Βουλευτικές εκλογές στην Εύβοια

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΓΟΥΡΟΣ 

Βουλευτικές εκλογές στην Εύβοια

Μέρος 1ο 1843-1862

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Τη σημερινή εποχή, στην αυτή του 21ου αιώνα, που οι επικοινωνιολόγοι και τα πρόσωπα τείνουν να υποκαταστήσουν τις ιδέες, το άρθρο του Γεώργιου Ν. Φιλάρετου στη σπουδαία εφημερίδα του «ΕΥΒΟΙΑ» της 5 Σεπτέμβρη 1879 είναι δραματικά επίκαιρο. Έτσι, χωρίς σχόλιο, θεωρώ το γραφτό του Φιλάρετου ιδεώδη πρόλογο αυτού του κειμένου

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η επιχειρούμενη εδώ καταγραφή των εκπροσώπων του Ευβοϊκού λαού στη Βουλή των Ελλήνων, από το 1843 μέχρι το 2004, δεν διεκδικεί το «πλήρες ή άριστον». Είναι μια αρχική, μέτρια πιθανόν, προσέγγιση, που σκοπό έχει να προσφέρει το ελάχιστο στην ιστορία της Εύβοιας.

Δυστυχώς η αντίστοιχη βιβλιογραφία είναι μηδαμινή. Τα «Ευβοϊκά κείμενα -Α΄- οι βουλευταί Ευβοίας – 1843-1962, Αθήνα 1970» του Γεωργίου Δ. Σέττα, θεωρείται η μοναδική αντίστοιχη εργασία. Καταγράφει ονομαστικά τους βουλευτές Ευβοίας, αλλά με πολλά λάθη στις χρονολογίες και στα πρόσωπα. Έτσι, οι τέσσερις Κοντόσταυλοι αναφέρονται όλοι με το όνομα Αλέξανδρος Κοντόσταυλος κι οι τρεις Παπανικολάου γίνονται δύο. Βέβαια η βοήθεια που προσφέρει είναι σημαντική!

Εμπόδιο στην έρευνα είναι κι η «αφαίρεση» των περισσοτέρων φύλλων των εφημερίδων με τα εκλογικά αποτελέσματα από τις διάφορες βιβλιοθήκες. Έργο που πιθανόν οφείλεται σε συγγενικά πρόσωπα εκλεγέντων βουλευτών, η σε ερευνητές που δεν είχαν την υπομονή να αντιγράψουν τα στοιχεία.

Η αναφορά σε πρόσωπα με βιογραφικά σημειώματα, είναι σχεδόν «δειγματολογική» από το υπάρχον υλικό. Σε μελλοντική καταγραφή, μια που η έρευνα συνεχίζεται, θα γίνει πληρέστερη αναφορά.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ 1843-1862

Α΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

«Η ΤΗΣ Γ΄ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ»

8 Νοεμβρίου 1843 – 18 Μαρτίου 1844

(πληρεξούσιοι 263)

Την 3η Σεπτεμβρίου 1843 ξέσπασε επανάστση στην Αθήνα, με αρχηγούς τους στρατηγούς Δημήτριο Καλλέργη και Ιωάννη Μακρυγιάννη. Ο Όθωνας υποχρεώθηκε να συγκαλέσει Εθνική Συνέλευση. Αποτέλεσμα η ψήφιση του Συντάγματος που επικύρωσε ο Όθωνας την 18 Μάρτη 1844. Η Α΄ Εθνική Συνέλευση, πριν τελειώσει τις εργασίες της, ψήφισε και εκλογικό νόμο, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης την 25 Μάρτη 1844.

Ο νόμος αυτός εφαρμόστηκε σε όλες τις εκλογές που έγιναν μέχρι την έξωση του Όθωνα. Η διάρκεια κάθε βουλευτικής περιόδου ήταν 3 χρόνια. Από το 1844, που άρχισαν να γίνονται εκλογές, αρχίζει και η αρίθμηση των εκλογικών περιόδων.

Στην άμεση εκλογή με ψηφοδέλτια είχαν δικαίωμα ψήφου όλοι οι Έλληνες από 25 ετών και πάνω. Οι εκλογές διαρκούσαν οχτώ ημέρες, μια και η διεξαγωγή τους δεν γινόταν την ίδια μέρα σε όλη τη χώρα.

Αντιπρόσωποι Α΄ Εθνοσυνέλευσης1

ΧΑΛΚΙΔΟΣ: 1) Αθανάσιος Πετσάλης

2) Νικόλαος Κριεζώτης

3) Ιωάννης Οικονόμου

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ: 1) Σπυρίδων Καλογερόπουλος

2) Κωνσταντίνος Ζέρβας

3) Βελισσάριος Νικολαΐδης

4) Αναγνώστης Παππα-Ιωάννου

ΞΗΡΟΧΩΡΙΟΥ: 1) Βασίλειος Δρόσος

2) Δημήτριος Βιρβίλης (Μπιρμπίλης)

ΣΚΟΠΕΛΟΥ – ΣΚΙΑΘΟΥ: 1) Αλέξιος Αποστολίδης

2) Δημήτριος Φαλκίδης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ

1) Ο Αθανάσιος Πετσάλης ήταν δικηγόρος στην Χαλκίδα, γεννημένος το 1807. Τα στοιχεία του βρίσκομε στον «Κατάλογο ενόρκων της Επαρχίας Χαλκίδος», Παράρτημα ΦΕΚ 1855, σελ. 3. (Αθανάσιος Πετσάλης, ηλικία 48, κατοικία Χαλκίς, επιτήδευμα δικηγόρος, ετήσιον εισόδημα 1500).

2) Η ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ για τον ήρωα του ’21 στρατηγό Νικόλαο Κριεζώτη (1785-1853) είναι τεράστια.

3) Βιογραφικό του Ιωάννου Οικονόμου του Βελισσαρίου (1796-1861) βρίσκομε στην «ΕΥΒΟΙΑ», 5 – 1983 – Ετήσια έκδοση προοδευτικής Εύβοιας – Δημ. Ι. Μαδεροχωρίτης: Η Χαλκίδα που έφυγε: Ιωάννης Βελισσαρίου ? σελ. 206». Τα στοιχεία του βρίσκομε και στον «Κατάλογο ενόρκων της Επαρχίας Χαλκίδος», παράρτημα ΦΕΚ 1855, σελ. 1. «Ιωάννης Οικονόμου, ηλικία 48, κατοικία Χαλκίς, επιτήδευμα γερουσιαστής, ετήσιο εισόδημα 1.000». Αν βασιστούμε σ’ αυτό το στοιχείο ο Ι. Οικονόμου θα πρέπει να γεννήθηκε το 1807.

4) Σπυρίδων Καλογερόπουλος, γιατρός. Τα στοιχεία του βρίσκομε στον «Κατάλογο Ενόρκων Επαρχίας Χαλκίδος», παράρτημα ΦΕΚ 1855: «Σπυρίδων Καλογερόπουλος, ηλικία 66, κατοικία Χαλκίς, επιτήδευμα γερουσιαστής, ετήσιον εισόδημα 5.000». Στοιχεία του βρίσκομε στο βιβλίο της Ελένης Γούτου-Φωτοπούλου «Σύσταση και εξέλιξη του Δήμου Χαλκιδέων», έκδοση Δήμου Χαλκιδέων, 1986 (σελ. 21-24), μια που ο Σπυρίδων Καλογερόπουλος, που ‘χε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη, εκτός από βουλευτής και γερουσιαστής, έγινε και δυο φορές δήμαρχος Χαλκιδέων. Μάλιστα για τη δεύτερη δημαρχιακή του θητεία που πιθανολογείται ότι αρχίζει την 1 Μάρτη 1842 θα ‘θελα να προσθέσω ένα στοιχείο, που ορίζει το διορισμό του τον Ιούλιο του 1841. Η είδηση του διορισμού του δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Η ΤΑΧΥΠΤΕΡΟΣ ΦΗΜΗ»2

5) Κωνσταντίνος Ζέρβας. Στοιχεία για τη ζωή του βρίσκομε στο «Χρονικό Δήμου Αυλώνος», 1833-1862, Κώστα Σγούρου, Αθήνα 1983, σελ. 44-45, 48-51, 56-57, 80-81.

6) Βελισσάριος Νικολαΐδης. Γεννήθηκε το 1894 στον Καστροβαλά (Καλημεριάνοι). Στον «Κατάλογο ενόρων», παράρτημα ΦΕΚ 1859, σελ. 59, έχουμε τα στοιχεία του. «Βελισσάριος Νικολαΐδης, ηλικία 65, κατοικία Καστροβαλά, επάγγελμα βουλευτής, αξία ακίνητης περιουσίας 20.000». Έγινε δήμαρχος Κοτυλαίων το 1835-1837 και το 1859-1866. Εκλέχτηκε βουλευτής Καρυστίας για έξι συνεχείς περιόδους, από το 1843 μέχρι το 1859.

7) Αναγνώστης Παππα-Ιωάννου. Γεννήθηκε στην Κάρυστο το 1811. Τα στοιχεία του βρίσκομε στον «Κατάλογο ενόρκων», παράρτημα ΦΕΚ 1855, σελ. 13, «Αναγν. Παππα-Ιωάννου, ηλικία 44, κατοικία Κάρυστος, επιτήδευμα κτηματίας, ετήσιον εισόδημα 400».

8 ) Αλέξανδρος Αποστολίδης. Γεννήθηκε στη Σκιάθο το 1801 και ήταν κτηματίας (παράρτημα ΦΕΚ 1855, σελ. 6).

ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟΣ – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1844

(Βουλευτές 127)

Στις 30 Μάρτη 1844 ορκίστηκε η πρώτη συνταγματική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, που δημοσίευσε αμέσως το διάταγμα για προκύρηξη βουλευτικών εκλογών. Τον διαδέχθηκε στις 6 Αυγούστου 1844 ο Ιωάννης Κωλέττης που είναι ο πρώτος εκλεγόμενος πρωθυπουργός του ελεύθερου Ελληνικού Βασιλείου.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Α΄: 7 Σεπτεμβρίου 1844 – 11 Απριλίου 1847

ΧΑΛΚΙΔΟΣ: 1) Κριέζωτης Νικόλαος

2) Οικονόμου Ιωάννης

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ: 1) Νικολαΐδης Βελισσάριος

2) Γουναρόπουλος Γεώργιος

3) Καραγιάννης Βασίλειος

Και βέβαια εξ αρχής τα φαύλα. Στην πρώτη εκλογή που έγινε στην Καρυστία, τον Ιούλιο του 1844, επιχειρήθηκε νόθευση της θέλησης του λαού από τον Αλ. Μαυροκορδάτο και τον Κωνσταντίνο Ζέρβα. Σχετικό δημοσίευμα στην εφημερίδα «Η ΕΘΝΙΚΗ».3

Δια να εκθέση τις τα μέσα και τον τρόπον με τον οποίον εγένετο η εκλογύη της Καρυστίας, απετείται να κατατρύψη ολόκληροων μήνα και να καταχρασθή της υπονομής των αναγνωστών του εις την εκτραγώδησιν των κατορθωμάτων του Κ. Ζέρβα εν συντόμω όμως λέγομεν, ότι τόσον η υπουλότης και κλεψίνοια την οποίαν ο Κ. Μαυροκορδάτος μετεχερίσθη δια να αντιπροσωπεύση την Καρυστίαν, υπό την σκιάν του ονόματος του Κ. Μεταξά, καθώς και η άπιστος συμπεριφορά του Κ. Ζέρβα εις ένα των πρωτίστων υπερασπιστών του τον Στρατηγόν Κριεζώτην, συνδυαζομένης με τας απείρους παρανομίας θέλουν έλθει εις γνώσιν της Βουλής, ήτις πότε δεν θέλει ανεχθή τοσαύτας παρανομίας σημειωτέον δ’ όμως ότι δια να επιτύχη ο Κ. Μαυροκορδάτος, εξέδοτο διαταγήν, συγχωρούσαν την εκλογήν τριών Βουλευτών, ενώ κατά τον πληθυσμόν δύο μόνον έπρεπε να εκλεχθώσιν από την Καρυστίαν. Αλλά Κύριε Μαυροκορδάτε, μη διέλθη ποτέ εις την φαντασίαν σου ότι εκέρδισας τίποτε δια της επιτυχίας σου εις Κάρυστον, μη νομίσης ότι λαός του οποίου ενοθεύθη η θέλησις, δύναται ποτέ ν’ αναδεχθή την αντιπροσωπίαν σου· μη νομίσης ότι κατόρθωσας  τίποτε κρύβεις όπισθεν της σκιάς άλλου, δια της οποίας υπέκλεψας την συνείδησιν των Καρυστίων, εξ εναντίας εχθρός της Ελληνικής πολιτείας αναδειχθείς και διώκτης της Ελληνικής ευκλείας, είστε ο πλέον μισητός του λαού, ο πλέον άσπονδος εχθρός του, και δια να βεβαιωθής περί τούτου περίμενε την έναρξιν της Βουλής όπου θέλεις ανταμειφθή δια τας πανουργίας σου, και θέλεις κλαύσει δια τας φιλοδωρηθείσας 7.000 δραχμάς αλλ’ εις μάτην. Σε δε Κ. Ζέρβα ελεεινολογούμεν τη αληθεία, διότι δι’ εφήμερον ωφέλειαν, επρόδοσας την εμπιστοσύνην του Στρατηγού Κριεζώτου του οποίου την φιλίαν πολλάκις θέλεις αναζητήσει άλλ’ ανωφελώς! Πόσας αι περιστάσεις δεικνύωσιν αστασίας ιδεών και χαρακτήρων!!

Στην ίδια εφημερίδα «Η ΕΘΝΙΚΗ», μετά από δύο μήνες βρίσκομε μια απόφαση του δημοτικού Συμβουλίου Κυμαίων, που επιβεβαιώνει την καλπονοθευτική επέμβαση του Κωνσταντίνου Ζέρβα και των φίλων του Μαυροκορδάτου.

Δήμαρχος Δυστίων το καλοκαίρι του 1844 ήταν ο Βασίλειος Καραγιάννης που γεννήθηκε το 1795 στα Κριεζά. Η αδελφή του Μάρω είχε παντρευτεί, σε δεύτερο γάμο, τον Κωνσταντίνο Ζέρβα. Πρώτος της άντρας ο αδερφός του Νικολάου Κριεζώτη, Κωνσταντίνος Χαραχλιάνης, που πέθανε το 1811.4

Στοιχεία για τη ζωή του Βασιλείου Καραγιάννη, που εκλέχτηκε βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του θέρους του 1844, βρίσκομε στον περιοδικό «Το Ρόπτρο».5

Ο Γιώργος Γουναρόπουλος γεννήθηκε το 1889 στην Κάρυστο. Η απόφαση του δημοτικού Συμβουλίου Κυμαίων, που δημοσιεύεται πιο κάτω, εκτός των άλλων στοιχείων μας δίνει και το όνομα του δημάρχου Κυμαίων (Δημήτριος Γιαννάκης) και των δημοτικών συμβούλων το Σεπτέμβριο του 1844.

Το Δημοτικόν Συμβούιον των Κυμαίων εν πλήρει συνοδειάσει συνέλθεν σήμερον την τρίτην Σεπτεμβρίου του 1844 τετάρτου έτους εις το Δημαρχικόν κατάστημα, παρόντος του Δημάρχου Δ. Γιαννάκη, δια να σκεφθή περί της προσβαλλομένης καταστάσεως των πραγμάτων Ευβοίας ως αντιπροσωπεύων τον λαόν τούτον, λαβόν αφορμήν από την εφημερίδα της Συνενώσεως φέρουσαν 7 αριθμόν του τρέχοντος έτους και την ευθείαν, ότι το σύνταγμα δήθεν δεν έχει ισχύν, ούτε άλλος τις ενεργείται Νόμος χωρίς την θέλησιν του Υποστρατήγου Νικολάου Κριζιώτου κλπ.

Λαβόν υπ’ όψιν την προκειμένην διαγωγήν του διαληφθέντος Κριζιώτου, ως εκ της κοινής φήμης και του πλησίον, εγνώρισε και γνωρίζει καλώς τον πατριωτισμόν του, όχι μόνον δεν ηπειλήθη τις παρ’ αυτού, μήτε κατέφυγεν εις τα δάση εν τη εποχή της εκλογής των Βουλευτών ή μετά· άλλ’ απεμακρύνθη μάλιστα της πόλεως Χαλκίδος, εργαζόμενος ιδιωτικώς εις τα κτήματά του, Τριάδα κλπ. και ως άγρυπνος επιθεωρητής ακούσας μόνον, ότι λησταί κατελήστευσαν την διατηρουμένην μονήν Μάτζαρη. Έτρεξε προς καταδίωξιν αυτών, έως ότου ανακαλύψας τους αυτουργούς και συλλαβών παρέδωσεν εις την δικαιοσύνην απέχων πάσης επεμβάσεως περί την εκλογήν των Βουλευτών. Επομένως είναι πολύ απίθανον να απείλησε τον Επίσκοπον Ευβοίας Κ. Νεόφυτον (ότι αν είχε τοιούτον σκοπόν, όταν εκατεδίωκε τους ληστάς εδύνατο να τον προσβάλη εις Κονίστραν, Κύμη ή Καστροβαλά), όπου περιερχομένου από δήμον εις δήμον όλον τον Νομόν Ευβοίας και δια των ιερών υπενήργει δι’ απειλών και λοιπών μέσων την εκλογήν του Μαυροκορδα΄του, διανέμων και ψηφοδέλτια γεγραμμένα, τα οποία γέμουν εισέτι τα χωρία· και ως εκ της κοινής φήμης είχε γνώσιν των πεπραγμένων καθώς και την διανομήν αριστείων εναντίον του αρχιερατικού χαρακτήρος του.

Ότι βιαιοπραγάς, απειλάς και ραδιουργίας ενήργησαν οι Κύριοι Σγάμβας, Κουτσονίκος, Μόστρας και Ζέρβας, ο τελευταίος μάλιστα προς τοις άλλοις ερράβδισε τον Β. Σ. Βάχλα, Αναγ. Φραγγάν και τον Γ. Δημητριάδην απέκλεισε των δικαιωμάτων του πολίτου Έλληνος, όχι μόνον από την ψηφοφορίαν, αλλά και από του να παρουσιασθή εις την κάλπην δι’ απειλής θανάτου της ζωής του.

Ότι κατά των παρανομιών και βιαιοπραγιών της εκλογής των Βουλευτών εξελθόντες οι Κύριοι Σταμ. Παπ. Ιωάννου και Ιώαννης Μπάχλας εις τους δήμους Κοτυλαίων, Θονιστρίων και Δυστίων προς συνδρομήν υπογραφών επί της γενομένης διαμαρτυρήσεως. Ο Κύριος Ζέρβας από Χαλκίδα έτρεξε δρομαίως να κακοποιήση τούτους ως κακούργους, με απειλάς θανάτου της ζωής των. Ο Δήμαρχος των Δυστίων παρασυρόμενος από καππιον γραμματέα του Παναγή Χρυσοστάλη λεγόμενον υπέβαλεν αυτούς υπό ανάκρισιν κακουργήματος ως υποκινησάντων δήθεν στάσιν εναντίον των καθεστώτων συρράψαντες συκοφαντίαν, όπως εξαπατήσωσι τους λαούς και αποφύγωσι την συνδρομήν της διαμαρτυρήσεως, της οποίας είχον προϋπάρχουσαν γνώσιν, ενώ υπεγράφετο παρά των Δημοτών Κύμης και λοιπών, ώστε οι ανωτέρω έφερον εις ανησυχίαν και διαμερισμόν την επαρχίαν ιδίως Καρυστίας, και όχι ο Κριζιώτης· όστις, καίτιο μακράν της επαρχίας ευρισκόμενος, έλαβε τοσαύτας ψήφους, από τους οποίους δεικνυται το σέβας των λαών προς αυτόν και όχι ο φόβος, εκτός του Δήμου των Δυστίων, όπου παρίστατο ο Ζέρβας και έσχιζε τα ψηφοδέλτια, τα μη φέροντα το όνομά του, ως διακωδωνίζεται παρ’ όλων των Δυστίων δημοτών κλπ.

Προς ανασκευήν δε των προσβολών κατά του διαληφθέντος Κριζιώτου, αποφαίνεται ψευδόμενον και μη αληθώς έχοντα τον συντάκτην της εκθέσεως των συνδρομητών της εφημερίδος Συνενώσεως.

Περί δε οικισμών, αν έλαβον χώραν κατά του Ζέρβα, πιθανόν να έδωσεν αυτός αιτίας άλλων αντικειμένων μεταξύ των, ότι αυτός από τας πτέρυγας του αετού επέτετο, πλην αγνοούμεν αυτά, και δια τούτο δεν έχει την αντίρρησιν.

Η δια του τύπου δημοσίευσης της παρούσης, ανατίθεται προς τον Δήμαρχον των Κυμαίων προς γνώσιν ου τίνος ανήκει ότι μηδεμία προσβολή του Συντάγματος εγένετο παρά του Κριζιώτου.

Το Συμβούλιον

Παντελής Χατζή, Κωνσταντίνος Μιχαήλ, Ιω. Σανιός, Κωνσταντίνος Χρυσού, Δημήτριος Ι. Μήτρου (Πρωτοκολλιστής), Γεώργιος Κ. Αστέρης, Δ. Σανιός, Ιω. Σημαιών.

Να σημειώσουμε εδώ ότι αρχικά είχε εκλεγεί βουλευτής Καρυστίας ο Κ. Ζέρβας. Όμως ο Κριεζώτης όρισε επιτροπή και πέτυχε την ακύρωση της εκλογής Καρυστίας. Επαναληπτική εκλογή στις 25 Αυγούστου 1845. Έτσι κατάφερε να βγουν οι δικοί του υποψήφιοι, οι Κωλεττικοί Β. Νικολαΐδης, Γ. Γουναρόπουλος, Β. Καραγιάννης. Δύσκολες εποχές και δύσκολο να πεις, αν τότε ήταν πιο φαύλος ο Ν. Κριεζώτης ή ο Κ. Ζέρβας. (Σχετικό δημοσίευμα: Αύγουστος 1845: Γίνονται επαναληπτικές εκλογές στην επαρχία Καρυστίας: Κώστα Σγούρου, Χρονικό Δήμου Αυλώνος, 1833-1862, Αθήνα 1983, σελ. 56-57).

ΕΚΛΟΓΕΣ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 1847

Βουλευτές 127

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β΄: 28 Ιουλίου 1847 – 22 Ιουλίου 1850

ΧΑΛΚΙΔΟΣ: 1) Οικονόμου Ιωάννης

2) Τασσαίος Ιωάννης

3) Βιτάλης Μάρκος

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ: 1) Νικολαΐδης Βελισσάριος

2) Νικολαΐδης Σταμάτιος

3) Παπανικολάου Γεώργιος

ΣΚΟΠΕΛΟΥ – ΣΚΙΑΘΟΥ: 1) Αντωνιάδης Σταμάτιος

2) Αντωνιάδης Κωνσταντίνος

Ο Ιωάννης Τασσαίος ήταν γιατρός στη Χαλκίδα, γεννημένος το 1809 (ΦΕΚ 1855, παράρτημα σελ. 1).

Ο Σταμάτιος Νικολαΐδης ήταν κτηματίας στην Κάρυστο γεννημένος το 1806 (ΦΕΚ 1854, παράρτημα, σελ. 25).

Ο Κωνσταντίνος Αντωνιάδης, ήταν κτηματίας στη Σκύρο, γεννημένος το 1816 (ΦΕΚ 1855, παράρτημα, σελ. 7).

Ο πρωθυπουργός Ι. Κωλέττης πέθανε την 1η Σεπτέμβρη 1847. Στις 5 Σεπτέμβρη 1847 έγινε πρωθυπουργός ο οπλαρχηγός του ’21 Κίτσος Τζαβέλας. Παραιτήθηκε στις 8 Μάρτη 1848 και τον ακολούθησε στην πρωθυπουργία ο Γεώργιος Κουντουριώτης. Στις 15 Οκτώβρη 1849 τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Κανάρης. Έμεινε στην κυβέρνηση μέχρι τις 12 Δεκέμβρη 1849. Τον ακολούθησε ο Αντώνιος Κριεζής.

ΕΚΛΟΓΕΣ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1850

(Βουλευτές 127)

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Γ΄: 30 Οκτωβρίου 1850 – 27 Οκτωβρίου 1853

ΧΑΛΚΙΔΟΣ: 1) Αποστολίδης Γεώργιος

2) Μητσάκης Δημήτριος

3) Κικίδης Χρήστος

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ: 1) Νικολαΐδης Βελισσάριος

2) Βάχλας Ιωάννης

3) Παππα Ιωάννου Αναγνώστης

ΣΚΟΠΕΛΟΥ – ΣΚΙΑΘΟΥ: 1) Γεωργιάδης Ιωάννης

2) Νικολάου Γεώργιος

Ο Γεώργιος Αποστολίδης, ήταν κτηματίας στη Χαλκίδα, γεννημένος το 1802 (ΦΕΚ 1855, παράρτημα σελ. 1). Έγινε δήμαρχος Χαλκιδέων από 12/8/1838 μέχρι 1/3/1842. Στο νεκροταφείο της Χαλκίδος σώζεται ο τάφος του Γεωργ. Αποστολίδη. Στην επιτύμβια πλάκα έχει χαραχθεί: «Ιερολοχίτης και λοχαγός της Εθνικής φάλαγγας, γεννήθηκε το 1800, διετέλεσε πληρεξούσιος της Εύβοιας στην Γ΄ συνέλευση των Ελλήνων της Επιδαύρου μέλος της Α΄ δημογεροντίας της πόλης μας, δήμαρχος αυτής, βουλευτής κατά τις περιόδους 1844 και 1850, δημοτικός σύμβουλος επό δωδεκαετίαν. Τιμήθηκε με το αργυρό εθνόσημο που δόθηκε στους «προμάχους της Χαλκίδας». Πέθανε στη Χαλκίδα το έτος 1875.6

Ο Ιωάννης Γ. Βάχλας γεννήθηκε το 1818 στην Κύμη. Τα στοιχεία του βρίσκομε στο παράρτημα ΦΕΚ, τεύχος Α΄, 1888, σελ. 22: Ιωάννης Γ. Βάχλας, κατοικία Κύμη, ηλικία 70, διετέλεσε βουλευτής.

ΕΚΛΟΓΕΣ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1853

(Βουλευτές 138)

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Δ΄: 30 Οκτωβρίου 1853 – 29 Οκτωβρίου 1856

ΧΑΛΚΙΔΟΣ:

(αριθμός ψηφοφορισάντων 2792)

1) Αβέρωφ Αυγερινός (2783)

2) Βουδούρης Νικόλαος (2782)

3) Μάντζαρης Αναγνώστης (2777)

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ:

(αριθμός ψηφοφορισάντων 3948)

1) Νικολαΐδης Βελισσάριος (3593)

2) Μπαλάφας Ιωάννης (3568)

3) Δημητριάδης Κωνσταντίνος (3437)

ΞΗΡΟΧΩΡΙΟΥ:

(αριθμός ψηφοφορισάντων 1442)

1) Γεώργιος Χ. Μαδεμοχωρίτης (1434)

2) Γεώργιος Μπάνης (1406)

Όλοι οι βουλευτές αναφέρονται ως «νεοεκλεγέντες», πλην του Β. Νικολαΐδη, που  ήταν βουλευτής και την προηγούμενη περίοδο.

Τα στοιχεία δημοσίευσε η εφημερίδα «ΕΒΔΟΜΑΣ».7

Νικόλαος Βασιλείου Βουδούρης.8 Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1806 (ΦΕΚ 1855, παράρτημα σελ. 3). Πρόκριτος της Ύδρας ο πατέρας του Βασίλειος Βουδούρης ήταν ένας εκ των «συνεισενεγκόντων» κατά τον ιερό αγώνα. Από το 1837 μέχρι το 1845 ήταν Υγειονόμος Πειραιά. Το 1845 προβιβάστηκε σε γενικό Επιθεωρητή των Υγειονομείων του Κράτους και εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα. Το 1847 απολύθηκε της υπηρεσίας σαν «Κριεζωτιστής». Ιδιώτευσε μέχρι το 1853. Τότε ο λαός τον εκλέγει βουλευτή Χαλκίδος (Δ΄ Περίοδος) και πάλι το 1856-1859 (Ε΄ Περίοδος). Το 1857 εκλέχτηκε και δήμαρχος Χαλκιδέων (4/10/1855 – 30/11/1857). Το 1862 ήταν πληρεξούσιος Χαλκίδος στη Β΄ Εθνική Συνέλευση. Στις 27 Μαρτίου 1863 εκλέγεται Υπουργός Ναυτικών και κατόπιν αντιπρόεδρος του Σώματος. Το 1865 εκλέχτηκε και πάλι βουλευτής Χαλκίδος. Τον Οκτώβριο του 1865 έγινε και πάλι Υπουργός Ναυτικών. Στις 6 Ιανουαρίου 1868 πέθανε στην Αθήνα από οξεία νόσο και τάφηκε εκεί.

Αναγνώστης Μάντζαρης. Γεννήθηκε το 1811 (ΦΕΚ 1855, παράρτημα σελ. 3). Πριν να γίνει βουλευτής έγινε δυο φορές δήμαρχος Χαλκιδέων από 30/1/1846 μέχρι 9/11/1849 και από 9/11/1849 μέχρι 26/7/1853. Γόνος πλούσιας οικογένειας από τα Φύλλα Χαλκίδος, σπούδασε δικηγόρος στη Μεγάλη του γένους Σχολή, στην Κωνσταντινούπολη.9

Εκλέχτηκε βουλευτής Χαλκίδος το 1853, 1856, 1859, 1861 (Δ΄, Ε΄, Στ΄, Ζ΄ βουλευτικές περίοδοι).

Ιωάννης Μπαλάφας. Γεννήθηκε στο Μονόδρι το 1814 και πέθανε στην Επισκοπή στις 24 Ιουλίου 1882. Βουλευτής Καρυστίας από το 1853 μέχρι το 1879. Εκλέχτηκε στις εξής βουλευτικές περιόδους: Δ΄, Ε΄, Στ΄, Ζ΄ (της περιόδου 1844-1862) και Α΄, Γ΄, Ζ΄ (της περιόδου 1865-1910.

Παράλληλα ήταν δήμαρχος Κονιστρίων από το 1843 μέχρι το 1862. Διετέλεσε και επαρχιακός σύμβουλος και πρόεδρος του επαρχιακού συμβουλίου Καρυστίας.

Στοιχεία για τη ζωή του βρίσκομε: 1) Οικογένεια Μπαλάφα (1823-1936) του Κωνσταντίνου Σγούρου, «Ρόπτρο» Αυλωναρίου, Χριστούγεννα 2001, σελ. 68-71, 2) Δήμαρχοι και δημοτικές εκλογές στο δήμο Κονιστρίων (1835-2002), «Ρόπτρο» Αυλωναρίου, Καλοκαίρι 2003, σελ. 8-11.

Δημητριάδης Κωνσταντίνος. Βουλευτής Καρυστίας στην Δ΄ και Ζ΄ βουλευτική περίοδος (της περιόδου 1844-1862) και Α΄, Β΄ βουλευτική περίοδο (της περιόδου 1865-1910).

Άνθρωπος με ιδιαίτερη μόρφωση. Άρθρωσε σπουδαίο λόγο στο κοινοβούλιο. Ενδεικτική η «αγόρευσις του βουλευτού Καρυστίας κ. Κ. Δημητριάδου κατά την συνεδρίασιν της 15 Ιουλίου 1855» που δημοσιεύει η εφημερίδα «ΕΒΔΟΜΑΣ».10

Τον Οκτώβριο του 1855 «ο κ. Κ. Δημητριάδης, βουλευτής Καρυστίας, διωρίσθη διευθυντής της Διοικ. Αστυνομίας Αθηνών και Περαιώς».11

Γεώργιος Χ. Μαδεμοχωρίτης. Γεννήθηκε το 1814 στο Ξηροχώρι «Γεώργ. Χ. Μαδεμοχωρίτης, ηλικία 41, κατοικία Ξηροχώρι, επιτήδευμα κτηματίας, ετήσιον εισόδημα 1500» (ΦΕΚ, παράρτημα 1855, σελ. 8).

Ο πρωθυπουργός Αντώνιος Κριεζής παραιτήθηκε στις 16 Μαΐου 1854 και τον ακολούθησε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Αυτός παραιτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1855 και σχημάτισε κυβέρνηση ο Δημήτριος Βούλγαρης.

Στις 5 Οκτωβρίου 1855 διορίζεται Υπουργός Οικονομικών ο Αλέξανδρος Κοντόσταυλος. Παραιτήθηκε στις 2 Ιουλίου 1856. Είναι ο πρώτους βουλευτής από την Εύβοια (εκπρόσωπος Καρυστίας) που γίνεται Υπουργός. Τον Κοντόσταυλο έφερε ο Βούλγαρης ως εξωκοινοβουλευτικό Υπουργό. Η εφημερίδα «ΕΒΔΟΜΑΣ»12 δίνει την είδηση. «Η δυστυχώς επισυμβάσα ασθένεια του επί των Οικονομικών Υπουργού Κ. Σιληβέργου επέφερε πρό τινων ημερών νέαν υπουργικήν μεταρρύθμισιν. Κατά συνέπειαν ο κ. Α. Κοντόσταυλος διωρίσθη Υπουργός των οικονομικών… Ο κ. Κοντόσταυλος αν και προ πολλού απομεμακρυσμένος από τα δημόσια, υπήρξεν μεγαλέμπορος διακεκριμένος, γνωστός εις όλον τον εμπορικόν κόσμον διά τας οικονομικάς και εμπορικάς γνώσεις του και δια την ικανότητά του».

ΕΚΛΟΓΕΣ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1856

(Βουλευτές 138)

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ε΄: 7 Δεκεμβρίου 1856 – 24 Μαΐου 1859

ΕΠΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ:

1) Ν. Μπουδούρης

2) Α. Μάντσαρης

3) Α. Αβέροφ

ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ:

1) Α. Κοντόσταυλος

2) Ι. Μπαλάφας

3) Β. Νικολαΐδης

ΕΠΑΡΧΙΑ ΞΗΡΟΧΩΡΙΟΥ:

1) Α. Καλογερόπουλος

2) Γ. Μαδεμοχωρίτης13

ΕΠΑΡΧΙΑ ΣΚΟΠΕΛΟΥ – ΣΚΙΑΘΟΥ:

1) Σκλαβέντζος Ιωάννης

2) Νικολάου Γεώργιος

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1855 παραιτήθηκε ο Α. Μαυροκορδάτος και σχημάτισε κυβέρνηση ο Δημήτριος Βούλγαρης. Παραιτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1857. Τον ακολούθησε ο Αθανάσιος Μιαούλης. Έμεινε στην πρωθυπουργία μέχρι την 29 Μαΐου 1859. Ο Όθωνας διέλυσε τη βουλή και ο γιος του ήρωα της Επανάστασης του ’21 που έκανε τις εκλογές πλειοψήφισε. Έτσι ο Αθ. Μιαούλης θα είναι και πάλι πρωθυπουργός από 29 Μαΐου 1859 μέχρι 26 Μαΐου 1862.

Ο Αλέξανδρος Π. Κοντόσταυλος (1789-1865) εκλέχτηκε βουλευτής Καρυστίας το 1856 και το 1859. Ήταν φίλος των Κουντουριώτιδων και του Ι. Καποδρίστρια.
Κατηγορείται ότι το 1826, όταν στάλθηκε στην Αμερική για να αγοράσει δύο φρεγάτες, με χρήματα του ελληνικού δημοσίου έφερε μία. Με τα χρήματα της φρεγάτας φέρεται να αγόρασε μεγάλη έκταση στο Δύστο της Καρυστίας και να έχτυσε σπίτι λαμπρό εκεί που τώρα είναι το άγαλμα του Κολοκοτρώνη. Μάλιστα όταν ήρθε ο Όθωνας στην Αθήνα τον πήγαν να μείνει προσωρινά στο σπίτι του Κοντόσταυλου, που λειτούργησε και η Βουλή των Ελλήνων. Οι Αθηναίοι όταν περνούσαν έξω από το σπίτι του Κοντόσταυλου φώναζαν:

«Κοντόσταυλε το σπίτι σου

εκ του μακρόθεν μοιάζει

τρικάταρτο Αμερικής

εξ ου αυτό πηγάζει».

Να τι γράφει η εφημερίδα «Ο ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ»14 στα 1860.

«Σήμερον, οπότε αι δύο πολυθρύλλητοι διαφοραί του Κ. Κοντοσταύλου με το δημόσιον κατέστησαν αντικείμενον της ημέρας, ένεκα των πολλών προσπαθειών αίτινες καταβάλλονται υπό των περί αυτόν, όλων ανθρώπων της εξουσίας, όπως αι διαφοραί ούτοι λυσώσι κατά των  δημοσίου, νομίζομεν ότι υπηρετούμεν την πατρίδα, ευχαριστούμεν δε και τους αναγνώστας μας, μεταφέροντες εις τα στήλας ημών το εις τον Φιλόλαον υπαιστευθέν προχθές άρθρον περί της υποθέσεως ταύτης. Είναι περίεργον τω όντι με τον άνθρωπον τούτον, τον Κ. Κοντόσταυλον! Οσάκις ανέλαβεν δημόσιον υπηρεσίαν, εκατοστύας εκατομμύρια ως εκ θαύματος εξέφυγον εκ του δημοσίου ταμείου! Και εν τούτοις δις ο άνθρωπος ούτος εγένετο υπουργός, δις βουλευτής, πρόεδρος της βουλής, αριστειούχος! Σήμερον δε ελέχθη ότι ο υιός αυτού, διά τας λαμπράς βεβαίως πατραγαθίας, καλείται υπουργός της δημοσίου παιδείας! Θεέ μου, οποίου είδους πολιτεία είναι αυτή! Πως μέχρις οστέων εισέδυσεν η διαφθορά, η εξαχρείωσις, η ηθική αναλγησία!

Υπάρχει  γνωστή τοις πάσιν η υπόθεσις της φρεγάτας, την οποίαν ο Κοντόσταυλος εξεποίησεν ει Αμερικήν, σφετερισθείς τα χρήματα του δυστυχούς έθνους, κθ’ την στιγμήν η πατρίς έτρεχε τον περί των όλων έσχατον γίνεμνον, στερουμένη και του προς διατροφήν των ηρωικών στρατευμάτων της αναγκαιούντος άρτου. Τότε ο Κ. Κοντόσταυλος σταλείς εις την Αμερικήν, δια να φέρη δύο φρεγάτας αγορασθείσας με το αγγλικόν δάνειον, εστάθη τόσον άξιος, τόσον καλώς πατριώτης, ώστε έφερε μόνον την μίαν, κατορθώσας με το τίμημα της παρ’ αυτού εκποιηθείσης ετέρας να σκεπάση μόνον τα δαπάνας του διάπλου της κομισθείσης και της ονομασθείσης κατόπιν «Ελλάδος»…

Δια να ενθυμώνται δε οι μεταγενέστεροι ότι εις ταύτας τας πονηράς ημέρας η της εθνικής τιμής εξουθένωσης έφθασε τον ύπατον αυτής βαθμόν, διωρίσθη και ο Κοντόσταυλος κατά το 1856 υπουργός της Οικονομίας, ότε πάλιν εζημίωσε το δημόσιον εν και ήμισυ περίπου εκατομμύριον δραχμών δια της περιφήμου ανατεθείσης αυτώ προβλέψεως των σιτηρών. Ο Κ. Κοντόσταυλος, τον οποίον έφερεν υπουργόν ο Κ. Βούλγαρης με άλλας ελπίδας, ως φρόνιμος και πραγματικός Χίος, αμέσως κατέγινε να προετοιμάση τα μέσα της αθωώσεως του από την καταψηφισθείσαν αυτώ καταδίκην κατά συνέπειαν της οποίας είχε εγγραφή υπό του δημοσίου υποθήκη εις τα εν Καρυστία χωρία αυτού, αγορασθέντα άλλοτε με τα χρήματα της φρεγάτας αντί 10 χιλιάδων ταλλήρων και σήμερον έχοντα αξίαν ενός εκατομμυρίου δραχμών. Εμόρφωσε λοιπόν το προσωπικόν του ελεγκτικού συνεδρίου, όσον εξόν τε κατά το πνεύματ ου και ήδη συνδέσας και τον γάμον του υιού του μετά μιας των θυγατέρων του Γεωργίου Κουντουριώτου, προσπαθεί να διαφθείρη το σώμα αυτό δια να εκδώση παράλογον απόφασιν εμπαίζον τον νόμον και την δημοσίαν ηθικήν».

Στοιχεία για τη ζωή του Α.Π. Κοντόσταυλου βρίσκομε στον «ΕΝΑΛΛΑ».15

ΕΚΛΟΓΕΣ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1859

(Βουλευτές 140)

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Στ΄: 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1859 – 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1860

ΧΑΛΚΙΔΟΣ: 1) Αβέρωφ Αυγερινός

2) Μάντζαρης Αναγνώστης

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ: 1) Κοντόσταυλος Αλέξανδρος

2) Μπαλάφας Ιωάννης

3) Μιχαήλ Ι. Γεώργιος

ΣΚΟΠΕΛΟΥ – ΣΚΙΑΘΟΥ: 1) Μανιώτης Ιωάννης

2) Δουλίδης Ιωάννης

Ο Α. Μάντζαρης στην Α΄ Σύνοδο (15 Φεβρουαρίου – 11 Αυγούστου 1861) εκλέχτηκε ταμίας του προεδρείου.

ΕΚΛΟΓΕΣ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1861

(Βουλευτές 142)

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ζ΄: 15 Φεβρουαρίου 1861 – 11 Σεπτεμβρίου 1862

ΧΑΛΚΙΔΟΣ: 1) Αβέρωφ Αυγερινός

2) Μάντζαρης Αναγνώστης

ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ: 1) Δημητριάδης Κωνσταντίνος

2) Παπανικολάου Γεώργιος

3) Μπαλάφας Ιωάννης

ΣΚΟΠΕΛΟΥ – ΣΚΙΑΘΟΥ: 1) Μανιώτης Ιωάννης

2) Δουλίδης Ιωάννης

ΝΕΩΝ ΨΑΡΩΝ: 1) Κοντσιάς (Κοτζιάς) Ιωάννης

2) Καλλάρης Ανδρέας

Ο Αθανάσιος Μιαούλης παραιτήθηκε στις 26 Μαΐου 1862 και σχημάτισε κυβέρνηση ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης (ο Γενναίος) γιος του γέρου του Μωριά. Στις 6 Οκτώβρη 1862 έγινε επανάσταση. Ακολούθησε η έξωση του Όθωνα στις 12 Οκτώβρη 1862. Στις 11/15 Οκτώβρη 1862 έχομε προσωρινή κυβέρνηση Δ. Βούλγαρη προέδρου, Κ. Κανάρη, Μπ. Ρούφου, μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου 1863. Κατόπιν έχομε σε διάστημα τριών μηνών τρεις κυβερνήσεις του Ζην. Βάλβη στις 13/28 Φεβρουαρίου 1863, στις 27 Μαρτίου 1863 του Διομήδη Κυριακού και στις 29 Απριλίου 1863 του Μπενιζέλου Ρούφου. Στις 21 Ιουνίου 1863 έχομε νέα κυβέρνηση του Μπενιζέλου Ρούφου.

Στις 19 Οκτωβρίου 1863 ορκίζεται βασιλιάς των Ελλήνων ο Γεώργιος ο Α΄.

Στις 25 Οκτωβρίου 1863 έχομε κυβέρνηση Δ. Βούλγαρη και στις 5 Μαρτίου 1864 κυβέρνηση Κ. Κανάρη. Στις 16 Απριλίου 1864 κυβέρνηση Ζην. Βάλβη και στις 26 Ιουλίου 1864 κυβέρνηση Κ. Κανάρη.

Στις 2 Μαρτίου 1865 ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος. Έκανε εκλογές στις 14 Μαΐου 1865 και πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από την πρώτη βουλή της κοινοβουλευτικής μοναρχίας που την αποτελούσαν 181 βουλευτές.

Ακολούθησαν κυβέρνηση Επαμ. Δεληγιώργη στις 20 Οκτωβρίου 1865, Δημ. Βούλγαρη στις 3 Νοεμβρίου 1865, Δ. Βούλγαρη στις 3 Νοεμβρίου 1865, Αλέξ. Κουμουνδούρου στις 6 Νοεμβρίου 1865, Επ. Δεληγιώργη στις 13 Νοεμβρίου 1865, Μπ. Ρούφου στις 28 Νοεμβρίου 1865 και 26 Ιανουαρίου 1866, Δ. Βούλγαρη στις 9 Ιουνίου 1866. Αλ. Κουμουνδούρου στις 18 Δεκεμβρίου 1866, Αριστ. Μωραϊτίνη στις 20 Δεκεμβρίου 1867, Δ. Βούλγαρη στις 25 Ιανουαρίου 1868. 23 Κυβερνήσεις μέσα σε 8 χρόνια.

πηγη: Γράφει ο Κώστας Σγούρος στο  eviac.gr

Δήμαρχοι και δημοτικές εκλογές στο δήμο Ταμυνέων-Δυστίων
(1835-2002)

Το Αλιβέρι, η σπουδαία αυτή πολιτεία της Κεντρικής Εύβοιας, που σήμερα έχει γίνει το ουσιαστικό «κέντρο» της επαρχίας Καρυστίας, μετά την ίδρυση του λεύτερου Ελληνικού κράτους, γίνεται έδρα του δήμου Ταμυνέων, ενός των σπουδαιοτέρων δήμων της πατρίδας μας.

Η ίδρυση του δήμου Ταμυνέων έγινε με το Β.Δ. της 12ης (24) Νοεμβρίου 1835, που δε δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Έδρα του δήμου ορίστηκε το Αλιβέρι. Με το ίδιο διάταγμα ιδρύθηκε και ο δήμος Δυστίων με τυπική έδρα το Δύστο. Κάτι που δεν ίσχυσε ποτέ, γιατί ουσιαστική έδρα ήταν το Αυλωνάρι, με το δημαρχείο στον Πύργο.

Το 1841, με το Β.Δ. της 30 Ιανουαρίου (11 Φεβρουαρίου), που δε δημοσιεύτηκε στην Ε.τ.Κ. ο δήμος Ταμυνέων συγχωνεύθηκε στο δήμο Δυστίων. Έδρα ορίστηκε το Αλιβέρι. Αλλά ούτε αυτό ίσχυσε, γιατί ο δήμος Δυστίων συνέχισε να έχει έδρα του το Αυλωνάρι, μέχρι το 1848.

Το 1848, με το Β.Δ., το οποίο δε δημοσιεύθηκε στην Ε.τ.Κ. τμήμα του δήμου Δυστίων αποσπάσθηκε και αποτέλεσε το δήμο Αυλώνος.

Τυπικά εδώ, στα 1848, και ουσιαστικά στα 1850 χωρίζουν οι τύχες του Αλιβερίου από το Αυλωνάρι. Ενδεικτικοί της κοινής πορείας Αυλωναρίου – Αλιβερίου είναι οι κατάλογοι εχόντων προσόντα ενόρκων πολιτών που δημοσιεύονταν κάθε χρόνο στο παράρτημα της Ε.τ.Κ.

Από το 1845 μέχρι το 1850 έχουμε ενόρκους του δήμου Δυστίων από τα χωριά και του Αυλωναρίου και του Αλιβερίου μαζί. Από το 1851 έχουμε ξεχωριστά ενόρκων από το Δήμο Αυλώνος και από το δήμο Δυστίων.

Ο δήμος Δυστίων, με έδρα αυτή, με το Β.Δ. της 11η Σεπτεμβρίου (ΦΕΚ 103) ο δήμος Δυστίων μετονομάσθηκε σε δήμο Ταμυνέων, που λειτούργησε μέχρι το 1912.

Τη χρονιά αυτή με το νόμο ΔΝΖ (4057) της 14ης Φεβρουαρίου καταργήθηκαν οι δήμοι κι έγιναν οι κοινότητες

Η πρώτη σφραγίδα του δήμου, που ίσχυσε απότο 1835 μέχρι το 1850, είχε κυκλικά τις λέξεις ΔΗΜΟΣ ΔΥΣΤΙΩΝ με ενδιάμεσο κόσμημα, χωρίς έμβλημα.

Η δεύτερη σφραγίδα, που ίσχυσε μετά το 1850 μέχρι το 1896, ήταν κυκλική, απεικόνιζε τη «Δήμητρα καθίμενη, κρατούσα κέρας αμάλθειας» και γύρω τις λέξεις «ΔΗΜΟΣ ΔΥΣΤΙΩΝ».

Η τρίτη σφραγίδα του δήμου που ίσχυσε από το 1896 μέχρι το 1914, έφερε ως έμβλημα «άγαλμα Απόλλωνος» και κυκλικά τις λέξεις «ΔΗΜΟΣ ΤΑΜΥΝΕΩΝ».

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ

1835: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ

Ο «γενικός κατάλογος των δήμων του κράτους» δημοσιεύτηκε σε παράρτημα της Ε.τ.Κ. του 1836, αρ. 80 της 28ης Δεκεμβρίου.
Πρώτος δήμαρχος Ταμυνέων αναφέρεται ο Δημήτριος Χρυσοστάλης. Προφανώς ήταν ο γεννήτορας της μεγάλης αυτής οικογένειας του Αλιβερίου, παππούς του φαρμακοποιού και βουλευτή Ευβοίας Δημήτριου Σ. Χρυσοστάλη. Από το 1837, που έληγε η θητεία των πρώτων δημάρχων, μέχρι το 1850 βρίσκομε μόνο δημάρχους του δήμου Δυστίων που έχει έδρα (ουσιαστικά) το Αυλωνάρι. Έτσι το 1837 έχομε τον Κ. Καραμάνη από το Αλιβέρι, το 1841 τον Τ. Μπάνο, το 1846 τον Ι. Αντωνιάδη, από τα Ζάρκα και το 1848 τον Ζαφείριο Βελισσαρίου από το Αυλωνάρι.1 Μάλιστα στο δημοτικό συμβούλιο του 1843 συμμετείχε και το Κωνσταντίνος Μ. Καλλίας, που θα γίνει δήμαρχος Δυστίων τον Αύγουστο του 1850, με έδρα το Αλιβέρι. Η περίοδος από το 1837 μέχρι το 1850 πρέπει να ερευνηθεί ιδιαίτερα, γιατί πολλά πράγματα παραμένουν αδιευκρίνιστα.

1850-1855: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΙΑΣ

Στον «κατάλογο εχόντων προσόντα ενόρκου πολιτών» του 18502 βρίσουμε στοιχεία του δημάρχου Δυστίων «Κωνσταντίνος Μ. Καλλίας, ηλικία 30, κατοικία Άγιος Ιωάννης, επιτήδευμα: κτηματίας, ετήσιο εισόδημα 1500».
Το 1841 σε ηλικία 21 χρόνων ήταν δημοτικός σύμβουλος Δυστίων, με δήμαρχο τον Τ.Γ. Μπάνο. Το διορισμό του βρίσκομε στο ΦΕΚ 1850, αρ. 23, 6 Αυγούστου «Δια του από 1ης Αυγούστου Β.Δ. διωρίσθη δήμαρχος μεν του δήμου Δυστίων της Επαρχίας Καρυστίας ο Κωνστ. Καλλίας, δημαρχιακοί δε πάρεδροι οι Κων. Λεβέντης, Ιωάννης Αγγελέτος και Γεώργιος Πρόγιαννης».
Ο Ιωάννης Αγγελέτος ήταν κτηματίας από τον Άγιος Λουκά, γεννημένος το 1807. Από το 1855 μέχρι το 1866 πού ’γινε δήμαρχος Δυστίων ο Κ. Κυριαζής, δε βρήκαμε διορισμό άλλου δημάρχου Δυστίων. Βέβαια, αν ο διορισμός δημάρχων γινόταν από τη Νομαρχία δεν περνούσε από τη Ε.τ.Κ. Εκτός και αν ο Κ. Καλλίας συνέχισε να κυβερνά το δήμο Δυστίων μέχρι το 1866. Όπως και νά ’χει η ιστορία, ο Κ. Καλλίας θα είναι υποψήφιος δήμαρχος τον Απρίλη του 1866 στις πρώτες ουσιαστικά δημοτικές εκλογές πού ’γιναν στην πατρίδα μας. Κι όπως θα δούμε στη συνέχεια, η ήττα θα τον ενοχλήσει τόσο πολύ (αν ήταν 15 χρόνια δήμαρχος, δικαιολογημένα) που θα κάνει μήνυση στους αντιπάλους του που θα τον χλευάσουν, πανηγυρίζοντας το βράδυ των εκλογών.

3 Απριλίου 1866 – 12 Μαρτίου 1870: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ

Οι εκλογές που διαρκούσαν τέσσερις ημέρες έγιναν από 31 Μάρτη μέχρι 3 Απρίλη.
Διαβάζομε σχετικά στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ»3
«Αι εκλογαί αρξάμεναι την Πέμπτην εξακολουθούν ενεργούμεναι εν πληρεστάτει τάξει και ησυχία• πάσαι αι αρχαί πολιτικαί τε και στρατιωτικαί εκτελούσιν δραστηρίως και αμερολήπτως το καθήκον των, προς πρόληψιν παντός απευκταίου».
Την εφορευτική επιτροπή στις εκλογές που έγιναν στο Αλιβέρι αποτελούσαν οι κ.κ. Δήμος Παπαθανασίου, Αντ. Στεφάνου, Σταύρος Χρυσοστάλης και Αναγν. Σκούρας.4 Τα αποτελέσματα των εκλογών δημοσιεύθηκαν στον «ΕΥΡΙΠΟ»5. «Δήμος Δυστίων. Δήμαρχος Κ. Κυριαζής. Πάρεδρος Α΄ Δ.Κ. Καπηνής. Σύμβουλοι: Κ. Γλάρος, Στ. Κυριακίδης, Π.Κ. Λεβέντης, Κ. Μασούρας, Αναστ. Μπόκαρης, Ευστ. Δ. Μπόνος, Ν. Μπόνος, Β. Παλαιολόγος, Κ.Γ. Πέπας, Γεώργ. Ι. Πηλιχού, Ν. Σπανός, Αθ. Ι. Τόλιγας». Στην ίδια εφημερίδα διαβάζομε ότι «η περί δημαιρεσιών επιτροπή του νομού εκήρυξεν καθ’ ολοκληρίαν έγκυρον την εκλογήν του δήμου Δυστιών».6 Αντίπαλοι στις εκλογές του 1866 για το δήμο Δυστίων ήσαν ο Κωνσταντίνος Κυριαζής και ο Κωνσταντίνος Μ. Καλλίας, πρώην δήμαρχος Δυστίων. Ο Κ. Καλλίας έχασε τις εκλογές κι όπως ήταν φυσικό δέχθηκε τη χλεύη των νικητών. Δεν το ανέχθηκε όμως κι υπέβαλε μήνυση στους χλευαστές του. Έτσι στο «κλητήριο θέσπισμα» έχομε μια έξοχη περιγραφή για το τι επακολουθούσε τις εκλογές τότε. Και βέβαια, όπως θα διαπιστώσετε τίποτε δεν είναι διαφορετικό απ’ αυτά που ακολουθούν τις σημερινές εκλογές. «Εν Αλιβερίω τη 15 Απριλίου 1866 ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Κλητήριον θέσπισμα Ο παρά των Πταισματοδικείω Δυστίων ιδιώτης κατήγορος Έχοντας υπ’ όψιν την από 14 Απριλίου τρέχοντος έτους έγκλησιν εμού του Κωνσταντίνου Μ. Καλλία, κατοίκου Αγίου Ιωάννου Δυστίων, δυνάμει των υπ’ αριθμ. 24 και 143 του Ποινικού Δικαίου κατηγορώ τον Χρήστον Δ. Κιάσην, ΝΙκόλαον Μπακούλην, Δ.Α. Σκούραν, Παλαιολόγου Δ. Παλαιολόγου, Δημήτριον Ευαγγέλη Λιόσην, Βασίλειον Τάσιου Λεβέντην, Γ.Α. Κυριαζήν και Κωνσταντίνου Α. Κυριαζήν, κατοίκους άπαντας Αλιβερίου του δήμου Δυστίων να εμφανισθώσιν αυτοπροσώπως εις το ακροατήριον του Πλημελιοδικείου του δήμου τούτου την 19 τρέχοντος μηνός, ημέραν Τρίτην και ώραν 10ην π.μ. δια να δικασθώσιν ως υπαίτιοι ότι το εσπέρας της τρίτης Απριλίου τρ. έτους εκ συστάσεως με προσέβαλον την τιμήν δια συριγγών και κραυγάζοντες γιούχα του Καλλία και τλπ. και κρούοντες τους κώδωνας της Εκκλησίας εν καιρώ νυκτός, διότι εκτεθείς ως υποψήφιος δήμαρχος απέτυχον εις την περατωθείσαν δημοτικήν εκλογήν Δυστίων• ήτοι επί παραβάσει του άρθρου 1 από 26 Ιουνίου 1836 Β.Δ…. Εν Αλιβερίω τη 5 Απριλίου 1866 ο ιδιώτης κατήγορος Κ.Μ. Καλλίας Εθεωρήθη. Εν Αλιβερίω τη 14 Απριλίου 1866 ο παρά τω Πταισματοδικείον Δυστίων Δημόσιος Κατήγορος (Τ.Σ.) Ν.Ε. Καραλής Επεδόθη των Δημητρίω Ευαγγέλη Λιόση Εν Αλιβερίω τη 14 Απριλίου 1866 ο κλητήρ Ν. Τάκης»7

12 Μαρτίου 1870 – 5 Ιανουαρίου 1874: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ

Σε έγγραφο της 1ης Ιουλίου 18768 παραδόσεως του δημοτικού ταμείου Δυστίων του Δημοτικού εισπράκτορα Ν.Κ. Ζέρβα στον αντικαταστάτη του Κ. Λεβέντη αναφέρεται: «…6) την από 17 Αυγούστου 1871 αίτησιν του πρώην δημάρχου Κωνστ. Κυριαζή μετά των εν αυτή αποδείξεων και τας παρά πόδας ταύτης καταστάσεις, δραχμαί 180,25 δι’ έξοδα προκαταβληθέντα εις την δημοτικήν εκλογήν του 1870 έτους…» Που σημαίνει ότι ο Κωνσταντίνος Κυριαζής ήταν δήμαρχος Δυστίων την τετραετία 1870-1874. Δηλαδή κυβέρνησε το δήμο για οχτώ συνεχόμενα χρόνια, από το 1866 μέχρι το 1874. Στον «κατάλογο εχόντων προσόντα ενόρκου πολιτών» του 18529 βρίσκομε τα στοιχεία του δημάρχου Κ. Κυριαζή «Κυριαζής Κωνσταντίνος, έτος γεννήσεως 1820, κατοικία Αλιβέρι, κτηματίας, ακίνητη περιουσία 7000». Άρα το 1866 πού ’γινε δήμαρχος Δυστίων ήταν 46 χρόνων και το 1870 που ξαναπήρε τη δημαρχία ήταν 50 χρόνων.

5 Ιανουαρίου 1874 – Ιούλιος 1876: ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ

Σε έγγραφο παράδοσης – παραλαβής των δημοτικών εισπρακτόρων του δήμου Δυστίων της 1ης Ιουλίου 187410 υπογράφει ως δήμαρχος Δυστίων ο Γ.Ι. Αγγελέτος και ως πρώην δήμαρχος (την 20 Μαρτίου 1874) ο Σταμάτιος Κυριακίδης. Άρα λοιπόν δήμαρχος Δυστίων από τον Ιανουάριο του 1874 μέχρι τον Ιούλιο του 1876 ήταν ο Σταμάτιος Κυριακίδης. Στο έγγραφο που διαβάζομε στη συνέχεια, έχομε και το όνομα του δημάρχου Δυστίων 1870-1874 (Κωνσταντίνος Κυριαζής). Ο Σταμάτιος Κυριακίδης με εισπράκτορα τον Νικόλαο Κ. Ζέρβα, από τα Κριεζά θα κυβερνήσει το δήμο Δυστίων μέχρι τον Ιούλιο του 1876. Τότε, για άγνωστο λόγο (πιθανόν παραίτηση η θάνατος του Σ. Κυριακίδη) ανέλαβε τη δημαρχία ο Γ.Ι. Αγγελέτος, προφανώς πάρεδρος του δήμου. Στη συνέχεια έχουμε το έγγραφο της 1ης Ιουλίου 1876. «Εν Αλιβερίω σήμερον την τριακοστήν πρώτην του μηνός Ιουλίου του 1876 εβδομηκοστού έτους ημέραν Σάββατον, ο υποφαινόμενος μέχρι τούδε δημοτικός εισπράκτωρ Δυστίων Νικόλαος Κ. Ζέρβας επί παρουσία και του κυρίου Δημάρχου Δυστίων Γεωργίου Ι. Αγγελέτου παρέδωσα προς τον διάδοχόν μου Κωνστ. Σ. Λεβέντην διωρισθέντα τοιούτον δια τον από 29 Μαρτίου Β. Διατάγματος την υπηρεσίαν του Δημοτικού ταμείου ως εξής:
1) Το βιβλίον διπλοτύπων εισπράξεων τρέχοντος έτους του οποίου το όλον της αθροίσεως ανέρχεται εις δραχμαί 134.
2) Εν βιβλίον καθημερινόν του αυτού έτους εις το όποιον εκφαίνονται κατακεχωρημέναι άπασαι αι εισπράξεις…
3) Εν όμοιον καθολικόν του αυτού έτους εις το οποίον υπάρχουσιν κατακεχωρημέναι εις τας οικίας μερίδας άπασαι αι εισπράξεις και πληρωμαί όσαι εις το βιβλίον διπλοτύπων και καθημερινών. ως εξής: 1) Τα υπ’ αριθμ. 11, 17, 18 χρηματικά εντάλματα και τας επί αυτόν αποδείξεις…
6) Την από 17 Αυγούστου 1871 αίτησιν του πρώην δημάρχου Κωνστ. Κυριαζή μετά την εν αυτή αποδείξεων και τας παρά πόδας ταύτης καταστάσεις, δραχμαί 180,25 δι’ έξοδα προκαταβληθέντα εις την δημοτικήν εκλογήν του 1870 έτους…
12) Την από 25 Ιουνίου 1870 αναφοράν του πρώην δημοτικού εισπράκτορα Γεωργ. Ιω. Αγγελέτου από την οποίαν φαίνονται ότι εκρατήθησαν παρά του ταμείου Καρυστίας δραχμαί 9 δια αντίτιμον του τόμου της Ελληνικής νομοθεσίας…

17) Την από 20 Μαρτίου 1874 κατάστασιν του πρώην δημάρχου Σταματίου Κυριακίδη εκ δραχμών 28,9 προκαταβληθεισών δια προμήθειαν και αγοράν εκθεμάτων αποσταλέντων προς τα Ολύμπια… Προς βεβαίωσιν συνετάχθη το παρόν εις τριπλούν και έλαβον ανά ένα ο παραδίδων, ο παραλαμβάνων και ο Δήμαρχος ως έπαιτε. ο Δήμαρχος ο παραδίδων ο παραλαμβάνον Γ.Ι. Αγγελέτος Ν.Κ. Ζέρβας Κ. Σπ. Λεβέντης» Να σημειώσουμε εδώ ότι λίγο πριν φύγει από τη δημαρχία ο Σ. Κυριακίδης ιδρύθηκε το Ελληνικό Σχολείο Αλιβερίου. Την είδηση έχουμε από την «ΕΥΒΟΙΑ»11. «ΕΞ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ. Δια Β. Διατάγματος από 26 Δεκεμβρίου 1825 απεφασίσθη η σύστασις Ελληνικού Σχολείου».

Ιούλιος 1876 – 15 Ιουλίου 1877: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΑΓΓΕΛΕΤΟΣ

Ο Γ. Αγγελέτος, που θα πάρει τη δημαρχία από τον Σ. Κυριακίδη, όπως φαίνεται από το έγγραφο Ζέρβα ήταν και δημοτικός εισπράκτορας του δήμου Δυστίων το 1870, επί δημάρχου Κωνσταντίνου Κυριαζή. Νέος άνθρωπος, με πολυμελή οικογένεια, δε θα μπορέσει να πάει στις επόμενες εκλογές. Θα πεθάνει από τυφοειδή πυρετό στις 15 Ιουλίου 1877.
Διαβάζουμε σχετικά στην «ΕΥΒΟΙΑ».12 «ΕΞ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ. Εν τη ακμή της ηλικίας του προσβληθείς υπό τύφου απεβίωσεν ο δήμαρχος Δυστίων Γ. Αγγελέτος». Επίσης στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ»13. «Προσβληθείς υπό τύφον, απεβίωσεν χθες ο δήμαρχος Δυστίων κ. Γ. Αγγελέτος, εν τη ακμή της ηλικίας του. Το πένθος όπερ κατέλαβεν την τε πρωτεύουσαν του δήμου Αλιβερίου και τα λοιπά του δήμου χωρία, επί των αώρω θανάτω του μακαρίτου, είναι τρανή απόδειξη της υπολείψεως ης απήλανε, και της τιμιότητος μεθ’ ης εξεπλήρον τα καθήκοντά του. Κύριος αναπαύσαι την ψυχήν του μακαρίτου και δώση βάλσαμον παρηγορίας εις την πολυμελή οικογένειάν του». Λίγες μέρες μετά το θάνατό του θα έρθει και η βασιλική ευαρέσκεια για το νεκρό δήμαρχο Δυστίων. Διαβάζομε σχετικά στην εφημερίδα «ΕΥΒΟΙΑ».14 «Τη προτάσει του επί των Εσωτερικών υπουργού απενεμήθη η Βασιλική ευαρέσκεια προς τους δημάρχους Κυμαίω, Κονιστρίων, Σκυρίων, Καρυστίων και Δυστίων κ.κ. Γ. Μαρίνου, Ι. Καραμάνον, Γ. Καμπάνην, Α. Σαραβάνου και Γ. Αγγελέτου (δυστυχώς αποθανόντα) επί τη προθυμία και αποτελεσματική ενεργεία αυτών προς προσέλευσιν των εκτάκτων εφέδρων και απόδοσιν των εφετεινών κληρούχων». Να σημειώσουμε εδώ ότι επί των ημερών του Γ. Αγγελέτου ιδρύθηκε το Τηλεγραφείο Αλιβερίου. Την είδηση έχομε από την «ΕΥΒΟΙΑ».15 «ΕΞ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ. Το ενταύθα και εν Κύμη, συσταθέν τηλεγραφικόν γραφείον από προχθές παρεδόθη εις την χρήσιν του κοινού».

16 Ιουλίου 1877 – 8 Απρίλη 1879: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ε. ΛΙΟΣΗΣ

Μετά τον πρόωρο θάνατο του δήμαρχου Γεωργίου Αγγελέτου τη δημαρχία ανέλαβε ως δημαρχεύων ο Δημήτριος Ευαγγέλη Λιόσης. Τα στοιχεία του βρίσκομε στον «κατάλογο εχόντων προσόντα ενόρκου πολιτών» του 1888.16 «Δημήτριος Ε. Λιόσης, κατοικία Αλιβερίου, επάγγελμα κτηματίας, ηλικία 45, περιουσία δραχμές 20.000».
Ο Δ. Λιόσης λοιπόν είχε γεννηθεί το 1843. Όταν λοιπόν ανέλαβε το δήμο Δυστίων ήταν 34 χρόνων. Την είδηση της ανάληψης της τύχης του δήμου Δυστίων βρίσκομε σε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΥΡΙΠΟΣ».17 «Η εφετινή εσοδεία των αμπέλων Αλιβερίου είναι αρίστης ποιότητος και άφθονη, ο δε τρυγητός άρξεται κατά τας αρχάς των ελευσομένων 7 Σεπτεμβρίου, οι δε προσερχόμενοι αγορασταί θέλουν εύρη και τον μούστον εις τιμήν συμφέρουσαν και ασφάλειαν ακρούσαν. ο Δήμαρχος Δ.Ε. Λιόσης»

Στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ»18 βρίσκομε την είδηση για διενέργεια εκλογών. «Χθες διετάχθη ο έπαρχος Καρυστίας να εκδώσει το κατά νόμον πρόγραμμα της εκλογής του δημάρχου Δυστίων. Η ημέρα της εκλογής θέλει να προσδιορισθεί μετά παρέλευσιν 40 ημερών από τις εκδόσεως του προγράμματος». Τις εκλογές κέρδισε ο Δ. Λιόσης και κυβέρνησε το δήμο Δυστίων για 2 χρόνια.

Σε επιστολή προς την εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ»19 στις 12 Απριλίου 1878 ο Δημήτριος Ευαγγέλη Λιόσης υπογράφει ως δήμαρχος Δυστίων. Να και η επιστολή: «Κύριε Συντάκτα του Ευρίπου! Εις φύλλα τινά της εν Αθήναις εκδιδομένης εφημερίδος ο «Ελληνικός Λαός» και εσχάτως εις την εν Χαλκίδι εκδιδομένην εφημερίδα η «Εύβοια» ανέγνωσα διατριβάς καθαπτομένας του επάρχου μας κου Α. Βλάση και των λοιπών μελών του στρατολογικού συμβουλίου Καρυστίας ως προς την εξέτασιν των εκτάκτων εφέδρων της επαρχίας μας και δεν έλλειψαν του να μνημοσεύσωσι και τα γενομένας εξαιρέσεις του δήμου μου, εκτοξεύοντες πολλάς ύβρεις κατά του επάρχου και των λοιπών μελών του Στραγολοτικού Συμβουλίου, δια την εξαίρεσιν του εφέδρου Γεωργίου Σαμαρά. Τον έφεδρον τούτον ως και τους λοιπούς εφέδρους του δήμου μου, ωδήγησα εγώ αυτός αυτοπροσώπως ενώπιον του στρατολογικού συμβουλίου και παρεστάθην κατά την εξέτασίν των βεβαιώσας την ταυτότητα αυτών. Έργον επομένως ευσυνειδήτου δημοτικού άρχοντος επιβάλλει μοι το καθήκον ν’ αναιρέσω δημοσία τας αποδιδομένας μομφάς εις το στρατολογικόν Συμβούλιον και ιδίως κατά του κου Επάρχου, καθόσον τα δημοσιευθέντα ληρήματα εισί γένημα κεφαλής από άγριον φατριασμόν νοσούσης και προσοχής ανάξια. Επειδή δε οι διατριβογράφοι έστρεψαν κυρίως να βέλη των κατά του επάρχου μας κυρίου Βλάση, διότι εις το πρόσωπον του υπαλλήλου τούτου δεν ευρίσκουσι πέρασιν τα όνειρα αυτών, ως προς την κατάληψιν φαίνεται των εθνικών γαιών και άλλων κομματικών συμφερόντων, οφείλω ν’ αναιρέσω δημοσία τας αποδιδομένας αυτώ μομφάς, ου μην ως υπαλλήλου, αλλά και ως ιδιότου και να διατρανόσω ότι και η συμπεριφορά αυτού και η εκπλήρωσιε των χρεών του είναι περί παντός επαίνου αξία και δικαίως ούτος περιφρονεί τα φωνάς των κρωζόντων κοράκων• είμαι δε βέβαιος ότι ο ειρημένος έπαρχος, ου μόνον την εμήν υπόληψιν χαίρει, δια την αρίστην αυτού συμπεριφοράν, αλλά και πάντων των εν τη επαρχία δημοτικών αρχόντων. Αλιβέριον 12 Απριλίου 1878. Ο Δήμαρχος Δυστίων Δ.Ε. Λιόσης» Έτσι λοιπόν ο Δημήτριος Ευαγγέλη Λιόσης περνά στην ιστορία σαν ο τρίτος δήμαρχος Δυστίων στην τετραετία 1874-1879.

9 Απρίλιου 1879 – 2 Ιουλίου 1883: ΠΑΝΑΓΗΣ Κ. ΛΕΒΕΝΤΗΣ

Ο Παναγής Λεβέντης γεννήθηκε στο Αλιβέρι το 1846. Τα στοιχεία του βρίσκομε στον «κατάλογο εχόντων προσόντα ενόρκου πολιτών» στο παράρτημα της Ε.τ.Κ. 1888.20 «Παναγ. Κ. Λεβέντης, Αλιβέριον, ιατρός, ηλικία 42, περιουσία δραχμές 15.000». Ο Παναγής Λεβέντης σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και άσκησε το λειτούργημά του στο Αλιβέρι.

Η πρώτη του εμφάνιση στην πολιτική ζωή της Εύβοιας γίνεται από τη Δικαστική Στήλη της εφημερίδας «ΕΥΒΟΙΑ»21 το Σεπτέμβρη του 1877. Στις 6 του Σεπτέμβρη του 1877 καταδικάστηκε από το Πλημελειοδικείο Χαλκίδος για εξύβριση, παραμονές των εκλογών του 1875 του βουλευτή Καρυστίας Γεώργιου Παπαγεωργίου.
Να και το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΥΒΟΙΑ». ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ Η αξία ενός αρχιστηλίτου. – Την 6ην Σεπτεμβρίου ε.ε. εδικάσθησαν ενώπιον του Πλημμελειοδικείου Χαλκίδος και κατεδικάσθησαν, ερήμην δεκτής γενομένης και της εκ 30.000 δραχμών πολιτικής αγωγής, οι Παναγής Λεβέντης ιατρός Μιλτ. Αγγελέτος και άλλοι 3-4 επί τω λόγω ότι κατά τας παραμονάς των εκλογών του 1875 εξύβρισαν εν Αλιβερίω τον κ. Γεώργ. Παππαγγεωργίου πρώην βουλευτήν δια των λέξεων «Ιούδαν, εστιγματισμένον, άτιμον» κλπ. Είναι όμως αληθές ότι ο κ. Παππαγεωργίου κατά την αγόρευσίν του ως πολιτικώς ενάγων αφού προηγουμένως έπεισε το ακροατήριον, ότι il a merite de la patrie κατά την διάσημον εποχήν της βουλευτίας του, στηλιτικής ατυχώς επικληθείσης, εδήλωσεν ότι το οριστικώς επιδικασθησόμενον ποσόν θέλει διατεθή υπέρ φιλανθρωπικών σκοπών• αν και δεν ωρίσθησαν κάπως κατηγοριματικότερον οι φιλανθρωπικοί σκοποί, εν τούτοις, εάν κατά την κατ’ αντιμωλίαν δίκην δεν παραστήσωσιν οι κατηγορούμενοι την πράξιν ενώπιον της δικαιοσύνης άλλως πως και επομένως εάν δεν απαλλαγώσι, θα παρακαλέσωμεν τον κ. Παππαγεωργίου υπενθυμίζοντες, εάν η χρεία το καλέση, την υπόσχεσίν του να προτιμήση την ενταύθα Σχολήν των Απόρων παίδων• η τοιαύτη δε χρήσις της αποζημιώσεως θα ήναι το λαμπρότερον, πιστεύομεν έργον του πραξικοπήματος των στηλιτών».
Η παρθενική του εμφάνιση στον πολιτικό στίβο θα γίνει στις Δημοτικές εκλογές του Απρίλη 1879. Θα είναι υποψήφιος για τη δημαρχία του Δήμου Δυστίων. Διαβάζομε σχετικά στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ».22 «Εις τον εκλογικόν αγώνα θα εκτεθώσι. Εκ του δήμου Δυστίων οι ιατροί Θεμιστοκλής Κόλιας και Παναγιώτης Λεβέντης».

Από τη μάχη των δύο γιατρών νικητής θα είναι ο Παναγής Λεβέντης, που θα κυβερνήσει το δήμο Δυστίων μέχρι τον Ιούλιο του 1883.
Τα ονόματα των νικητών των εκλογών βρίσκομε στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ».23 «Αποτελέσματα Δημοτικών εκλογών. Δήμος Δυστίων: Παναγής Λεβέντης».
Στην ίδια εφημερίδα της 12ης Μαΐου 1879 (φύλλο 719) διαβάζομε «Επικυρώθησαν άπασαι αι δημοτικαί εκλογαί πλην δύο: 1) Του Δήμου Κονιστριών, 2) Του Δήμου Δυστίων, ακυρωθείσης της εκλογής α΄ μόνο ήτοι του των Κριεζών τμήματος, ως προς το πρόσωπον του Δημάρχου». Τελικά, επικυρώθηκε και η εκλογή του Λεβέντη, μια που στον «ΕΥΡΙΠΟ» της 28 Ιουλίου 1879 αναφέρεται ως δήμαρχος. «Διατρίβει ενταύθα από της προχθές Πέμπτης ο νέος δήμαρχος Δυστίων κ. Παναγής Λεβέντης, ιατρός».
Στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας «ΕΥΡΙΠΟΣ»24 αναφέρονται και οι υποστηρικτές των υποψηφίων δημάρχων, αφού αναφέρει ότι ο Λεβέντης και ο Κόλιας είναι δύο συμπαθείς νέοι γιατροί που ενδιαφέρονται για το καλό του Αλιβερίου, συνεχίζει «ο αγών ήτο κυρίως μεταξύ του κ. Κοντοσταύλου, υποστηρίζοντος τον κ. Θ. Κόλιαν και των ανθρώπων, ήτο Παπαγεωργίου, Καραβά κλπ. υποστηρίζοντας τον κ. Λεβέντην».
Βέβαια, όπως γίνεται σήμερα, το ίδιο γινόταν και τότε, ο Π. Λεβέντης το 1975 «εστηλίτευε» τον αρχιστηλίτη Γ. Παπαγεωργίου, αλλά στις δημοτικές εκλογές του Απρίλη 1979 τους βρίσκομε στην ίδια παράταξη. Ας είναι όμως. Αυτά πάντα θα γίνονται. Τα πρώτα χρόνια της δημαρχιακής θητείας του Π. Λεβέντη, χρωματίσθηκε από την αντιδικία του βουλευτή Αλέξανδρου Κοντόσταυλου με το δήμο Δυστίων. Ας δούμε το θέμα, όπως βγαίνει από δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΕΥΒΟΙΑ». «ΕΞ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ. Τη 20 Νοεμβρίου 1978.

Εις την παραλίαν Αλιβερίου υπάρχει, ως γνωρίζετε, πύργος Ενετικός.

Εις την παραλίαν Αλιβερίου υπάρχει, ως γνωρίζετε, πύργος Ενετικός. Τούτον κατά το 1835 ο κ. Κοντόσταυλος εζήτησεν να καταλάβη, αλλά δεν ηδυνήθη, διότι το δημόσιον δια του αρμοδίου εφόρου έλαβε τα απαιτούμενα μέτρα. Τότε δε ο πύργος ούτος, περιποιηθείς επαρκώς, εγένετο αλαταποθήκη επί ελαταποθηκαρίου Δημ. Ολυμπίου. Εκπειγάσης όμως της προς τούτο ανάγκης. Έμενεν ούτος πάντοτε όμως εις την κατοχήν και κυριότητα του Δημοσίου. Προ ολίγων όμως ημερών ο κ. Κοντόσταυλος δια των αντιπροσώπων του έκαμε επιδιορθώσεις τινάς εις τον πύργον και θύραν, ην εκλείδωσε  διεδώθη ταυτοχρόνως, ότι τον πύργον τούτον ηγόρασεν ο κ. Κοντόσταυλος. Αν είναι αληθές ή όχι, δεν είχα εις θέσιν να βεβαιώσω  οι πλείστοι εδώ φρονούσιν ότι είναι σκόπιμος η τοιαύτη διάδοσης. Οπωσδήποτε ο τύπος πρέπει να επιστήσει την προσοχήν των αρμοδίων επί των ανωτέρω»25 «ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ. Ο κ. Αλέξανδρος Κοντόσταυλος πρέσβυς εν Λονδίνω, κατέλαβε δια των υπηρετών του παρά την παραλίαν παλαιόν Ενετικόν πύργον ανήκοντα εις το Δημόσιον και χρησιμεύσαντα άλλοτε ως αλαταποθήκη. Ήδη ο πύργο εγένετο κτήμα του Κοντοσταύλου, καθόσον και θύραν έθεσεν και εκλείδωσεων αυτήν. Το λυπηρόν δ’ είναι ότι ο δήμαρχος όστις ανέφερεν ταύτα εις την Εφορίαν και το Υπουργείον, εθεωρήθε ως αμαρτήσας και εζητήθη παρ’ αυτού απολογία. Η τοιαύτη κατάκτησις έκαμεν μεγίστην αίσθησιν εις τον Δήμον Δυστίων και επείσθη πλέον ότι πολιτεία λύκων είναι η Ελληνική»

Όπως είδαμε προηγουμένως, ο Α. Κοντόσταυλος, παντοδύναμος βουλευτής Καρυστίας και Υπουργός, ήταν υποστηρικτής του Θ. Κόλια και αντίπαλος του Π. Λεβέντη. Συν το ότι, «λύκος» κι αυτός, θέλησε να ιδιοποιηθεί τον πύργο του Αλιβερίου. Οι οπαδοί του Κοντόσταυλου ευκαιρία βρήκαν και θέλησαν να εκμεταλλευθούν το θέμα. Έστειλαν λοιπόν δύο επιστολές στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ» της Χαλκίδας που δημοσιεύθηκαν στα τεύχη 770 τον Μάιο και 784 στις 31 Αυγούστου 1880, με βολές εναντίον του δημάρχου Λεβέντη, ότι τάχα δεν κάνει τη δουλειά του και δεν υπηρετεί τα συμφέροντα του δήμου. Ο δήμαρχος απάντησε και αξίζει να διαβάσουμε την επιστολή που δημοσιεύτηκε στην «ΕΥΒΟΙΑ»

«Κύριε συντάκτα του «Ευρίπου». Σας παρακαλώ κατά νόμον να ονομάσητε τον συντάκτην της κατ’ εμού, ως δημάρχου, διατριβής, ην εν των υπ’ αριθμ. 770 φύλλω της εφημερίδως σας καταχωρήσατε, ίνα εν τη δικαιοσύνη αποδείξη ούτος τα λεγόμενά του η διδαχθή την πραγματικήν έννοιαν της ελευθερίας του τύπου, άλλως επιδιώξω το καθ’ υμών νόμιμα. Όσον δια τον αρπαγέντα πύργον του Αλιβερίου χάριν της δημοσιότητος, εις ην περιέστη (και ουχί χάριν του μη αισχυνομένου να μνημονεύη υπέρ εαυτού των κακοήθως παρά του ιδίου συνταχθέντων συμβολαίων), γνωστοποιώ εξ ων εκ της υπηρεσίας μου γνωρίζω, ότι τον πύργον κατέλαβεν ο Αλ. Κοντόσταυλος το Φθινόπωρο του 1878 –πανίσχυρον αυτού πολιτικήν εποχήν. Προ της παρελεύσεως του έτους της καταλήψεως άμα την εγκαταστάσει, η νέα δημοτική εξουσία ανέφερε το γεγονός εις την εφορίαν (3 Ινουνίου 1879), αυτή προσεκάλεσεν τον άρπαγα ν’ απομακρυνθή και εζήτησεν πραγματογνώμονας δια την εκποίησιν.
Ούτως δ’ ενώ διέδιδεν εις το εύπιστον κοινόν δια τας τότε ακυρωτικάς και βουλευτικάς εκλογάς, ότι τον ηγόρασε παρά του δημοσίου δημοπρασία, προσήγαγεν αναφοράν λέγουσαν ότι τω ανήκει εκ χοτζαετίων, άπερ όμως δεν έκρινε αναγκαίον να παρουσιάση!!! Προς δε αι προκαλούμεναι παρ’ εμού επιστολαί των κατά καιρούς δούλων και επιστατών του μαρτυρούσι τούτο, ως και τα συμβόλαια, άπερ προβλέπων εικονικώς δια τούτο συνέθετε με τους ποιμένας –αι εν Κύμη αρχαί μετά τα ανωτέρω! Από κοινού εξέθεσαν δια των υπ’ αριθ. 975, 982 αναφορών ότι ο πύργος ανήκει κατά κατοχήν και κυριότητα των Κοντοσταύλου, το δε υπουργείον δια της 40661 αποφάσεως με προσεκάλεσεν ως δήμαρχον εις απολογίαν. Απολογήθην ότι δεν είναι ο πύργος του Κοντοσταύλου, ότι δεν υπάρχουσιν τοιούτα χοτζέτια, γνωρίζω ωρισμένως, ότι οι δούλου του και την Ελλάδα ολόκληρον ηδύναντο δι’ επιστολής προκαλουμένης να τω δώσωσι, ότι μετρημένα τεμάχια γης παρα των Αγιο-Λουκαϊτών έλαβε δια συμβιβασμού μετ’ αποφάσης της μικτής Επιτροπής, ότι αι περί τον πύργον εκτάσεις, δεν είναι τσιφλίκιον, αλλά χωράφια διαφόρων χωρίων, του δημοσίου και χωρικών ανάμικτα, ότι δι ουδενώς χωραφιού ονειρεύεται ο κατακτητής ούτος τω πύργω, ότι ωρισμένος το 1835 επί διετίαν συνεχή εχρησίμευσεν ως αλαταποθήκη του δημοσίου, αλαταποθηκάριος δε διετέλεσαν ο Δ. Ολύμπιος, ότι επεχείρησεν την κατάλυψιν άλλοτε ο πατήρ Κοντόσταυλος, αλλά εξεδιώχθη κακώς υπό του τότε εφόρου. Συνέπεια τούτων προσκληθείς ωνόμασα μάρτυρας όλην την κοινωνίαν ενταύθα και ειδικώς 8, 10 πρόσωπα, αλλά ουδεμία πλέον ενέργεια έκτοτε (τέλος Σεπτεμβρίου 1879) εγένετο, δι’ ο υπέμνησα αρτίως την εφορίαν. Ούτοι εισίν οι τίτλοι της ιδιοκτησίας και η νομική εξέτασις του διατριβογάφου, του εννοούντως ότι το εργάζεσθαι εντιμότατα και ικανότατα εστίν όμοιον τη αρπαγή των δημοσίων, το δε δημαρχείν εστίν ουχί διοικείν πατρικώς τας του δήμου υποθέσεις, αλλά και εγκαταλείπειν και χαρίζεσθαι τον ιδρώτα των ατομικών και ιδιωτικών εργασιών τω δήμω μηδέ ότι υπάρχουσι προϊστάμεναι εξελέγχουσαι αρχαί. Την αλήθειαν των περί πύργου επισήμων ημετέρων κυρώνει βεβαίως η συνεπής προσωπική ημών ευθύνη, εντούτοις μέχρι τούδε διαπιστούται και παραδειγματίζεται παρά τη μικρά τούτη κοινωνία, ότι εδέησε τα σεβασθέντα επί τοσούτα έτη υπό της χωρικής απλότητός της να κατακτήσει ήδη ευπατρίδης Χίος το άωτον της ηθικής επαγγελόμενος εν υψηλοτέραις κοινωνίας, δια τρόπον πανηγυρικού οιωνεί και απροκαλύπτον εις μέγα ενδιαφέρον περιεργείας κοινούντος ταύτην.
Εν Αλιβερίω την 7 Ιουνίου 1880. Π.Ν. Λεβέντης Δήμαρχος Δυστίων»

Μετά τη λήξη της δημαρχιακής του θητείας ο Π. Λεβέντης έφυγε για το Παρίσι, με σκοπό να παρακολουθήσει τις προόδους της Ιατρικής. Διαβάζομε σχετικά δημοσιεύματα στην «ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ». «Ανεχώρησε δια Παρισίους εξ Αλιβερίου, εν μέσω των εγκαρδίων ευχών των πολλών του φίλων, ο ευπαίδευτος ιατρός κ. Παναγ. Λεβέντης, όπως και εκ του πλησίου ίδη τας νεωτέρας προόδους της επιστήμης, ην τόσον φιλανθρώπως μετέρχεται. Τον φίλον ιατρόν κ. Λεβέντην, πρώην Δήμαρχου Δυστίων, αφήσαντα τα καλλιτέρας κατά την δημαρχείαν του εντυπώσεις, απερχόμενον, συνοδεύουσιν αι ευχαί και τον ενταύθα φίλων του»

Και για την επιστροφή του από τη Γαλλία: «Επανέκαμψεν εκ Παρισίων εις Αλιβέριον ο ευπαίδευτος και ικανώτατος ιατρός κ. Παναγής Λεβέντης. Τον Π. Λεβέντην γινώσκωμεν ως ένα των καλλιτέρων πολιτευομένων της Επαρχίας Καρυστίας, συγκεντρώνοντα εν εαυτώ τας αρετάς διακεκριμμένου ιατρού και εναρέτου πολιτευομένου» Απότο 1885 μέχρι το 1930 ο Π. Λεβέντης θα έχει σπουδαίο ρόλο στην πολιτική ζωή της Καρυστίας και της Ευβοίας. Θα εκλεγεί βουλευτής στις 3 Μάη του 1892, στις 16 Απρίλη του 1895, στις 20 Φλεβάρη του 1905, στις 10 Δεκέμβρη του 1915 και την 1η Νοέμβρη του 1920. Με τη ζωή και το έργο του σπουδαίου αυτού πολιτευτή, αλλά και των άλλων πολιτικών του Αλιβερίου, του φαρμακοποιού Δημήτριου Χρυσοστάλη, του γιατρού Θεμιστοκλή Κόλλια, του Νικολάου Μπαλάφα και του δικηγόρου Γεωργίου Μπένου θα ασχοληθούμε σε ιδιαίτερο δημοσίευμα.

3 Ιουλίου 1883- 5 Ιουλίου 1887: ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Π. ΚΟΛΙΑΣ

Στις εκλογές του Ιούλη του 1883 θα έχομε τρεις υποψήφιους δημάρχους. Τα ονόματά τους τα βρίσκομε στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ».30 «Ανεκοινώθησαν υπό του Πρωτοδικείου Χαλκίδος τα ονόματα των υποψηφίων δημάρχων, υποψηφίων παρέδρων και υποψηφίων συμβούλων. Δήμος Δυστίων: Ν.Κ. Ζέρβας, Θεμ. Κόλιας και Παναγής Λεβέντης. Πάρεδροι: 9. Σύμβουλοι: 40». Ο Π. Λεβέντης ήταν ο δήμαρχος της προηγούμενης τετραετίας. Ο Νικόλαος Κ. Ζέρβας μοναχογιός του ταγματάρχη Κωνσταντίνου Ζέρβα από τα Κριεζά και της πρωτανηψιάς του στρατηγού Νικόλαου Κριεζώτη Μάρως, ήταν παντρεμένος στο Αλιβέρι με την κόρη του παπα-Αντώνη Μαρία.31 Ο Νικόλαος Ζέρβας ήταν δημοτικός εισπράκτορας του δήμου Δυστίων στα χρόνια 1874-1876 επί δημάρχου Σταματίου Κυριακίδη. Νικητής των εκλογών θα είναι ο γιατρός Θεμιστοκλής Κόλιας. Ο προηγούμενος δήμαρχος γιατρός Παναγής Λεβέντης την άνοιξη του 1884 θα φύγει για το Παρίσι, να παρακολουθήσει τις προόδους της ιατρικής και μετά την επιστροφή του θ’ ασχοληθεί με την πολιτική διαγράφοντας λαμπρή σταδιοδρομία. Ο άλλος χαμένος των εκλογών ο Ν.Κ. Ζέρβας θα ζήσει στ’ Αλιβέρι με τη γυναίκα του και τα πέντε παιδιά του και θα πεθάνει εδώ τον Αύγουστο του 1920 σε ηλικία 68 χρόνων. Ο Θ. Κόλιας θα ξαναγίνει δήμαρχος το 1895 και βουλευτής στις 9 Δεκεμβρίου 1902. Θ’ ανοίξει χειρουργική κλινική στο Αλιβέρι. Μια από τις ιστορικές κλινικές της Εύβοιας που θα λειτουργήσει μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα από το γιο του Παναγή και τον εγγονό του Τάκη.

5 Ιουλίου 1887 – 7 Ιουλίου 1891: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΚΟΛΛΙΑΣ

Τις εκλογές της 5ης Ιούλη 1887 θα κερδίσει ο Γεώργιος Κ. Κόλλιας. Στον «κατάλογο εχόντων προσόντα ενόρκου πολιτών» της επόμενης χρονιάς 1888 βρίσκομε τα στοιχεία του.
«Γεώργιος Κ. Κόλλιας, κατοικία Αλιβέριον, επάγγελμα δήμαρχος, ηλικία 45, ακίνητη περιουσία 40.000».
Απ’ αυτούς τους καταλόγους διαπιστώνομε ότι ο κτηματίας Γ. Κόλλιας μαζί με τον Κ. Οικονόμου από την Κάρυστο, το γιατρό Θεμιστοκλή Κόλια, το βουλευτή Νικόλαο Μπαλάφα, τον κτηματία Βασίλειο Δ. Παλαιολόγο, τον έμπορο Ευστάθιο Μπόνο και τον κτηματία Δημ. Νίκα (όλοι ήταν Αλιβεριώτες), ήταν οι πλουσιότεροι άνθρωποι στην επαρχία Καρυστίας.

Αρχές Απριλίου 1891 επισκέφθηκε το Αλιβέρι ο Άγιος Νεκτάριος. Η σχετική ανταπόκριση από την «ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ» είναι ενδιαφέρουσα:
«Γράφουσιν ημίν εξ Αλιβερίου τα εξής. Αφίκετο ενταύθα την παρελθούσαν Παρασκευήν 29 εκπνεύσαντος ο όντως Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, Πενταπόλεως κ. Νεκτάριος Ιεροκήρυξ Ευβοίας. Τον διαπρεπή ποιμενάρχην υπεδέχθησαν εν των ατμοπλοίω οι Ιερείς του Αλιβερίου και πολλοί άλλοι συνοδεύσαντες αυτόν μέχρι της οικίας του αιδεσ. Οικονόμου παπα-Περικλέως όπου επισκέφθηκαν αμέσως ο δημοφελέστατος βουλευτής Λεβέντης ο δήμαρχος και ειρηνοδίκης Δυστίων, ο κ. Σχολάρχης μετά των διδασκάλων και πλείστοι των προκρίτων. Την πρωΐαν του Σαββάτου επισκέφθη ο Α.Σ. το Ελληνικόν Σχολείον ένθα παρέμεινε περίπου των δύο ωρών επισταμένως εξετάσας την εν γένει πρόοδον των μαθητών προς ους απέτεινεν πατρικώτατας συμβουλάς δια την εκπλήρωσιν των καθηκόντων αυτών. Μετά ταύτα επισκεύθη το Παρθενογωγείον, ούτινος την διεύθυνσιν ανέλαβεν πρότινων ημερών η επαίδευτος διδασκα. κ. Μαριγώ Μόσχου ήτα μετέβη εις το Δημοτικόν των αρρένων Σχολείων όπου παρέμεινεν περίπου της ώρας ακριβώς εξετάσας την πρόοδον αυτών συγχαρείς τους διευθύνοντας το σχολείον διδασκάλους Κωνστ. Παπαθανασίου και Οικονόμ. παπα-Περικλής απήλθε λίαν ευχαριστημένος δια την πρόοδον όλων των εκπαιδεύτικών καταστημάτων της πόλεως. Την Κυριακήν κατά παράκλησιν του εκκλησιαστικού Συμβουλίου ιερουργία ενώπιον ολοκλήρου σχεδόν της πόλεως αναπτύξας προσηκόντως το ιερόν της ημέρας Ευαγγέλιον. Τοιούτοι Ιεράρχαι και κήρυκες του Ευαγγελίου είναι άξιοι της υψηλής αυτώ αποστολής και κοσμήματα της Ορθόδ. εκκλησίας»

7 Ιουλίου 1891 – 17 Σεπτεμβρίου 1895: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΚΟΛΛΙΑΣ

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 1891 ο Γεώργ. Κόλλιας θα είναι νικητής, δήμαρχος για δεύτερη συνεχόμενη τετραετία. Η εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ»34 δημοδιεύει την είδηση: «Επιτυχόντες δήμαρχοι εν Ευβοία. Δήμου Δυστίων: Γ. Κόλλιας». Για το δήμαρχο Γ. Κόλλια υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αναφορά στο βιβλίο του Γ.Γ. Παρασκευόπουλου «Ταξίδια ανά την Ελλάδα».35 «Ο δήμος είναι βεβαρυμένος δι ολίγων χρεών ένεκεν εκτελεσθέντων έργων κοινοφελών υπό του δημάρχου κ. Γ. Κόλλια, του πλουσιοτέρου των συνδημοτών του, παρέχοντος πλείστας όσας εκδουλεύσεις εις τον κόσμον, απορρεούσας εκ του αξιώματός του και του χαρτοφυλακίου του».

17 Σεπτεμβρίου 1895 – 5 Σεπτεμρίου 1899: ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Π. ΚΟΛΙΑΣ

Ο γιατρός Θ. Κόλιας δήμαρχος Δυστίων την τετραετία 1883-1887 θα είναι και πάλι δήμαρχος Δυστίων και την τετραετία 1895-1899. Στις εκλογές του Σεπτέμβρη 1895 ο Θ. Κόλιας δε θα έχει αντίπαλο.
Διαβάζουμε σχετικά στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ». «Κατάλογος υποψηφίων δημάρχων νομού Ευβοίας. Καρυστία, Δήμος Δυστίων: Θεμιστοκλής Κόλιας. Παραιτήθη του αξιώματός του ίνα ελευθέρως ενεργήσει υπέρ της υποψηφιότητός του ο δημαρχιακός πάρεδρος Δυστίων Δημ. Σ. Αναστασίου».
Στις βουλευτικές εκλογές του Απρίλη 1895, ο άλλος γιατρός του Αλιβερίου Παναγής Λεβέντης είχε εκλεγεί πρώτος βουλευτής Καρυστίας με 5.365 ψήφους, ενώ ο Θ. Κόλιας ήταν όγδοος με 5.193 και είχε μείνει έξω από τη Βουλή. Έτσι η δημαρχία ήταν ελεύθερη και την κατέκτησε χωρίς αντίπαλο. Χάρις στην εφημερίδα «ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ»37 έχομε την είδηση για έργα που γινόντουσαν στο Αλιβέρι το καλοκαίρι του 1896. «Εξακολουθούσιν αι προκαταρτικαί εργασίαι προς κατασκευήν κρηπιδομάτων εν τω λιμένι Αλιβερίου, αλλά το υπάρχον του Λιμενικού Ταμείου κεφάλαιον δεν εξαρκεί προς περάτωσιν του έργου. Η Λιμενική Επιτροπή προτίθεται να πραγματοποιήση δάνειον προς τον σκοπόν τούτον και του οποίου ελπίζεται η πραγματαποίησις. Μεταξύ της παραλίας και Αλιβερίου υπάρχουσι προ αμνημονεύτων ετών έλη προσβάλλοντα την υγείαν της κωμοπόλεως Αλιβερίου και κυρίως κατά το θέρος, ως εκ των ελών τούτων, οι πυρετοί καθίστανται επικύνδυνοι. Ο δήμαρχος Δυστίων κ. Θ. Κόλιας, ιατρός, σκέπτεται μετ’ άλλων οικοκυραίων Αλιβερίου, όπως δια χάνδακος διοχετευθώσι τα λιμνάζοντα ύδατα εις την θάλασσα αντί δαπάνης ουχί περισσοτέρας των 5.000 δραχ. καλυφθησομένης δια προσθέτου φόρο επί του οίνου και ελαίου οπότε θ’ απαλλαγώσι των ενοχλητικών ασθενειών. Χάριν της υγείας των ας το πράξουν». Με το Β.Δ. της 11ης Σεπτεμβρίου 1896 ο δήμος Δυστίων θα μετονομαστεί σε Δήμο Ταμυνέων. Έτσι ο Θ. Κόλιας θα είναι ο πρώτος που θα ονομασθεί «Δήμαρχος Ταμυνέων».

Ενδιαφέρον παρουσιάζει δημοσίευμα της χειρόγραφης εφημερίδας «Ταμύναι»38 τον Απρίλη του 1892, για τον πολιτευτή γιατρό Θεμιστοκλή Κόλια.
«Αληθώς κάτοχος της τέχνης του ψηφοθηρείς ως ουδείς άλλος είναι ο κ. Κόλιας Ιατρός. Εδόθησαν ημίν αφορμαί ώστε να θαυμάσωμεν την οξύνοιαν του ανδρός. Καταντά ο κ. Θ. Κόλιας τους συνδημότας του δια του λόγου και της ευπροσηγορίας του, τούτου ένεκα οι συνδημόται μας τον τιμώσιν και τον ακολουθώσιν εις την πολιτικήν του πορείαν τυφλοίς όμμασι. Συγχαίρομεν τον άνδρα διότι επαξίως τυγχάνει τοιαύτης υπολήψεως παρά των συνδημοτών του. Ένα παραμυθάκι: ήτανε μια φορά τσένα τσαιρό ένα ωβραίος έμπορας που τον έλεγεν ο κόσμος γερο-Νούφριο, επειδής ο έμπορας αυτός έκανε τον άγιο τσαι καθώς λέγανε στο χωριό του ήτανε πολύ κακός άνθρωπος τσαι εξηνταβελόνης. Λέγανε δε ακόμα ότι με την ψευτιαίς του τσαι με της κλεψαίς του έκαμε κάμποσα λεφτά τσαι επειδής εδώ στο Ρωμαίικο έχουνε μεγάλη πέραση τα λεφτά κατόρθωσε να γενή τσ’ άρχοντας του τόπου τσ’ ας μη γνώριζε να μεράση σε δυο γαϊδούρια άχυρα κλπ. κλπ. το τέλος μεθαύριον».

5 Σεπτεμβρίου 1899 – 16 Αυγούστου 1903: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΚΟΛΛΙΑΣ

Μετά από τέσσερα χρόνια ο Γ. Κόλλιας ξαναγυρίζει νικητής στο δημαρχείο Αλιβερίου. Την είδηση έχουμε στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ».39 «Επιτυχόντες δήμαρχοι. Ταμυνέων: Γεώργιος Κόλλιας».

16 Αυγούστου 1903 – 1 Ιουλίου 1907: ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΚΟΛΛΙΑΣ

Ο Γεώργιος Κόλλιας στις 16 Αυγούστου 1903 θα εκλεγεί για τέταρτη φορά δήμαρχος στο Αλιβέρι και θα περάσει στην ιστορία ως ο μακροβιότερος δήμαρχος του δήμου Δυστίων – Ταμυνέων. Στην εφημερίδα «ΚΥΜΗ»40 σε σχετικό δημοσίευμα της 15ης Μαρτίου 1905 αναφέρετεαι «Δήμαρχος Ταμυνέων: Γεώργιος Κ. Κόλλιας, κτηματίας». Και βέβαια το αξιοσημείωτο είναι ότι στο Αλιβέρι για 24 χρόνια, από το 1833 μέχρι το 1907, είχαν Κόλλια δήμαρχο. Δύο τετραετίες το Θεμιστοκλή Κόλια και τέσσερις τετραετίες το Γεώργιο Κόλλια. Και θα χρειασθεί νά ’ρθει ο Ι. Γαλιτόπουλος το 1907 για ν’ ανατρέψει τα δεδομένα.

1 Ιουλίου 1907 – 7 Φεβρουαρίου 1914: ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΓΑΛΙΤΟΠΟΥΛΟΣ

Οι εκλογές της 1ης Ιουλίου 1907 ήταν οι τελευταίες πού ’γιναν στο Αλιβέρι πριν την κατάργηση των δήμων. Ήδη, από τις 13 Μάη ο «ΕΥΡΙΠΟΣ» ασχολείται με τα προεκλογικά του δήμου ΤΑΜΥΝΕΩΝ. Διαβάζομε σχετικά: «Εις το Αλιβέριον Κόμματα και υποψήφιοι Ενταύθα το Κοντοσταυλικόν κόμμα θέλει υποστηρίξει την υποψηφιότητα του φαρμακοποιού Κ. Χρυσοστάλη καίτοι εκ του αυτού κόμματος θα προέρχεται και έτερος υποψήφιος ο και νυν δήμαρχος κ. Γεώργιος Κόλιας.

Έτερος υποψήφιος είναι ο κ. Γαλιτόπουλος υποστηριζόμενος υπό του Κ. Μπαλάφα και άλλοι δε ακόμη ο ιατρός κ. Σίδερης μη χρησθείς υποψήφιος παρ’ ουδενός έτι των κομμάτων. Στις 13 Ιουνίου 1907 ο «ΕΥΡΙΠΟΣ»42 έχει τα ονόματα των υποψηφίων.

Διαβάζομε το σχετικό δημοσίευμα: «Οι ανακηρυχθέντες υποψήφιοι δια τα δημαιρεσίας. Η παρελθούσα Τετάρτη ήτο η τελευταία ημέρα της υποβολής αιτήσεων των υποψηφίων δια τας δημοτικάς εκλογάς Δημάρχων, Παρέδρων και Συμβούλων. Το Πρωτοδικείον δε κατά την πρωινήν αυτού συνεδρίασιν της Πέμπτης προέβη εις την ανακήρυξιν των δια τα δημοτικά αξιώματα υποψηφίων των δήμων της περιφερείας του. Ούτω ανεκηρύχθησαν υποψήφιοι κατά δήμου οι εξής. ΤΑΜΥΝΕΩΝ 1. Δημήτριος Σ. Χρυσοστάλης 2. Γεώργιος Κ. Κόλιας 3. Δημήτριος Β. Μπάνος 4. Ιωάννης Γαλιτόπουλος
Ο Γεώργιος Κ. Κόλιας είχε εκλεγεί δήμαρχος Ταμυνέων τέσσερις φορές και ήταν ο μακροβιώτερος δήμαρχος στην ιστορία του δήμου. Ο Δημήτριος Σ. Χρυσοστάλης ήταν φαρμακοποιός στο Αλιβέρι κι αργότερα θα έχει λαμπρή πολιτική σταδιοδρομία.

Τις εκλογές όμως κέρδισε ο Ιώαννης Γαλιτόπουλος «αληθής υποψήφιος Δήμαρχος του λαού» όπως έγραφε η προεκλογική του αφίσα, που η διάσωσή της αποτελεί σπάνιο ντοκουμέντο για την ιστορία του Αλιβερίου. Σ’ αυτή του την αφίσα ο Ι. Γαλιτόπουλος έγραφε: «Αγαπητοί συμπολίται, Είμαι και θα μείνω ξένος προς τα κόμματα και την πολιτικήν με την πεποίθησιν ότι ούτως αποβαίνω χρησιμώτερος εις τον τόπον. Την εκλογήν μου δε, θα οφείλω εις τον λαόν, όστις θα είναι εις τα Έργα μου το σύνθημά μου χωρίς διάκρισιν καμμίαν φίλων και αντιθέτων μου. Θα αποδείξωμεν εμπράκτως ότι δύναται ο ουχί πτωχός Δήμος Ταμηνέων να προβή εις Έργα, ικανά και την πόλιν να εξωραΐσουν και εξυγειάνουν και το Εμπόριον να κρατήσουν και γενικώς να δώσουν εις την πόλιν και τα πάντοτε παραμεληθέντα χωρία του Δήμου πρόοδοι σύμφωνοι με τα σημερινάς ανάγκας των, όταν περιορισθή η σπατάλη και εισπράττονται αμερολήπτως τα έσοδα του Δήμου». Κι ήταν πράγματι ξένος προς τα κόμματα.

Ο «ΕΥΡΙΠΟΣ» σε δημοσίευμα με τίτλο «Οι κυβερνητικοί δήμαρχοι εν Ευβοία» αναφέρει ότι «ο Γ. Βογιατζής, δήμαρχος Κονιστρίων, ο Γ. Μέρμηγκας δήμαρχος Αυλώνος και ο Γ. Παγώνας δήμαρχος Κοτυλέων εξελέγησαν ως φίλοι της κυβερνήσεως. Ο Ι.Κ. Στεφάνου δήμαρχος Κυμαίων ανήκε στο Ραλλικόν Κόμμα και ο Ι. Γαλιτόπουλος δήμαρχος Ταμυνέων παραμένει εισέτι αχρωμάτιστος».

Μετά ένα χρόνο στην «ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ» ο δήμαρχος Ι. Γαλιτόπουλος ανακοινώνει την κατασκευή δρόμου στο Αλιβέρι. «Αριθ. 365 ο Δήμαρχος Ταμυνέων Διακηρύττει ότι Εκτίθεται εις μειοδοτικήν δημοπρασίαν η κατασκευή οδού εντός της Κωμοπόλεως Αλιβερίου. Το έργο προϋπολογίσθη εις δραχ. 4.000. Η δημοπρασία γενήσεται εν Αλιβερίω αρχομένη την 8 και λήγουσαν την 10 του μηνός Αυγούστου ε.ε. ημέραν Κυριακήν και ώραν δωδεκάτην της μεσημβρίας. Εν Αλιβερίω τη 10η Ιουλίου 1908. ο Δήμαρχος Ι. Γαλιτόπουλος»

Σε άλλη στήλη έχουμε κολακευτικό σημείωμα για τον δήμαρχο Ταμυνέων. «ΠΟΙΚΙΛΑ Δημοσιεύοντες ανωτέρω την διακήρυξιν του Δημάρχου Ταμυνέων κ. Ι. Γαλιτόπουλου περί έργου εξωραϊστικού της κωμοπόλεως Αλιβερίου, συγχαίρομεν τον κ. Δήμαρχον δια την τοιαύτην φιλοπρόοδον δράσιν, ευχόμενοι να επακολουθήσωσι και άλλα έργα εξωραϊστικά. Και είναι καιρός προς τοιαύτην φιλοπρόοδον δράσιν, διότι μετ’ ολίγον χρόνου η μεγάλη αμαξητή οδός Χαλκίδος – Βάθειας – Αλιβερόυ – Κύμης θα καταστήση το Αλιβέριον προσιτόν τοις διερχομένοις και κέντρον αναψυχής των επιβατών. Ο λόγος ούτος της μεγάλης συγκοινωνίας είμεθα βέβαιοι ότι επιδρά σπουδαίως επί της κοινής συνειδήσεως επιθυμούσης την αποτίναξιν της νωθρότητος και την δράσιν προς βελτίωσιν κατά το εφικτόν της εν γένει καταστάσεως του Αλιβερίου υπό έποψιν ρυμοτομίας και άλλων έργων εξυπηρετούντων την υγείαν. Ο Ι. Γαλιτόπουλος θα συνεχίσει και στα επόμενα χρόνια να είναι ανεξάρτητος.

Στις βουλευτικές εκλογές της 28ης Νοέμβρη 1910 στην Εύβοια είχαμε δύο συνδυασμούς αμφότερους Βενιζελικούς. Στην ηγεσία του πρώτου συνδυασμού είχαμε δυο σπουδαίους γιατρούς πού ’γιναν καθηγητές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, τον Γεώργιο Γαζέπη, καθηγητή της Οφθαλμολογίας και το Ν. Πετσάλη, καθηγητή της Μαιευτικής – Γυναικολογίας. Με το συνδυασμό αυτό πολιτεύονταν από το δήμο Δυστίων ο Βασίλειος Κόλλιας, έμπορος από το Αλιβέρι και ο Πάντσας Κοντόσταυλος, ενώ από το δήμο Αυλώνος πολιτεύονταν ο γιατρός Αναστάσιος Διαμαντίδης και ο Ιωάννης Ποθητάκης, δικολάβος.

Με το δεύτερο συνδυασμό, υπό το Γεώργιο Αβέρωφ, πολιτεύονταν ο Απόστολος Αποστολίδης, δικολάβος από τ’ Αυλωνάρι και από το δήμο Δυστίων ο φαρμακοποιός Δημήτριος Χρυσοστάλης (αντίπαλος του Ι. Γαλιτόπουλου στις δημοτικές εκλογές της 1 Ιούλη 1907) και ο δικηγόρος Γεώργιος Μπένος. Δυο μέρες προ των εκλογών ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανακοίνωσε ως επίσημο Βενιζελικό συνδυασμό των Αβέρωφ, που όπως ήταν φυσικό διαμόρφωσε το αποτέλεσμα.

Ο δήμαρχος Ταμυνέων Ι. Γαλιτόπουλος με δήλωσή του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΥΡΙΠΟΣ»,45 ανεξάρτητος πραγματικά, πήρε σωστή θέση. «ΔΗΛΩΣΙΣ Λαβών την απόφασιν ν’ απόσχω πάσης αναμίξεως κομματικής προς υποστήριξην οιουδήποτε συνδυασμού δηλώ δια της παρούσης ότι σύμφωνον προς τα εθνικά συμφέροντα και ορθόν έκρινα ίνα κατά τας προσεχείς εκλογάς τηρήσω αυστηράν την εκλεκτικότητα των προσώπων εις οιονδήποτε των συνδυασμών και αν ανήκωσι ταύτα, υπό το πνεύμα δε τούτο παρακαλώ θερμώς και πάντας τους φίλους μου, όπως ψηφίσωσι εις τα εκλογάς της 28ης Νοεμβρίου. Εν Αλιβερίω τη 5 Νοεμβρίου 1910. Ιωάν. Γαλιτόπουλος Δήμαρχος Ταμυνέων»

Για την ιστορία, εκλέχτηκαν ο Δ. Χρυσοστάλης τρίτος με 11.419 ψήφους, ο Γεώργιος Μπένος με 10.691 ψήφους και ο Απόστολος Αποστολίδης με 9.913 ψήφους. Επί των ημερών του Ι. Γαλιτόπουλου, το Σεπτέμβρη του 1912, γίνεται προσπάθεια για ανέγερση Δημοτικού Σχολείου στο Αλιβέρι.

Διαβάζομε στη συνέχεια την ενδιαφέρουσα έκκληση της επιτροπής προς τους ντόπιους Αλιβεριώτες, αλλά και στους μετανάστες στην Αμερική, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ». ΕΚΚΛΗΣΙΣ προς Τους ενταύθα και τους εν ταις διαφόροις εργασίαις της Αμερικής κατοίκους Αλιβερίου και άλλους φιλομούσους πολίτας. Ως δεν αγνοείτε, φίλοι συμπολίται, ο τόπος μας στερείται διδακτηρίου δημοτικού σχολείου το δε υπάρχον παλαιόν είναι ακατάλληλον διότι και στενόχωρον είναι και δεν ανταποκρίνεται εις τους όρους της υγιεινής. Το δε δημόσιον δια να αναλάβη την ιδίαις δαπάναις ανέγερσιν νέου τοιούτου αξιοί δια νέου νόμου ψηφισθέντος ήδη να προσφέρη το οικόπεδον εκ τριών τουλάχιστον στρεμμάτων δωρεάν ο Δήμος ή η κοινότης. Επειδή όμως ο Δήμος στερείται πόρων άλλως τε δε και καταργείται μετά δύο το πολύ μήνας και δεν υπάρχει άλλο μέσον προς εξοικονόμησιν του απαιτουμένου χρηματικού ποσού, απεφασίσθη και εζητήθη παρά του Υπουργείου η σύστασις επιτροπής συσταθείσης τοιαύτης δια της υπ’ αριθ. 23.088 της 23 Αυγούστου ε.ε. αποφάσεως του επί των Εσωτερικών Υπουργείου δημοσιευθείσης εις το υπ’ αριθ. 260 φύλλον της εφημερίδος της Κυβερνήσεως υπό των κάτωθι προσυγεγραμμένων προς συλλογήν εράνων. Επειδή δε πλην του προς ανέγερσιν διδακτηρίου απαιτουμένου οικοπέδου ο τόπος έχει ανάγκην μείζονος εκτάσεως χρησιμοποιηθησομένης δια σχολικόν κήπον ή γυμναστήριον. Δια ταύτα η επιτροπή απευθυνομένη προς τε τους ενταύθα και τους απανταχού συμπολίτας επικαλείται την συνδρομήν αυτών, τους δε εν Αμερική ευρισκομένους παρακαλεί να φροντίσωσι και συλλέξωσιν εισφοράς και παρ’ άλλων συνδημοτών μας αποστείλωσι δε ταύτας όσον το δυνατόν ταχύτερον προς οιονδήποτε των μελών της επιτροπής επιθυμεί έκαστος. Εν Αλιβερίω τη 10 Σεπτεμβρίου 1912 Η επιτροπή ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΛΙΑΣ ΙΩ. Κ. ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

Ο Ιωάννης Κ. Γαλιτόπουλος θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους καλύτερους δήμαρχους του δήμου Ταμυνέων, πραγματικά «αληθής δήμαρχος του λαού». ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ Με το νόμο Δ.Ν.Ζ. (4057) της 14ης Φεβρουαρίου 1912 καταργήθηκαν οι δήμοι. Έτσι το Αλιβέρι θα γίνει κοινότητα.

Δυστυχώς, τα στοιχεία για τους κοινοτάρχες που κυβέρνησαν το Αλιβέρι, από το 1914 μέχρι το 1985 είναι λίγα. Η συνεχιζόμενη βέβαια έρευνα θα καταδείξει και την εποχή αυτή της ιστορίας του Αλιβερίου. Έτσι, γίνεται ονομαστική αναφορά των γνωστών προέδρων Αλιβερίου, με συνοδά δημοσιεύματα εφημερίδων της Εύβοιας, χωρίς σχόλια.

1923: ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Από δημοσίευμα στον «Οδηγό πόλεων και κωμοπόλεων Ελλάδος», Ι. Ιγγλέση,

1923. 1925: ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤ. ΑΓΓΕΛΕΤΟΣ

Ο Ι. Αγγελέτος ήταν γιατρός στο Αλιβέρι από το 1907. Διαβάζουμε στην εφημερίδα «ΚΥΜΗ».47 «18 Φεβρουαρίου 1907, Αλιβέριον – Νέος ιατρός. Ανηγορεύθη το περασμένο Σάββατο αριστούχος διδάκτωρ της ιατρικής ο εξ Αλιβερίου αγαπητός νέος Ιωάννης Στ. Αγγελέτος». Στο περιοδικό «ΠΕΝΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΕΠΕΤΗΡΙΣ – 1925» που εξέδωσε ο Αυλωναρίτης καθηγητής της Γαλλικής Ι. Φωκίτης στις σελίδες 177-178 το δημοσίευμα «Η κοινότης Αλιβερίου» υπογράφει ο Ιωάννης Στ. Αγγελέτος – πρόεδρος κοινότητος – ιατρός.

1926: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΘ. ΜΠΑΛΑΦΑΣ

«Το Κοινοτικόν Συμβούλιον ο Πρόεδρος Ευάγγ. Αθ. Μπαλάφας Τα Μέλη Γ.Κ. Λεβέντης, Αθ. Ευαγγελίου, Δημ. Κουβαράς, Θεοδ. Λεβέντης, Νικόλ. Μπάκος, Δημ. Ζαχαριάδης, Ιω. Χρυσοστάλης, Ι.Σ. Αγγελέτος Εκλογές 25 Οκτωβρίου 1925 «ΕΥΡΙΠΟΣ», αρ. 2577, 13 Μαρτίου 1926
«ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ Η πόλις Αλιβερίου κειμένη εις θέσιν υψηλήν και περίβλεπτον, περί τα δέκα δε λεπτά της ώρας μακράν της θαλάσσης, προοδεύει διαρκώς. Ο νέος Πρόεδρός της κ. Μπαλάφας, ανήρ αρτίας μορφώσεως και ρέκτης ήρχισε δρων υπέρ της ωραίας πατρίδος του ίνα καταστήση αυτήν ζηλευτήν, υφ’ όλας τας επόψεις, δια πολλών έργων, ων τα κυριώτερα είνε ο άπλετος ηλεκτροφωτισμός αυτής και του λιμένος της, σχετική ρημοτομία και τακτοποίησις οδών της πόλεως μετά δενδροφυτειών και κατασκευή πλατειών μετά κηπαρίων και ανθώνων. Ούτω δε το Αλιβέριον μέλλει να παρουσιάση όψιν λίαν ευπρόσωπον και σύμφωνα άλλως τε προς την ανάπτυξιν και μόρωσιν των ευγενών της κατοίκων. Επί τη ευκαιρία δε ταύτη η εφημερίς μας αναγγέλει κατά καθήκον και την τέλεσιν των γάμων του ευγενεστάτου νέου κ. Ι. Γκίκα, εμπόρου μετά της νοικοκυροπούλας δίδας Χρυσούλας Ν. Κούκου, γενομένων προ τινών ημερών και υπό τα ευχάς πάντων των κατοίκων της πόλεως» «ΤΟ ΘΗΡΙΟ», αρ. 6, 25 Μαρτίου 1926

Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Αλιβερίου

«ΕΞ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ Απεπερατώθη το διδακτήριον Δημοτικής σχολής αρρένων. Αλιβέριον (Ανταποκριτού μας). Το Υπουργείον Παιδείας απέστειλε δύο τμηματάρχας αυτού οίτινες εξήλεγξαν τας γενομένας δαπάνας υπό της Σχολικής επιτροπής ανελθούσας εις δρχ. 390.000, εν συγκρίσει προς έτερα διδακτήρια, συγχρόνως ανεγερθέντα και υπεβέντα τας δρχ. 600.000 έκαστον και εύρον τούτο ανώτερον των συγχρόνως αλλαχού ανεγερθέντων παρομοίων διδακτηρίων. Διά την απόκτησιν του Εκπαιδευτικού τούτου μεγάρου, του κοσμούντος την κωμόπολιν ημών ο τόπος ημών αισθάνεται βαθυτάτην ευγνωμοσύνην:
α) Προς τον δωρητήν του γηπέδου αοίδιμον Αλέξανδρον Κοντόσταυλον.
β) Προς την σεβαστήν Κυβέρνησιν και προς τον Πρόεδρον της Δημοκρατίας κ. Πάγκαλον και τον Υφυπουργόν κ. Βασίλειον Μάλλιον και το αρχιτεκτονικόν τμήμα του Υπουργείου της Παιδείας, συντελέσας εις την παροχήν εκ του Δημοσίου ταμείου δρχ. 200.000 δια την ανέγερσιν αυτού.
γ) Προς το υπό τον τέως Πρόεδρον κοινότητος Αλιβερίου κ. Ιω. Σταμ. Αγγελέτον ιατρόν κοινοτικόν συμβούλιον αποτελούμενον εκ των συμβούλων Αριστείδου Παύλον, Κωνστ. Ελευθερίου, Αντωνίου Μαλακτάρη, Χρ. Καραμάνου, Ιω. Α. Αγγελέτου ως χορηγήσαν δραχμάς 160.000 δια την ανέγερσιν αυτού και προς τους λοιπούς δωρητάς εν Αλιβερίω και αλλαχού και εν τω εξωτερικώ διαμένοντας οίτινες αισθανόμενοι την μεγίστην έλλειψιν διδακτηρίου σχολικού εν τω τόπω και ως ακραιφνείς Αλιβεριώται επιθυμούντες την πρόοδον του τόπου μας προθύμως παρέσχον τον οβολόν των υπέρ του κοινωφελούς τούτου σκοπού και ων τα ονόματα εις προσεχές φύλλον του «Ευρίπου» θα δημοσιεύσωμεν.
δ) Προς τους δημοδιδασκάλους κ.κ. Γεώργιον Σαμαράν και Γεώργιον Μπάνον, τη εισηγήσει των οποίων ο αοίδιμος Αλέξανδρος Κοντόσταυλος εδωρήσατο το ρηθέν γήπεδον τη κοινότητι Αλιβερίου.
ε) Προς την σχολικήν επιτροπήν Αλιβερίου αποτελουμένην εκ των κ.κ. Ιωάννου Ελευθερίου, Γεωργίου Χ. Γλάρου και Ευαγγέλου Παπαντωνίου και τον διευθυντήν της δημοτικής σχολής κ. Γεώργιον Μπάνον οίτινες πάση δυνάμει ειργάσθησαν και επερατώθη το σχολείον εντός μικρού χρονικού διαστήματος και εν τω οποίω ετελέσθη προχθές πανηγυρικωτάτη σχολική εορτή παρισταμένων και όλων των γονέων και κηδεμόνων των μαθητών.
Ευχαρίστως εμάθαμεν ότι οι φιλοπρόοδοι κοινοτικοί σύμβουλοι της κοινότητος μας κ.κ. Αθανάσιος Ευαγγέλου, Ιω. Σταμ. Αγγελέτος, Δημήτριος Ζαχαριάδης, Νικόλαος Κ. Μπάνος και Θεόδωρος Αθ. Λεβέντης εψήφισαν πίστωσιν εκ δραχμών 40.000 προς συμπλήρωσιν των ολίγων ελλείψεων του σχολείου μας και ελπίζομεν ότι ο κ. Νομάρχης υμών εν τη διακρινούση αυτόν μερίμνη περί της προόδου των κοινοτήτων δι’ αποκτήσεως κοινωφελών ιδρυμάτων και διδακτηρίων θα ευαρεστηθή να εγκρίνη την ρηθείσαν πίστωσιν.
– Ανάγκη υδραγωγείου Ήδη μεγίστην ανάγκην έχει ο τόπος ημών ύδατος ποσίμου και προς τούτο ευελπιστούμεν ότι το κοινοτικόν συμβούλιόν μας θα φροντίση να διοχετεύση δια κατασκευής υδραγωγείου και το μόνο πλησιέστερον και άριστον ύδωρ της κρήνης Μάνα» «ΕΥΡΙΠΟΣ», αρ. 2571, 8 Ιουλίου

1826 1927: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

«ΕΞ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ (Ανταποκριτού μας). Διήλθε προχθές εντεύθεν επιστρέφων εκ Κύμης ένθα μετέβη προς επίσκεψιν λόγω εξαιρετικής εκτιμήσεως του διακεκριμένου Μητροπολίτου και Ιεράρχου μας κ. Παντελεήμονος Φωστίνη ο κ. Γουΐλιαμ Πητ Αμερικανός πρεσβευτής της Ενώσεως όλων των Χριστιανικών Εκκλησιών της Αμερικής συνοδευόμενος υπό τους πανοσιολογιωτάτου πρωτοσυγγέλου κ. Παντελεήμονος Παπαγεωργίου. Άξιος παντός επαίνου ο κ. Ιω. Παπαβασιλείου, διότι δια της εξαιρετικής φιλοξενίας του τιμά τον τόπο μας.
– Ετελέσθη μνημόσυνον υπέρ της ψυχής του αλησμονήτου Γεωργίου Σαμαρά δημοδιδασκάλου, πρωτίστου συντελεστού παντός κοινωφελούς έργου, ενεργηθέντος εν των Δήμω μας εντός της τελευταίας 20ετίας, εξ ου οι Δημόται μας βαθύτατα ησθάνθησαν τον θάνατόν του.
– Εν συνωστισμώ οι δημόται μας επισκέπτονται και λόγω θρησκευτικής ευλαβείας την μαγευτικών Μονήν του Αγίου Χαραλάμπους, την οποίαν επαξίως διευθύνει ο ευλαβέστατος ηγούμενος αυτής κ. Ιάκωβος Σταμούλης, όστις δια της αρίστης διαχειρίσεώς του εβελτίωσε σπουδαίως τα οικήματα της Μονής και άπασαν την ιδιοκτησίαν της καταστήσας ταύτην περίβλεπτον εξοχικήν έπαυλιν και μικράν Ελβετίαν εν τω νομώ μας. – Ευδοκιμώτατα λειτουργούσι τα αρτισύστατα εργοστάσια
1) Παγοποιΐας του κ. Ν. Παπαδιόχου,
2) Ηλεκτρικόν των φιλοπροόδων κ.κ. Π. Τόγια, Δ. Σπύρου και Δ. Τόγια, οίτινες θα εγκαταστήσωσι και ηλεκτροκίνητον ελαιοπιεστήριον.
– Ο ρέκτης και δραστήριος Πρόεδρος της κοινότητός μας κ. Αθανάσιος Ευαγγελίου αποπερατώσας τον ηλεκτροφωτισμόν της πόλεώς μας μεριμνά προς ύδρευσιν αυτής όπερ εάν επιτύχη η κοινότης μας τα μέγιστα θέλει ευγνωμονή αυτόν.
– Ο αστυνόμος μας κ. Κωνστ. Φασούλας, ανθυπομοίραρχος, εκτελεί την υπηρεσίαν του νομοταγέστατα και δραστηριώτατα, δια της ασκουμένης υπ’ αυτού μερικής παρακρατήσεως των χάριν εμπορίας εξαγομένων ορνίθων, αυγών κλπ.
– Ο τόπος μας μετ’ αδημονίας αναμένει την λύσιν της υποθέσεως μεταξύ αυτού και της Ανωνύμου Εταιρίας Ανθρακωρυχείων Αλιβερίου. Και προς τούτο δέον η Λιμενική Επιτροπή προεδρευομένη υπό του κρατίστου δικαστικού λειτουργού Ειρηνοδίκου μας κ. Μιχ. Αγγελοπούλου εν συνεννοήσει και μετά του Κοινοτικού Συμβουλίου και του κ. Παντελή Μάτσα να εξεύρωσι λύσιν ικανοποιητικήν δι αμφότερα τα μέρη.
– Συλλυπούμεθα εγκαρδίως τον έμπορον κ. Νικόλαον Χανούμην, απωλέσαντα το χαριτωμένο αγγελούδι του Δημητράκην.
– Παραθερίζει ενταύθα και Αυλωναρίω η ευγενεστάτη κυρία Βασιλική σύζυγος Παναγιώτου Γκιζελή συμβολαιογράφου εν Θεσσαλονίκη, ούσα δρων μέλος όλων των αδελφάτων των αγαθοεργών καταστημάτων Θεσσαλονίκης και αντιπρόεδρος του αδελφάτου του Βρεφοκομείου Θεσσαλονίκης» «ΕΥΡΙΠΟΣ», αρ. 2626, 13 Σεπτεμβρίου 1927 1928: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΟΥΒΑΡΑΣ Προκηρύξης μειοδοτικών δημοπρασιών κοινότητας Αλιβερίου. Δημοσίευμα σε εφημερίδες: 1) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 427, 14 Ιουνίου 1929. 2) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 428, 6 Ιουλίου 1929. 3) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 429, 19 Ιουλίου 1929.

1929: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΘ. ΜΠΑΛΑΦΑΣ

«ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ Η ΑΦΙΞΙΣ ΤΟΥ κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Την μεσημβρίαν της παρελθούσης Τετάρτης επιβαίνων του θαλαμηγού «Αφρός» και συνοδευόμενος υπό της κυρίας του, του κ. Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας και της κυρίας και δίδος Βουρλούμη, του διευθυντού των Ανθρακορυχείων Αλιβερίου κ. Μάτσα μετά της κυρίας του, του κ. Λ. Εμπειρίκου και του κ. Θεοδωροπούλου αφίχθη εις την κωμόπολιν μας ο Πρωθυπουργός κ. Ελ. Βενιζέλος και απεβιβάσθη ευθύς αμέσως εις την προκυμαίαν του Καράβου όπου τον ανέμενεν όλος σχεδόν ο πληθυσμός του Αλιβερίου, όστις από της 11ης είχε κατέλθει εις την παραλίαν προς προϋπάντησιν αυτού.
Τον κον Πρωθυπουρόν υπεδέχθησαν ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Καρυστίας κος Παντελεήμων, ο Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Μπαλάφας μετά των Κοινοτικών Συμβούλων και όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι της κωμοπόλεως, τον προσεφώνησε δε δι ολίγων πρώτος ο Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Μπαλάφας και μετ’ αυτόν ο Πρόεδρος του Γεωργικο-Πιστωτικού Συνεταιρισμού κ. Κόλιας, ο Μητροπολίτης και ο Πολιτευτής κ. Χρυσοστάλης.
Απαντών ο κ. Βενιζέλος διεβεβαίωσε ότι θα καταργήση τον φόρον της Γεωργικής παραγωγής και κατά πολύ θα ελαττώση τον της ελαιοδεκάτης και μετέβη κατόπιν προς επίσκεψιν των Ανθρακωρυχείων Αλιβερίου, εις χωρίον Άγιον Λουκάν, όπερ απέχει περί την ημίσειαν ώραν εκ της παραλίας.
Εκεί τον υπεδέχθησαν όλοι οι εργάται και το Κοινοτικόν Συμβούλιον του Αγίου Λουκά ο δε γραμματεύς κ. Βήχας εύρε την ευκαιρίαν να εξάρη την ύπαρξιν της Εταιρίας εν τη περιφερεία εκείνη και να βεβαιώση ότι περισσότεροι των 300 εργατών απασχολούνται εις τα Ανθρακορυχεία, αποκομίζοντες πλούσιον ημερομίσθιον και συντηρούντες αρκετά καλώς τας οικογενείας των.
Ο κος Βενιζέλος επιθεωρών τα πρωτότυπα εργοστάσια επεξεργασίας του λιγνίτου, τα μόνα εν Ανατολή, προσεβλήθη εκ στιγμιαίας ζάλης προελθούσης από την βαρυτάτην οσμήν του καιομένου λιγνίτου, συνήλθεν όμως ταχύτατα και εκφράζων την ικανοποίησίν του ην απεκόμισεν εκ της επισκέψεως των Λιγνιτωρυχείων και των εγκατάστασεων της Εταιρίας απεχαιρέτησε τους υποδεσθέντας αυτόν και ανεχώρισεν αυθυμερόν επιβιβασθείς του θαλαμηγού «Αφρός», μεθ’ όλης της ακολουθίας του» «ΕΩΣΦΟΡΟΣ», 24 Νοεμβρίου 1929 1930: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΘ. ΜΠΑΛΑΦΑΣ Προκήρυξη μειοδοτικής δημοπρασίας κοινότητας Αλιβερίου. Εν Αλιβερίω τη 10 Ιουνίου 1930. Ο πρόεδρος Ε. Μπαλάφας. Δημοσίευση στην εφημερίδα «ΕΥΒΟΙΑ», αρ. 468, 28 Ιουνίου

1930. 1933: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΣ

Πρόεδρος: Δ. Παπαδιόχος Μέλη: Ε. Μπαλάφας, Ι. Παλαιολόγος, Ι. Αγγελέτος, Δ. Ελευθερίου, Γ. Γκίκας, Γ. Λεβέντης, Δ. Κουβαράς. Από δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΕΩΣΦΟΡΟΣ», αρ. 198 της 24ης Δεκεμβρίου 1933. 1934: ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΣ Εκλογές έγιναν στις 11 Φεβρουαρίου 1934.

«ΝΕΑ ΑΠΌ ΤΟ ΑΛΙΒΕΡΙ Την 8ην Φεβρουαρίου εδόθη εν τη μεγάλη αιθούσης του Καφφενείου ο Παρθενών ο ετήσιος χορός του Φιλοπτώχου Ταμείου Αλιβερίου.
Το διοικητικόν Συμβούλιον αυτού ενέθεσεν εις επιτροπήν αποτελεσθείσαν εκ των κ.κ. Γεωργίου Νικολούτσου διευθυντού του ενταύθα Ημιγυμνασίου Ανδρ. Ευσταθίου διευθυντού του υποκαταστήματος της Τραπέζης Αθηνών του κ. Ευαγ. Παπαδόπουλου εμπόρου και του κ. Μιχ. Χασιώτου Λογιστού την διοργάνωσιν του χορού ο οποίος διεξήχθη εν μεγάλη τάξει και εκ του οποίου πάντες απεκόμισαν τας ωραιοτέρας των εντυπώσεων.
Η σημειωθείσα εξαιρετική επιτυχία του οφείλεται εις τας ευστόχους ενεργείας της εν λόγω διοργανωτικής επιτροπής προς τα μέλη της οποίας εκφράζομενη και εντεύθεν τα συγχαρητήρια και τας θερμάς ευχαριστίας του διοικητικού Συμβουλίου δια το επιδειχθέν ενδιαφέρον των την στοργήν και τους τόσους μόχθους των τους οποίους κατέβαλον δια την επιτυχίαν και την εν γένει ευπρεπή διεξαγωγήν της ωραίας ταύτης υπέρ των πτωχών της πόλεώς μας εορτής.
Το συλλεγέν ποσόν διετέθη προς ανακούφισιν των πτωχών κατά τας ημέρας ταύτας ενσκήψαντος βαρυτάτου χειμώνος καθ’ ας πάσα εργασία διεκόπη και η δυστυχία έλαβε την μεγαλυτέραν της έκτασιν.
Σημειούμεν ενταύθα ότι εκ των εσόδων του εν λόγω χορού το δημόσιον Ταμείον θα εισπράξη ως τέλος χιλίας δραχμάς  έπρεπε να φορολογούνται λοιπόν αι υπέρ των πτωχών εισφοραί; Ύστερα λέγεται ότι το Κράτος προστατεύει την ανεργίαν και διώκει τον Κομμουνισμόν.

Την παρελθούσαν Κυριακήν κατόπιν προσκλήσεως της οικείας επιτροπής συνήλθον εις το ενταύθα Δημ. Σχολείον πολλά μέλη της κοινωνίας Αλιβερίου αντιπρόσωποι του Κοινοτικού Συμβουλίου, του Γεωργ. Συνεταιρισμού πολλοί επιστήμονες, έμποροι και διάφοροι επαγγελματίαι οι οποίοι απεφάσισαν την ίδρυσιν Συλλόγου Φυσικής αγωγής. Προς του συνελθόντας ωμίλησαν εξάραντες τα καλά της σωματικής αγωγής οι παρ’ ημίν ιατροί κ.κ. Ιω. Σ. Αγγελέτος και Παναγ. Κόλιας. Μετά την επιψήφισιν του καταρτισθέντος καταστατικού ενεγράφησαν ως τακτικά μέλη πάντες οι παρευρεθέντες καταβάλοντες και τη σχετική συνδρομή των. Προς τον υψίστης ανθρωπιστικής σημασίας Σύλλογον τούτον ευχόμεθα πλήρη επιτυχίαν και πρόοδον. Μετά μεγάλης χαράς παρατηρούμεν ότι ήρξατο ανασυνιστωμένη η παρ’ ημίν φιλοδασική ένωσις. Χάρι εις τας προσπαθείας του διευθυντού του ενταύθα δημ. Σχολείου κ. Γεωργ. Μπάνου συνήλθον τα παλαιά μέλη αυτής επί νέων βάσεων. Ούτω οργανωθείσα η Φιλοδασική ένωσις μέλλει σπουδαίαν θα παράσχη την ευεργετικήν της δράσιν επί της εξυγιάνσεως και του εξωραϊσμού του Αλιβερίου και επί τούτοις οφείλουσι πάντες να συνδράμωση προθύμως το έργον αυτής. Αι διεξαχθείσαι τελευταίως κοινοτικαί εκλογαί επανέφεραν και πάλιν εις την διοίκησιν των τοπικών υποθέσεων το ψηφοδέλτιον του λαοφιλούς τέως προέδρου της Κοινότητος Αλιβερίου κ. Ευαγ. Μπαλάφα. Συγχαίροντες μίαν ευχήν αποτείνομεν προς τους νέους κοινοτικούς μας άρχοντας όπως ανώτεροι κομματικών συμφερόντων και ιδιοτελών σκέψεων εργασθώσι υπέρ της προόδου του τόπου μεριμνώντες ιδιαιτέρως δια την ανόρθωσιν της αγροτικής ασφαλείας και περιφρούρησιν της κοινοτικής περιουσίας από της επιδρομής των ξένων.»

«Η ΚΥΜΑΪΚΗ», αρ. 9, 4 Μαρτίου 1933 «ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ ΑΛΙΒΕΡΙΟΝ, 3 Μαρτίου – Επανεξελέγη θριαμβευτικώς ο Πρόεδρος Αλιβερίου κ. Δημήτριος Ν. Παπαδιόχος εργοστασιάρχης παγοποιΐας υιός του προ τριετίας θανόντος αειμνήστου Ν. Παπαδιόχου ευεργέτου της πατρίδος του, ο υιος του δε Δημήτριος ανεδείχθη α΄ πολίτης Αλιβερίου λαβών επί 560 ψήφων 367 ψήφους ήτοι 70% των ψήφων υπερτερήσας κατά 3 ψήφους και τον αρχηγόν του Λαϊκού κόμματος κ. Ε. Μαλάφαν.
Ο νυν Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Δ. Παπαδιόχος είνε πανθομολογουμένον γεγονός ότι τυγχάνει παιδί ακούραστον και εργατικώτατον και υποστηρίζει με αυταπάρνησιν την βιοπαλαιστικήν τάξιν ήτις στενάζει.
Παρ’ όλας τα ασχολίας του ευεργετικώτατος και αμνεισίκακος, ημέρας τε δε και νυκτός ασχολείται προς εξυπηρέτησιν των συμπολιτών του ασχέτως φρονημάτων της μιας ή της άλλης παρατάξεως. Τόσον δε ο Δημήτριος Ν. Παπαδιόχης όσον και ο πολυμαθής αδελφός του Βασίλειος είνε άξιοι παντός επαίνου, δικαιοτάτη λοιπόν και υπό της Κοινωνίας μας ηθική ικανοποίησις τοιούτων νέων.»

1934 1935: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ

«ΕΥΒΟΙΑ», αρ. 655, 7 Μαρτίου  «Η Χρεωκοπία της κοινότητος Αλιβερίου Αντί ως ήτο φυσικόν να φρονισματισθή ο κ. Πρόεδρος κατόπιν της εμπεριστατωμένης προχθεσινής μας ανταποκρίσεως, δι’ ης σαφώς και κατηγορηματικώς του ελέγομεν ότι η Κοινότης Αλιβερίου δεν ίσταται εις το ύψος της, απήντησε δι’ ενός λιβελλογραφήματος τοιχοκολληθέντος εις το Κεντρικόν Καφφενείον μεταχειρισθείς γλώσσαν παρομοιώσεις κάθε άλλο εμπρεπούσας εις το υψηλόν αξίωμα που κατέχει. Δεν είμεθα ποσώς διατεθειμένοι να απαντήσωμεν εις τα απρεπείς και χυδαίας αυτάς ύβρεις του κ. Ε. Μπαλάφα και ασφαλώς δεν θα επανερχόμεθα, εάν η αγάπη και η μέριμνα που πρέπει να έχη κάθε πολίτης δια τα Κοινοτικά ζητήματα δεν μας επέβαλε τούτο ως υποχρέωσιν επιτακτικήν και καθήκον ιερόν. Δεν έχομεν απολύτως τίποτε προσωπικόν με τους κους κους Κοινοτάρχας, κατά τα άλλα συμπαθείς και αγαπητούς συμπολίτας αλλά από της υψηλής σκοπιάς της Δημοσιογραφίας επισκοπούντες τα πράγματα δεν δυνάμεθα παρά να λέγωμεν την αλήθειαν οσονδήποτε και αν είνε πικρά. Και τω όντι από των παλαιοτάτων χρόνων το Αλιβέρι ουδέποτε υπήρξε σε τέτοιο φρικτό και αποκρουστικό σκότος.
Ας πάτε και εις το τελευταίο χωριό 2-3 φανάρια θα δείχνουν ότι υπάρχει έστω και στοιχειώδης Κοινοτική μέριμνα, έρχεσθε εις το Αλιβέρι μία προχωρημένη και αναπτυσσομένη Κωμόπολι, ένα φυσικό κέντρο ολοκλήρου περιφερείας και βλέπετε αυτό το φοβερό και απαίσιο χαλί κινδυνεύοντες να θελήσητε να βγήτε έξω την νύκτα να τσακισθήτε ολοτελώς. Είνε όθεν φυσική σε κάθε πολίτη αυτή η δυσφορία και η μη διαμαρτυρία μας θα ήτο ισάξιον ότι είμεθα αγροίκοι, απολίτιστοι, άγριοι Ζουλού, ανεχόμενοι αυτή την ακατονόμαστη κατάντια. Εις οιανδήποτε πολιτισμένην πόλιν, διότι το φως αντί να έχη την Α δύναμιν εις Βόλτ, έχει τοιαύτην μειωμένην, γίνεται αγρία επίθεσις του Τύπου και συνολική των πολιτών διαμαρτυρία, χωρίς φυσικά οι αρμόδιοι να εκτρέπωνται εις ύβρεις και λοιδωρίας. Προ καιρού ειδοποίησε η Κοινότης, ότι παύει την περίθαλψιν των ασθενών και των απόρων και βλέπομεν ήδη τους πτωχούς και αέργους συμπολίτας μας εστερημένους της οιασδήποτε Κοινωνικής συνδρομής, εις εποχήν κατά την οποίαν εις όλον τον Κόσμον γίνεται εντατική προσπάθεια υφ’ όλων των αρμοδίων όπως ελαφρύνητε η φτώχεια, κρίσις και ανεργία των δυστυχών συνανθρώπων μας.
Τέλος ουδαμού βλέπομεν δημιουργικήν προσπάθειαν ούτε εις εκτέλεσιν Νέων Κοινοτικών έργων ούτε εις την συντήρησιν των ήδη γενομένων. Ερωτώμεν όθεν οιονδήποτε καλής πίστεως, Κοινότης που δεν παρέχει φωτισμόν, αδιαφορεί δια τους πτωχούς της και μάλιστα όταν είνε ασθενείς, όταν δεν κάμνει Νέα Κοινοτικά έργα, όταν τέλος δεν δημιουργεί εχρεωκόπησεν ή δεν εχρεωκόπησεν; ΝΑΙ ΕΧΡΕΩΚΟΠΗΣΕ. Αντί δε ο κ. Πρόεδρος να υβρίζη με τόσον χυδαίας ύβρεις και με τέτοια ανάρμοστη γλώσσα οφείλει να σπεύση προς θεραπείαν της Κατάντιας αυτής, διότι πρέπει να γνωρίζη καλώς ότι Προεδρεύει εις Κοινωνίαν, ήτις δεν δύναται να ανεχθή την αθλίαν αυτήν κατάστασιν. Ημείς ενδιαφερόμενοι απολύτως δια την πρόοδον και την ευημερίαν του τόπου μας θα παρακολουθήσωμεν αγρύπνως την Κοινωτικήν μας κατάστασιν και δεν θα παύσωμεν να υποδεικνύωμεν εις τους κους αρμοδίους τα υποχρεώσεις που έχουν προς το σύνολον και τας οποίας προς το παρόν παραμελούσι τελείως. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Α. ΜΠΟΝΟΣ Ιατρός»

1935 1938: Δ. ΠΑΠΑΔΙΟΧΟΣ

«ΕΥΒΟΙΑ», αρ. 690, 28 Φεβρουαρίου «Ο ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ Χάρις εις τον νεοεκλεγέντα πρόεδρον κ. Παναγήν Χρυσοστάλην φαρμακοποιόν και την οργανωτικήν επιτροπήν του Συλλόγου μας αποτελουμένην από τους κ.κ. Γεώργιον Αντωνίου έμπορον, αντιπρόεδρον Αντ. Κόλιαν, Γ. Φρατσεσκάκην, Γ. Θεοδώρου, Β. Γκίκαν και Γ. Λεβέντην, ο χορός εσημείωσε μεγίστην και εξαιρετικήν επιτυχίαν διαρκέσας μέχρι της 4ης πρωινής ώρας με εξαιρετικό κέφι και ζωή των προσελθούντων μελών του Συλλόγου μας και λοιπών εκλεκτών μελών της κοινωνίας μας. Παρέστησαν οι κ.κ. Χούγιας ειρηνοδίκης, μετά της κυρίας του, Αλέξ. Καραβίτης, αστυν. Σταθμάρχης, Χρίστος Αντωνίου έμπορος, Ιωάννης Κρόμπας δημ/σκαλος, Ιωάννης Αγγελέτος ιατρός μετά της κυρίας του και των θυγατέρων του Νίτσας και Βάσως δημοδ/λισσών Μιχάηλ Χασιώτης διευθυντής του Υποκ/τος της Τραπ. Αθηνών μετά της κυρίας του, ο κ. Αθαν. Τζάνης δερματέμπορος μετά της κυρίας του, Γ.Κ. Λεβέντης μετά των θυγατέρων του, Στ. Μ. Λεβέντης μετά της συγύζου του, Δ. λιόσσης προϊστ. Τηλ/φείου μετά της κυρίας του, Ευάγ. Λουκάς Τηλ/τής, Γ. Ελευθερίου Φανοποιός, Π. Κόλιας ιατρός μετά της κυρίας του και υιοί του, ο κ. Δ. Παπαδιόχος πρόεδρος της Κοινότητος μετά της θυγατρός του, Κ. Λεβέντης συμ/φος μετά της κυρίας του, Αντ. Χρυσοστάλης δικηγόρος, Στ. Γκίκας, Αντ. Γκίκας, Ευάγγελος Μπαλάφας μετά της κυρίας του, Ν. Νικόλαου μετά της κυρίας του, Αθ. Ευαγγελίου, Θεόδωρος Φρατσεσκάκης, Στ. Γλάρος, Λουκάς Ρέρρες μετά της κυρίας του, Κ. Κουβαράς, Α. Κουβαράς, Νικόλαος Σιγαλάς μετά της κυρίας του Μιχ. Παπαϊωάννου, Χ. Τσαρκαλιάς, Γ. Αγγελέτος μετά της κυρίας του, και ο εν τη πόλει μας παραμένων κ. Γ. Λυγνός μεγαλοβιομήχανος μετά της κυρίας του. Διεκρίθησαν εις τον χορόν αι κ.κ. Χούγια, Κόλια, Κ. Λεβέντη, Γκίκα, Β. Φρατσεσκάκη, Γκίκα, Ευάγ. Τζάννη, Γκίκα Παναγ., Αναστασία Στ. Λεβέντη, Μπαλάφα, Ρέρρε ως και αι δεσποινίδες Νίτσα και Βάσω Ι. Αγγελέτου δημοδιδασκάλισσαι, Μαρία Μπότση οδοντοϊατρός, Παπαδιόχου, Χαλδούπη, Λεβέντη, Παπαδιόχου, Ζαχαριάδη, Ευαγγελία Στελ. Αγγελέτου, Λεβέντη, Μπένου και Κόλια. Στις 12 μ.μ. έγινε η εκκύβευσις του λαχείου και εκέρδισαν διάφοροι αριθμοί δώρα αξίας, τους καλύτερους λαχνούς εκέρδισαν οι κ.κ. Κ. Λεβέντης, Γ. Αντωνίου, Αλεξ. Καραβίτης, Αντ. Κόλιας και Γ. Λεβέντης.» «ΕΩΣΦΟΡΟΣ»,

2 Απριλίου 1938 1945: ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Από δημοσίευμα στο «ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟ ΒΗΜΑ», αρ. 213, 25 Αυγούστου 1945 για την υποδοχή του Νομάρχη Ευβοίας.

1947: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ

Από δημοσίευμα στο «ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟ ΒΗΜΑ», αρ. 267 της 22 Ιουνίου 1947.

1948: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ

Από δημοσίευμα στο «ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟ ΒΗΜΑ», αρ. 194 της 22 Ιουλίου 1948.

1950: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ

Από δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ», αρ. 120/91 της 30 Αυγούστου 1950.

1951: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ

Εκλογές στις 15 Απριλίου 1951. «Εκλεγέντες εις Κοινότητας Αλιβερίου Παναγ. Χρυσοστάλης, Δ. Παπαδιόχος, Ι. Παλαιολόγος, Γ. Αλεξόπουλος, Κ. Μασούρας, Μ. Μπαλάκας, Σταύρος Μεγαρίτης, Μ. Κούκος, άπαντες του Συνδυασμού «Πόλις – Αλιβέριον» και ο κ. Γ. Μπένος δικηγόρος» «ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟΝ ΒΗΜΑ», αρ. 397, 26 Απριλίου «ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ: Γενομένης εκλογής εις τον Κοιν. Συμβούλιον Αλιβερίου, επανεξελέγησαν πρόεδρος ο κ. Γεώργιος Αλεξόπουλος και αντιπρόεδροι ο κ. Ιωάννης Παλαιολόγος» «ΠΑΝΕΥΒΟΙΪΚΟΝ ΒΗΜΑ», αρ. 484, 15 Ιανουαρίου 1953

1954: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ

Εκλογές 21 Νοεμβρίου 1954. Από δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ», αρ. 120/178 της 2 Αυγούστου 1955.

1959: Ε. ΜΠΑΛΑΦΑΣ

Εκλογές 5 Απριλίου 1959. 1) «Συνδυασμός Μπαλάφα – Χρυσοστάλη δια δύο ημερών υπερίσχυσε έναντι του συνδυασμού του ήδη προέδρου Γ. Αλεξόπουλου» «ΚΥΜΑΪΚΑ ΝΕΑ», αρ. 90, 15 Απριλίου 1955. 2) «Αντιπρόεδρος Γλάρος», «ΠΝΟΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ», αρ. 162, 29 Σεπτεμβρίου 1962. 1964: Εκλογές 4 Ιουλίου 1964.

1974: ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΕΛΗΣ

«Δι αποφάσεως του κ. Νομάρχου διορίσθη πρόεδρος Αλιβερίου ο κ. Κουνέλης Ιωάννης, Γυμνασιάρχης» «ΠΑΝΕΥΒΟΪΚΟ ΒΗΜΑ», αρ. 1799,

3 Οκτωβρίου 1974. 1975: Εκλογές 31 Μαρτίου 1975. 1978: ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 15 Οκτωβρίου 1978 και τα αποτελέσματα είχαν ως εξής: 1) Κοινοτική Αλλαγή (Χρυσοστάλης Λάζαρος) 1283. 2) Αλιβέρι Πρόοδος – Νίκη (Κόλιας Θεμιστοκλής) 851. 3) Αναγέννηση (Καραμάνης Χρήστος) 411.

1982: ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ

Εκλογές 17 Οκτωβρίου 1982. Αποτελέσματα 1η Κυριακή: 1) Κοινοτική Αλλαγή (Χυσοστάλης Λάζαρος) 1343. 2) Δημοκρατική Ένωση Αλιβερίου (Παπαδιόχος Νίκος) 1191. 3) Αναδημιουργία (Σταμέλος Βαγγέλης) 371. 4) Ανεξάρτητος Συνδυασμός Ταμυνέων (Παπαϊωάννου Παναγιώτης) 94. Αποτέλεσματα 2η Κυριακή: 1) Χρυσοστάλης Λάζαρος του Παναγή 1685. 2) Παπαδιόχος Νίκος 1306.

ΔΗΜΟΣ ΤΑΜΥΝΕΩΝ 1986: ΧΡΥΣΟΣΤΑΛΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ Εκλογές 12 Οκτωβρίου 1986.

Αποτελέσματα: 1) Δημοτική Ανάπτυξη (Λάζαρος Χρυσοστάλης) 2) Αλιβέρι για όλους (Κόλιας Θεμιστοκλής)

1990:

ΚΙΟΥΣΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Εκλογές 14 Οκτώβρη 1990. Αποτελέσματα: 1) Ενότητα για το Αλιβέρι (Νικόλαος Ευαγ. Μπαλάφας) 1684. 2) Αλιβέρι ανθρώπινη πόλη (Θεόδωρος Κιούσης) 1675.

1993:

ΚΟΛΙΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ Εκλογές 11 Οκτώβρη 1993. Παραιτήθηκε ο Θ. Κιούσης για να πολιτευθεί στις βουλευτικές εκλογές. Οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας εκλέξανε δήμαρχο το γιατρό Θεμιστοκλή Κόλια.

1994: ΓΚΙΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Εκλογές 16 Οκτώβρη 1994. Αποτελέσματα: 1) Ενότητα για το Αλιβέρι (Νικόλαος Ευαγ. Μπαλάφας) 1474. 2) Αλιβέρι 2000 (Γκίκας Γεώργιος) 1503. 3) Κιούση – Μπόκαρη Σταυρούλα (Δημοκρατική πρωτοβουλία) 499. Ο Γ. Γκίκας εκλέχτηκε δήμαρχος τη δεύτερη Κυριακή.

1998: ΓΚΙΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Εκλογές 11 Οκτώβρη 1998. Αποτελέσματα: 1) Ενότητα και Ελπίδα (Σίμωσης Παναγιώτης) 1721. 2) Δημοτική Ανάπλαση Ταμυνέων (Μπαράκος Ιωάννης) 2293. 3) Ταμύναι 2000 (Γκίκας Γεώργιος) 2273. 4) Ταμυναϊκή Συνεργασία (Σπίθας Ευάγγελος) 1072. 5) Δημοτική Ταμυναϊκή Κίνηση (Ζαφείρη Σπυριδούλα) 372. Αποτελέσματα 2η Κυριακής: 1) Γκίκας Γεώργιος 3731. 2) Μπαράκος Ιωάννης 3392.

2002: ΚΑΡΑΠΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ.

Είναι η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην ιστορία της Εύβοιας. Αποτελέσματα 1η Κυριακής, 13 Οκτώβρη 2002: 1) Δημοτική Ανάπλαση Ταμυνέων (Καράπα Αικατερίνη) 2578. 2) Ταμύναι 2000 (Γκίκας Γεώργιος) 1896. 3) Ταμύναι Ανθρώπινος Δήμος (Κιούσης Θεόδωρος) 1351. 4) Δημοτική Αγωνιστική Κίνηση (Μαρίνος Γιώργος) 192. 5) Παρέμβαση (Ιωάννου Σταύρος) 556. Αποτελέσματα 2ης Κυριακής, 20 Οκτώβρη 2002: 1) Καράπα Αικατερίνη 4064. 2) Γκίκας Γεώργιος 3004.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ 1) Κώστα Σγούρου: Οι δημοτικές εκλογές και οι δήμαρχοι στο δήμος Αυλώνος (1835-2002), «ΤΟ ΡΟΠΤΡΟ», τεύχος 7, Αυλωνάρι, Καλοκαίρι 2002, σελ. 9. 2) Παράρτημα ΦΕΚ 1850, σελ. 38. 3) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 37, 2 Απριλίου 1866. 4) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 30, 12 Φεβρουαρίου 1866. 5) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 38, 9 Απριλίου 1866. 6) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 41, 30 Απριλίου 1866. 7) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 41, 30 Απριλίου 1866. 8) ΑΡΧΕΙΟ ΖΕΡΒΑ: Κριεζά Ευβοίας. 9) Παράρτημα ΦΕΚ 1852Α 10) ΑΡΧΕΙΟ ΖΕΡΒΑ: Κριεζά Ευβοίας. 11) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 3, 15 Ιανουαρίου 1876. 12) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 82, 21 Ιουλίου 1877. 13) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 626, 16 Απριλίου 1877. 14) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 83, 28 Ιουλίου 1877. 15) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 33, 26 Αυγούστου 1876. 16) Παράρτημα ΦΕΚ 1888, τεύχος Α, σελ. 16. 17) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 628, 6 Αυγούστου 1877. 18) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 630, 13 Αυγούστου 1877. 19) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 665, 15 Απριλίου 1878. 20) Παράρτημα ΦΕΚ 1888, τεύχος Α΄, σελ. 10 21) ΕΥΒΟΙΑ, Γ. Φιλόρετου, αρ. 89, 8 Σεπτεμβρίου 1877. 22) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 710, 10 Μαρτίου 1879. 23) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 715, 14 Απριλίου 1879. 24) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 728, 28 Ιουλίου 1879. 25) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 152, 23 Νοεμβρίου 1978. 26) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 226, 25 Μαΐου 1880. 27) ΕΥΒΟΙΑ, αρ. 228, 12 Ιουνίου 1880. 28) ΠΑΛΙΡΟΙΑ, αρ. 12, 14 Απριλίου 1884. 29) ΠΑΛΙΡΟΙΑ, αρ. 40, 25 Νοεμβρίου 1884. 30) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 922, 13 Ιουνίου 1883. 31) Κώστα Σγούρου: Χρονικό Δήμου Αυλώνος 1833-1862, Αθήνα 1883, σελ. 80-81. 32) Παράρτημα ΦΕΚ 1888 Α΄, σελ. 16. 33) ΠΑΛΙΡΟΙΑ, αρ. 482, 6 Απριλίου 1891. 34) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 1319, 13 Ιουλίου 1891. 35) Γ.Ι. Παρασκευόπουλου: Ταξείδια ανά την Ελλάδα, τόμος Α΄, Αθήνα 1895, σελ. 355. 36) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 1497, 21 Αυγούστου 1895. 37) ΠΑΛΙΡΟΙΑ, αρ. 667, 12 Ιουλίου 1896. 38) Έτος 1ον, φύλ. 19, Αλιβέριον τη 26η Απριλίου 1892, Εφημερίδα Ταμύναι: πολιτικοσατηρική διεύθυνση και αρχισυντάκτης: Δημ. Χρυσοστάλης. 39) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 1649, 11 Σεπτέμβρη 1899. 40) ΚΥΜΗ, αρ. 50, 27 Μαρτίου 1905. 41) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 1967, 13 Μάη 1907. 42) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 1969, 19 Ιουλίου 1907. 43) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 1973, 21 Ιουλίου 1907. 44) ΠΑΛΙΡΟΙΑ, αρ. 1071, 2 Αυγούστου 1908. 45) ΕΥΡΙΠΟΣ, αρ. 2116, 13 Νοεμβρίου 1910. 46) ΠΑΛΙΡΟΙΑ, αρ. 1317, 12 Σεπτεμβρίου 1912. ΚΥΜΗ, αρ. 95, 18 Φεβρουαρίου 190