Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

WHO IS WHO… Βιογράφει και εργογράφει ο Δ.Α. - « Ελύμνιος » Είναι συχνές οι φορές που θιασώτες του facebook, εκλεκτοί φιλαναγνώστες, αιτηματίες φιλίας ( εκτός βέβαια των συμπατριωτών

Ελυμνίων, φίλων, γνωστών - και μη εξαιρετέων...), είναι φορές που οι ευγενώς αιτούντες αυτοί, επιθυμούν ( κι΄ευλόγως αναζητούν ) να γνωρίζουν, κάποια γενικότερα βιοεργογραφικά στοιχεία του γράφοντος. Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου της ιστορικού κ. Παναγιώτας Περήφανου - βιβλίο Μονογραφίας του άλλοτε « διαβόητου! » Κώστα Καραγιώργη - ( έρευνα που από κοινού συν-εκπονήσαμε ) - αντιγράφω σήμερα το « who is who » ( « ποιός είναι ποιός » ) του Δ.Α. - « Ελύμνιου », όπως δημοσιεύεται στην εσώφυλλη πτέρυγα ( « αυτί » ) του οπισθοφύλλου του αναφερομένου βιβλίου. Όσο για την φωτό που « αποθανάτισε » ο φακός του Ηλία Πετρίδη...σήμερα έχει υποστεί την δεκάχρονη από τότε φθορά που επέβαλε - όχι ο νόμος του Μέρφι - αλλά που μοιραία επέτασσε το « Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ! »... Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »: Σύντομο βιογραφικό Γεννήθηκε στη Λίμνη της Εύβοιας το 1947. Γόνος ναυτικής οικογένειας, σπούδασε

ΕΛΥΜΝΙΩΝ ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ ΣΕ « ΕΛΥΤΕΙΟ » ΦΟΝΤΟ

Ο
( Ένα μικρό « Άξιον Εστί » της Λίμνης )
Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »
(Από την ανέκδοτη συλλογή « ΕΛΥΜΝΙΑ – ΕΦΥΜΝΙΑ » )

Χαροποιήθηκα πριν κάποιο καιρό, ακούγοντας στο YOY TUBE μελλοποιημένα τραγούδια του Οδυσσέα Ελύτη…
« Η Παναγιά τα πέλαγα κρατούσε στην ποδιά της,
Τη Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της…»,
παρατηρώντας, πως τα φωτογραφικά εφέ που προβάλλονταν ( με τους στίχους ), δεν ήταν ούτε απ’ την Σίκινο, ούτε απ’ την Αμοργό…αλλά ήταν πλάνα εδώ, του δικού μας Ευβοϊκού…παρμένα σε κάτοψη απ’ τον « Καρακόλιθο », πλάϊ της « Ποσειδώνιας » Μονής Γαλατάκη…
Είναι φορές, π’ αναλογιζόμαστε εμείς οι βορειοευβοιώτες Ελύμνιοι, διαβάζοντας τον Ελύτη, πως…
« Τα νησιά με το σπόνδυλο κάποιανου Δία », μεταφέρονται εύστοχα…« (σ)τα νησιά με το σπόνδυλο κάποιανου Λίχα », εδώ, στα δικά μας του Κηναίου ακρωτηρίου Λιχαδονήσια !...
Ο Ποσειδώνας κι΄ο ‘Αη Νικόλας ο « Γαλατάκης » - η Νηρηίδα Γαλάτεια και τ΄όμορφο βοσκαρούδι ο ‘Ακης, ( Γαλάτεια + Άκης = Γαλατάκης ) αλλά κι΄οι Αιγές ( πυρώδες μετέωρο βλέπει ο Αριστοτέλης - να κι΄ο μετεωρίτης του βόρειου Ευβοϊκού, ο πρόσφατα ανακαλυφθείς ), συμπιλήματα όλα τούτα μυθιστορικών εννοιών, γεγονότων, συσχετισμών και σημερινών ερευνών, που διετηρήθησαν ανθεκτικά ως τις μέρες μας και που μπαίνουν σταδιακά από ανοιχτόμυαλους επιστήμονες στο δρόμο της τεκμηρίωσης ...
Παρασημαντικά εκστασιαζόμαστε στης Λυκόσουρας το λυκόφως – του υψηκάρινου Παρνασσού – θωρώντας τον Δευκαλίωνα ( τον έλληνα Νώε ) και την γυναίκα του Πύρρα…να ρίχνουνε πίσω τους (εδώ προς την Εύβοια)…λάας (λιθάρια) που γινόνταν ανθρώποι.
Αισθηματικά ατενίζουμε προς το ‘Ασέληνον - διπλανό όρος της Γκιώνας, θωρώντας σ’ ένα πούπουλο ύπνου τον Ενδυμίωνα, πανευτυχή και μακάριο στις θωπείες της νεαρής - « πριονισμένης από νοσταλγία » όμορφης Σεληνούλας…

Κι’ από το διπλανό…( σαν όπως φαινομενικά ο Βεζούβιος ), των αρχαίων Λαφύστιον - ηφαίστιον όρος, να εκτοξεύεται λά - βα και να επουλώνει το βαθύ και μακρύ ρήγμα της Αταλάντης…