Στάχτη και Αίμα

Στάχτη και Αίμα

«Δω πέρα σταματούν τα μάτια από δυο σύννεφα...» Γιώργου Παπαστάμου,  Στάχτη και Αίμα, Χαλκίδα (Κωστόγιαννος) 1995  Φυσικά για τους επισκέπτες που φτάνουν κάθε καλοκαίρι στην Αγία Άννα είναι πρακτικά αόρατη η τραγωδία του χωριού στα χρόνια της Κατοχής, την ώρα μάλιστα που βρίσκονται ξαπλωμένοι στις ηλιόλουστες παραλίες ή εξοικειώνονται με τη λαϊκή αρχιτεκτονική του τόπου. Στο μέρος αυτό, όπως και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, ο μεταπολεμικός κόσμος κρύβει πολύ καλά την καταγωγή του, τις ουλές από τις κατοχικές πληγές του.