εκεί πήγαιναν αμίλητες οι κοπέλες, γέμιζαν τις στάμνες τους και γύριζαν στο σπίτι πάντα αμίλητες φέρνοντας μαζί με το νερό κι ένα κλαδί ελιάς ή μυρτιάς.

Εκεί ο πατέρας της οικογένειας που είχε σηκωθεί νωρίς νωρίς έπαιρνε το κανάτι, έκανε το σταυρό του και ράντιζε με το κλαδί όλα τα μέλη της οικογένειας, λέγοντας στον καθένα διάφορες ευχές για προκοπή, υγεία, αποκατάσταση, πλούτο και κάθε καλό.

Αυλωνάρι

ΥΠΑΡΧΟΥΝ τόποι που ο χρόνος τους προσπερνά και τόποι που ο χρόνος επιλέγει να φωλιάσει μέσα τους. Το Αυλωνάρι είναι ένας από αυτούς. Εδώ, κάτω από τη σκιά του Άι-Δημήτρη, το

«Στην Αυλίδα, η χρονιά άρχιζε με ένα άγγιγμα ευχής»

Πρωτοχρονιάτικο έθιμο της Αυλίδας: η μπόσκα και η ευχή..

Στην Αυλίδα, το πρωτοχρονιάτικο έθιμο της μπόσκας ήταν μια ήσυχη, σχεδόν ιερή στιγμή, που ένωνε την οικογένεια και γέμιζε το σπίτι με ευχές και ελπίδα.

Το πρωί της Πρωτοχρονιάς σηκωνόταν πρώτος ο πατέρας του σπιτιού. Αν υπήρχε μπόσκα,

Κυρά μου ρούσα πέρδικα

Απο την γιορτή που διοργανωσε το θέατρο Χαλκίδας σήμερα Κυριακή 28 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Περιφερειακής Ενότητας η Κλωστή Λαλιά μας είπε τα παλιά κάλαντα των Φώτων που λέγονταν στη Κύμη όπως τα μετέφερε ο κύριος Βαγγέλης Στάμου.

 

Κυρά μου ρούσα πέρδικα

και χαιμαδή τρυγώνα

Κάλαντα Χριστουγέννων Αρτάκης (Κυζίκου) Μικράς Ασίας

<pre>Κάλαντα Χριστουγέννων Αρτάκης (Κυζίκου) Μικράς Ασίας

Καλήν εσπέραν άρχοντες
άν είναι ορισμός σας
Χριστού τή Θεία γέννηση
νά πώ στ’ αρχοντικό σας

Το λεωφορείο "Άγιος Νικόλαος"

Δημήτρης Σγούρος

 ·

ΣΤΑ ΠΈΤΡΙΝΑ σοκάκια του Αυλωναρίου, εκεί που ο αέρας μυρίζει γη και ιστορία, το όνομα του Νικόλα Παπαγεωργίου, του αγαπημένου «Κολιομπαγιώτα», παραμένει χαραγμένο σαν παλιό, καλό σημάδι. Γεννημένος στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, κουβαλούσε μέσα του τη σπίθα μιας Ελλάδας που ήθελε να προκόψει.

Μόλις 12 χρονών παιδί, άφησε την ασφάλεια του χωριού για τη μεγάλη περιπέτεια της Αθήνας. Εκεί, ανάμεσα στις μηχανές, τα γρανάζια και τα λάδια των συνεργείων, έμαθε την τέχνη που θα γινόταν το πεπρωμένο του, το αυτοκίνητο. Όμως η καρδιά του παρέμενε δεμένη με το χωριό. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, η επιστροφή στο Αυλωνάρι δεν ήταν μια απόφαση, ήταν ανάγκη.

Το 1935, η ζωή του γλύκανε. Παντρεύτηκε την Τριανταφυλλιά Κωνσταντίνου, την όμορφη κόρη του μαστρο-Δημήτρη του τσαγκάρη, και μαζί ξεκίνησαν να χτίζουν το