ΤΟ ΠΑΪΤΟΝΙ

 ΤΟ ΠΑΪΤΟΝΙ

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Παϊτόνι : Σχεδόν άγνωστη κι΄ανεπίκαιρη σήμερα λέξη ( παρά το πασίγνωστο εννοιολογικό της ), που προέρχεται λένε απ΄το Αγγλο-γαλλικό phaeton - ή πάλι απ΄το Τουρκικό fayton... Αλλά, ας τους να λένε!.. Γιατί η λεξούλα είναι Ελληνικότατη!.. και δεν είναι, παρά ( εν είδη αντιδανείου ), ο

Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Τα ύστερα του Αγίου & της Βλαχιάς 1 γεγονότα στο πολύπαθο Γριπονήσι…

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Τα ύστερα του

Αγίου & της Βλαχιάς 1 γεγονότα στο πολύπαθο Γριπονήσι…

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια παρουσίασης των κειμένων τής

Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Ανδριαλά & Λιάκος 1 .

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Ανδριαλά &

Λιάκος 1 .

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια παρουσίασης των κειμένων τής

υπό τον τίτλο Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο...

Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Μπολοβίναινα 1

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Μπολοβίναινα 1

Οδοί Χαλκίδος και μια ωδή για την Μπολοβίναινα, την Ευβοιώτισσα Σουλιωτοπούλα…

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια τής υπό τον τίτλο Αγωνιστές του

1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... ραδιοφωνικής διαδρομής μας, με

Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Πρασίδι 1

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Πρασίδι 1

Αχλαδίου

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια παρουσίασης των κειμένων εκ

τής υπό τον τίτλο Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο...

Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Άγιος, Βλαχιά,

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Άγιος, Βλαχιά,

Σ. & Κ. Βασιλείου, Β. Κόκκαλης και Θανάσης Χονδροβασιλείου 1

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια παρουσίασης των κειμένων τής

Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Κάμηλος

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Κάμηλος

Πετριών 1

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια παρουσίασης των κειμένων τής

υπό τον τίτλο Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο...

Οδοί Χαλκίδος. Πλαγαράκι

 Αγωνιστές του 1821 και οι δρόμοι τους στον Εύριπο... Πλαγαράκι 1

Οδοί Χαλκίδος. Πλαγαράκι

Προλεγόμενα…

Ένας Εύριπος… ιστορία, και συνέχεια της μεταφοράς των κειμένων τής

υπό τον τίτλο ραδιοφωνικής διαδρομής μας Αγωνιστές του 1821 και οι

δρόμοι τους στον Εύριπο..., με ένταξη εδώ του αφηγηματικού μέρους από

· ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΑ ΤΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΛΙΜΝΗΣ

·

ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΑ ΤΙΝΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΛΙΜΝΗΣ Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος » Σαν μικρός προλογίσκος Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα το τελευταίο μου ιστοριοδιφικό δημοσίευμα ( 21/6/΄26 ) με θέμα « Λίμνη 1805 : Το Σαράϊ του Αγά », να έχει τόση απήχηση στους φίλους αναγνώστες, που - σαν εξειδικευμένο - ( ποιός νοιάζεται σήμερα στην τύρβη της καθημερινότητας και των προβλημάτων της ), για...το Σαράϊ του Αγά στην Λίμνη του 1805;.. Αλλά, ας είναι!..γιατί φάνηκε πως σε τέτοιους μοναχικούς δρόμους υπάρχουν κι΄άλλοι συνοδοιπόροι - αν μη τι άλλο - « ρομαντικοί! » ( και βάζω στην τελευταία

Γιώργος Βουτσής

 

Ο Γιώργος Βουτσής γεννήθηκε στον προσφυγικό συνοικισμό του Καράμπαμπα, στη Χαλκίδα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1953.

Διηγείται:

«Ο πατέρας μου, Μάρκος Βουτσάς (1916–1984), καταγόταν από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ. Με τον δεύτερο διωγμό, το 1922, ορφανός πλέον και από τους δύο γονείς του, ήρθε στη Χαλκίδα μαζί με τη γιαγιά Αλεξάνδρα και τον θείο του, Γιάννη Ανδρεαδάκη, βρίσκοντας καταφύγιο στις παράγκες του Αγιαννιού, στα Τούρκικα Μνήματα.

Κάποτε... στον « Αη-Γέροντα » ( 1 )

( Οδοιπορικό )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Το « Γεροντικό Μοναστήρι της Λευτεριάς »

Και το παραλληλίζω ίδια περίπου κι΄εγώ - όπως το « Ηγεμονικό ( άλλο εκείνο ) Μοναστήρι της

Λευτεριάς » που βάφτισε κάποτε ο δάσκαλος Παπαστάμος - τον Αη-Νικόλα τον « Γαλατάκι »...Και τούτο, για την συνεισφορά ( και των δυό ) στα χρόνια του απελευθερωτικού μας Αγώνα.

Κάποτε...στον Αη-Γέροντα ( 2 )

 Κάποτε...στον Αη-Γέροντα ( 2 )

( Οδοιπορικό )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Προς το Καλαμούδι

Από την δυτική όχθη του χειμαρρώδη μυθικού ποταμού, χωνόμαστε ( τότε ) σε σκιερή ατραπό, κάτω από πυκνό δάσος χαλέπιας πεύκης ανηφορίζοντας προς Καλαμούδι - ένα ορεινό χωριουδάκι ( κάπου στα 400 μ. από την θάλασσα - προδρομικό αυτό του « Αη Γέροντα » ), με την δική του

ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

 ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ

( Λαογραφικό )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Εαρινό πρελούδιο...

Άνοιξη!.. Όμορφη εποχή - χιλιοτραγουδισμένη κι΄ έλπιδοφόρα, προάγγελος του καλοκαιριού!..

Ωστόσο ακόμα ψιλή - που « τσιμπά » - υγρασία, πρωινή πάχνη, που στις πρώτες ακτίνες του ήλιου στολίζει με κρυστάλλινα διαμαντάκια και πέρλες τα μυρωμένα ανθόφυλλα της πορτοκαλιάς που εφημερεύει χρόνια τώρα πλάϊ στο σπίτι μου... Κι΄ύστερα είναι π΄αχνίζουν κι΄εξαφανίζονται στο θάλπος της πύρινης μπάλας που κατρακυλάει απ΄τους Καρμήλιους λόφους, βάφοντας

ΤΑ ΠΑΡΑΣΗΜΑ του ΒΑΣΙΛΗ ΛΟΥΛΗ

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το διήγημα «ΤΑ ΠΑΡΑΣΗΜΑ» αποτελεί μια από τις πιο σπαρακτικές σελίδες της ελληνικής πεζογραφίας

του 20ού αιώνα. Γραμμένο από τον ΒΑΣΙΛΗ ΛΟΥΛΗ, έναν λογοτέχνη που ταύτισε το όνομά του με τη ναυτική ζωή και την ανάδειξη των αδικημένων της κοινωνίας, το έργο αυτό υπερβαίνει τα όρια μιας απλής αφήγησης. Είναι ένα ιστορικό τεκμήριο μιας εποχής όπου η παιδική αθωότητα θυσιαζόταν συχνά στον βωμό της ανέχειας και της κοινωνικής υποκρισίας.

Η παρούσα έκδοση αποδίδει το κείμενο στην πλήρη του έκταση, διατηρώντας αλώβητη τη γλώσσα και τον ρυθμό της παιδικής ψυχής που το υπαγόρευσε.

---

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 19 Ιανουαρίου 1955, στη ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ, ο μεγάλος ηθοποιός ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΛΗΝΟΣ ζωντάνεψε με τη φωνή του το γράμμα ενός μικρού παιδιού, συγκλονίζοντας το ακροατήριο. Ο

ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΑ ( 1ο )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

« Αη Γιώργη μου αφέντη μου / κι΄αφέντη καβαλάρη / αρματωμένος με σπαθί / και με χρυσό κοντάρι...». ( Δημώδες ).

Κι΄ο Αη-Γιώργης γιορτάζει στο δεύτερο μήνα - 23 του Απρίλη - της άνοιξης, κι΄είναι ουσιαστικά κινητή εορτή - ακολουθώντας την μεταναστάσιμη « Διακαινησίμου » για λόγους θεσπισμένων κανόνων της εκκλησίας, κι΄είναι ενταγμένη στον κύκλο του γλυκού Αναστάσιμου Έαρος...κι΄είναι μια μέρα « Χαράς Θεού! », δισυπόστατης - θρησκευτικής ευλαβείας από τη μια και οργασμού της φύσεως απ΄την άλλη... που δεν θα μπορούσε κανένας - της άγιας ετούτης ημέρας εορταστής - να

ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΑ ( 2 )

 ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΑ ( 2 )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

« Αη-Γιώργη με λένε / είμαι απ΄την Καππαδοκία / θέλεις να κάνεις χάρισμα / χτίσε μια εκκλησία / και κάτσε και ζωγράφισε Χριστό και Παναγία / και στη δεξιά της τη μεριά / ζωγράφισε ένα

καβαλάρη / αρματωμένο με σπαθί / και με χρυσό κοντάρι » ( Δημώδες ).

Εμείς όμως, πριν ανηφορίσουμε για το ιστορικό - άμα και γραφικό - Φλωκέϊκο εκκλησάκι του Αη-Γιώργη στο « Βρωμοπόδι » ( πίσω απ΄τους Ελύμνιους Βράχους των « Καναλίων ), ας πάρουμε μια

ΑΓΙΩΡΓΙΤΙΚΑ ( 3 )

 Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

« Μον΄ κει χαμαί στον σκοτωμόν εκείνου του θερίου / να χτίσεις μιαν εκκλησιάν τ΄αΐου Γεωργίου / που έρκεται η μέρα του ΄κοστρείς του Απριλίου ».

( παλαιόν άσμα ).

Και τούτο πιστοποιεί πως η μνήμη του Αγίου, ανέκαθεν γιορταζόταν ( και στην ανατολική και στην δυτική εκκλησία ) την 23ην Απριλίου - παρ΄ότι στο ανατολικό εορτολόγιο υπάρχει και η 3η Νοεμβρίου, ως μνήμη θεμελιώσεως του πρώτου φερωνύμου ναού, επί του τάφου του. Να

Μικρό οδοιπορικό στο Ιπποτικό Negroponte

 

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος ».

«... τι να σε λέγω τα πολλά / κ΄εγώ πολλά βαριέμαι / οι Φράγκοι εμηχανεύτηκαν / ωσάν κ΄οι Βενετίκοι / ούτως, ωσάν σε το λαλώ / επιάστη ετότε η Πόλις...»...

« Χρονικόν του Μορέως » 14ος αι.μ.Χ.

Βουβά απομεινάρια κάποιας άλλης μισοδιάφανης εποχής...στέκουν τα Κάστρα κι΄οι Πύργοι της μεσαιωνικής Εύβοιας - του Φραγκο-βενετσιάνικου Νegroponte!.. Από την βορεινή Ιταλία, Τριτημόριοι Τerzieri, με την μακριά longa barba γενειάδα

ΧΑΛΚΙΔΑ: ΤΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟ 1900

 

Μια σπάνια φωτογραφική καταγραφή από τη βόρεια είσοδο της ΧΑΛΚΙΔΑΣ γύρω στο 1900, όπου δεσπόζει το επιβλητικό ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ.

Η ΠΟΙΗΣΗ ΩΣ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ: ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΥΜΠΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΤΟ ΚΟΤΣΥΦΙ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ»

 Με αφορμή την πρόσφατη, εξαιρετικά επιτυχημένη παρουσίαση της όγδοης ποιητικής της συλλογής στη Χαλκίδα, η ποιήτρια Κυριακή Λυμπέρη ξετυλίγει το νήμα της δημιουργίας της και μας εισάγει στον εσωτερικό κόσμο του νέου της βιβλίου, ΤΟ ΚΟΤΣΥΦΙ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΡΑΛΛΙ).

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κυρία Λυμπέρη, πραγματοποιήσατε πρόσφατα στη Χαλκίδα μια πολύ επιτυχημένη παρουσίαση της όγδοης ποιητικής συλλογής σας. Τι κατεύθυνση έχει γενικά η ποίησή σας;

- Η ποίησή μου έχει κατά το μεγάλο μέρος της χροιά υπαρξιακή. Οι αγωνίες της ύπαρξης, οι πόνοι και οι λαχτάρες, η αναζήτηση του νοήματος και της σωστής πράξης, ο έρωτας ως χαροποιός δύναμη αλλά και ως απουσία, η πλατωνική μελέτη θανάτου με σκοπό να γίνουμε, όσο ζούμε, καλύτεροι άνθρωποι. Ανάμεσα σε αυτά και κάποιες νύξεις κοινωνικού χαρακτήρα. Συχνά αποδιδόμενα όλα αυτά με υπερρεαλιστικές πινελιές και λυρικούς τόνους.



-Τι πραγματεύεται το παρόν βιβλίο; Έχει κάποιους άξονες;



- Να σας πω πως αυτή τη φορά τα ποιήματα δεν είναι ανεξάρτητα αλλά αποτελούν μακροσκελείς σπονδυλωτές συνθέσεις με συγκεκριμένες θεματικές. Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Θα μιλήσω πρώτα για τις τέσσερις συνθέσεις του Β μέρους με τίτλους ΣΑΝ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ, Ν’

Ισημεριακά

Ισημεριακά - Ελύμνια - Επίκαιρα!..

( Χρονογράφημα )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Ισημεριακά

Κάποτε...( πέρασε πάνω από μια γενιά τώρα ), με ρώτησε ο μεγάλος μας Αγιαννιώτης λογοτέχνης - αείμνηστος Γιώργος Παπαστάμος... « Γιατί αυτο-αποκαλείσαι « Ελύμνιος; »... « Επειδή μου θυμίζει το περίκαλλο όνομα της γενέτειράς μου Λίμνης - το αρχαίο Ελύμνιον » του - απάντησα... Κι΄ο μακαρίτης συναίνεσε επαινετικά : « Τότε σε τιμά! » - είπε... Ωστόσο, εδώ ο Παπαστάμος συντυχιακά

ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΨΙΘΥΡΙΖΕΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΥΛΩΝΑΡΙ

Δημήτρης Σγούρος

ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΨΙΘΥΡΙΖΕΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΥΛΩΝΑΡΙ

Στην καρδιά του παλιού Αυλωναρίου, εκεί που ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει για να ξαποστάσει, βρίσκεται η συνοικία της Γούβας. Στα στενά σοκάκια της ανάμεσα σε σπίτια που αναστήθηκαν και σε άλλα που αφέθηκαν στη φθορά του χρόνου, στέκει ένα οίκημα

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΩΓΩΝ ΒΡΑΧΩΝ

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΩΓΩΝ ΒΡΑΧΩΝ

( Μια λογοτεχνική ματιά στους γκρεμούς του Μάκιστου )

« Βουνό μου εσύ ακούνητο, πώς ήταν κι΄εκινήθης και πέτρα μου απελέκητη και πώς επελεκήθης... ». Γιάννης Κακουλίδης

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Το Ιερό

Λίμνη Ευβοίας : 7,5 χιλμ. ανατολικά-παραλιακά και σε χαμηλά προβούνια του Κάνδαλου-Μάκιστου, εφημερεύει ( αιώνες κι΄αιώνες αυτή ) η Μονή Αγίου Νικολάου του « Γαλατάκη » - προστάτου των ναυτικών, χτισμένη ( από ενδείξεις πολλές ) σε προϋπάρχον Ιερό του Ποσειδώνος « Αιγαίου ». Δεν είναι στο σημερινό μου θέμα η ετυμολογική προσέγγιση του προσηγορικού « Γαλατάκη », ωστόσο ένα ( σε βάθος χρόνου ) υπερδισχιλιετές διαχρονικό - διπλοκοσμικό Ιερό, δεν προσεγγίζεται

ΚΑΡΥΣΤΟΣ 1966 ΚΑΡΝΑΓΙΟ

 

Η σύνδεση του CHARLES BAUDELAIRE και του ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΑΡΙΜΠΑ με το σύμπαν του EDGAR ALLAN POE

Η σύνδεση του CHARLES BAUDELAIRE και του ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΑΡΙΜΠΑ με το σύμπαν του EDGAR ALLAN POE και ειδικότερα με το «ΟΥΛΑΛΟΥΜ» είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς και οι δύο

λειτούργησαν ως «αγωγός» της σκοτεινής αισθητικής του Poe, ο καθένας με τον δικό του, μοναδικό τρόπο. CHARLES BAUDELAIRE: Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ Αν ο Poe έγινε γνωστός στην Ευρώπη, το χρωστάει σχεδόν αποκλειστικά στον BAUDELAIRE. Για τον Γάλλο ποιητή, ο Poe δεν ήταν απλώς ένας συγγραφέας, αλλά ένας «καταραμένος αδελφός» (âme sœur). Η Μετάφραση ως Ιεροτελεστία: Ο

 

« ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΤΑΛΟ »...

« ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΕΤΑΛΟ »...

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

« Φορολογικά! »...

Δεν ξέρω πως μου ΄ρθε σήμερα...έτσι να γράψω στα πεταχτά, όπως παλιά στα ομότιτλα ευθυμογραφήματά του ο αλησμόνητος Δημήτρης Ψαθάς...που τον δικό του « αντίζηλο » ( ας τον ΄πω « αντίπαλο δέος! » ) Νίκο Τσιφόρο, τον έσπαγε επώνυμα και δισύλλαβα σε « Τσι-φόρο! »... ρίχνοντας σπόντα-καρφί!.. πως « τα ΄κονομούσε » ( σαν τάχα από την είσπραξη φόρων ) απ΄τις θεατρικές και κινηματογραφικές του επιτυχίες... Και βέβαια το σωστό που γνωρίζουμε μερικώς, ( ή κάπου το γράφει κι΄ο ίδιος Τσιφόρος ), είναι πως ό,τι « ΄κονόμαγε » επαγγελματικά απ΄ τις συγγραφικές και τις καλλιτεχνικές του ενασχολήσεις, τα αμοιβόμενα κέρδη διέθετε « μέχρι φράγκο! »...προκειμένου να ταξιδέψει όλη την Ελλάδα και να τριγυρίσει - κυριολεκτικά - ολάκερη την Υδρόγειο!.. Και δεν ήταν τόσο για την

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ (1904)

Αυτή η σπάνια φωτογραφία από το 1904 αποτυπώνει την υποβλητική ατμόσφαιρα του Αρχαίου Θεάτρου της Ερέτριας στις αρχές του 20ού αιώνα. Η εικόνα προσφέρει μια μοναδική ματιά στον χρόνο, συνδυάζοντας την αρχαία κληρονομιά με το αγροτικό τοπίο της εποχής. ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ (1904) Στο προσκήνιο δεσπόζει ένας ηλικιωμένος βοσκός με παραδοσιακή ενδυμασία, κρατώντας την γκλίτσα του, μια φιγούρα που υπογραμμίζει την επαφή της καθημερινότητας με τα αρχαία μνημεία εκείνη την περίοδο. Το Μνημείο: Διακρίνονται καθαρά τα ερείπια του κοίλου και της ορχήστρας του θεάτρου. Το θέατρο της Ερέτριας θεωρείται ένα από τα πιο εντυπωσιακά, καθώς είναι χτισμένο πάνω σε τεχνητό λόφο και διαθέτει μια σπάνια υπόγεια δίοδο που συνέδεε τη σκηνή με την ορχήστρα (τη «Χαρώνεια κλίμακα»). Το Τοπίο: Η πεδιάδα που εκτείνεται πίσω από το θέατρο είναι σχεδόν ανεκμετάλλευτη, δίνοντας μια αίσθηση ηρεμίας και ανοιχτού χώρου που σήμερα έχει αντικατασταθεί από τη σύγχρονη δόμηση της πόλης. Η Θέα: Στο βάθος, ο Νότιος Ευβοϊκός κόλπος λαμπυρίζει κάτω από το φως, ενώ στην απέναντι πλευρά διαγράφεται η ακτογραμμή της Βόρειας Αττικής. Οι ορεινοί όγκοι του Ωρωπού και του Καλάμου κλείνουν τον ορίζοντα, δημιουργώντας ένα φυσικό κάδρο απαράμιλλης ομορφιάς. Η φωτογραφία αποτελεί πολύτιμο τεκμήριο για την αρχαιολογική κατάσταση του χώρου πριν από τις εκτεταμένες ανασκαφές και τη σύγχρονη ανάδειξή του.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΜΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ ΠΟΥ ΓΝΕΘΟΥΝ

Αυτή η εξαιρετική έγχρωμη χαλκογραφία αποτελεί ένα πολύτιμο τεκμήριο για την καθημερινή ζωή και τις παραδόσεις στην Ελλάδα των αρχών του 19ου αιώνα, όπως τις κατέγραψε το έμπειρο βλέμμα του Βαρώνου Otto Magnus von Stackelberg.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: BARON OTTO MAGNUS VON STACKELBERG

Η ΣΚΗΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Το έργο μας μεταφέρει σε έναν εξωτερικό χώρο στη Λίμνη Ευβοίας, όπου μια ομάδα γυναικών επιδίδεται σε παραδοσιακές ασχολίες της οικιακής οικονομίας. Το τοπίο είναι ειδυλλιακό, με πλούσια βλάστηση και έναν εντυπωσιακό φοίνικα να δεσπόζει στα αριστερά, υπογραμμίζοντας τον

μεσογειακό χαρακτήρα της περιοχής. Στο βάθος διακρίνονται τα σπίτια του χωριού σκαρφαλωμένα στους λόφους, ενώ στα δεξιά βλέπουμε ένα οίκημα με χαγιάτι, κάτω από το οποίο είναι απλωμένα σταφύλια ή καρποί για ξήρανση.

. Οι ενδυμασίες ωστόσο ( παρ΄όλη την σπουδαιότητά τους και τα στοιχεία που μας παρέχουν ), δεν ανήκουν στις παραδοσιακές Λιμνιώτικες « ναυτικές φορεσιές », αλλά κατά ενδυματολόγους ερευνητές χαρακτηρίζουν φορεσιές της απέναντι Ρουμελιώτικης Στερεάς ( π.χ. Αταλάντης κ.α. ). Πιθανολογείται και πάλι, πως σαν επέστρεφαν οι Ευρωπαίοι αυτοί περιηγητές πίσω στον τόπο τους και στα καλλιτεχνικά εργαστήριά τους, ολοκλήρωναν με χρώματα τα ιχνογραφήματα - σκιτσογραφήματα που είχαν στις περιοδείες τους συγκεντρώσει...και τότε - ή φορές μη ενθυμούμενοι οι ίδιοι, ή οι μαθητές των εργαστηρίων τους - πέφτοντας σε σύγχυση - έντυσαν τις Λιμνιώτισσες με φορεσιές είτε της Στερεάς, είτε άλλων μεσογειακών χωριών της Ευβοίας!1
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ

Στο κέντρο της σύνθεσης, η προσοχή στρέφεται στις διαδικασίες επεξεργασίας του μαλλιού ή του βαμβακιού:

Η παρουσία των μικρών παιδιών, όπως το κορίτσι που διαβάζει ένα βιβλίο στο πρώτο πλάνο, προσδίδει μια αίσθηση οικογενειακής θαλπωρής και συνέχειας, αναδεικνύοντας τη σημασία της εκπαίδευσης και της μεταφοράς της γνώσης μέσα στο σπίτι.

Η χαλκογραφία αυτή δεν είναι απλώς μια καλλιτεχνική απεικόνιση, αλλά μια εθνογραφική καταγραφή που διασώζει τις συνήθειες, την αρχιτεκτονική και την κοινωνική δομή της προεπαναστατικής και πρώιμης επαναστατικής Ελλάδας.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΚΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ
Η σκηνή αποτελεί ένα πλήρες πανόραμα της επεξεργασίας των ινών, από την πρώτη ύλη μέχρι το έτοιμο ύφασμα:

Η Μεγάλη Ανέμη (Δεξιά): Η γυναίκα στα δεξιά χειρίζεται έναν εντυπωσιακό ξύλινο τροχό. Πρόκειται για μια ανέμη μεγάλου μεγέθους, η οποία χρησιμοποιείται για να ξετυλίγει το νήμα από τις θηλιές (κουλούρες) και να το μεταφέρει σε μικρότερα μασούρια ή σωλήνες, προετοιμάζοντάς το για το υφάδι του αργαλειού.

Ο Οριζόντιος Αργαλειός (Βάθος): Κάτω από το ξύλινο υπόστεγο, διακρίνεται καθαρά ο σκελετός ενός οριζόντιου αργαλειού. Μια φιγούρα σκύβει πάνω από το στημόνι, δείχνοντας τη διαδικασία της ύφανσης. Η τοποθέτηση του αργαλειού σε ημιυπαίθριο χώρο (χαγιάτι) ήταν συνηθισμένη για την εκμετάλλευση του φυσικού φωτός.

Προετοιμασία Νήματος (Αριστερά): Η ομάδα στα αριστερά φαίνεται να ασχολείται με το λανάρισμα (το ξάσιμο του μαλλιού ώστε να ευθυγραμμιστούν οι ίνες) ή το στρίψιμο της κλωστής. Η στάση των σωμάτων δείχνει μια συλλογική προσπάθεια, όπου η εργασία συνδυάζεται με την κοινωνική συναναστροφή.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Η Αποξήρανση Καρπών: Στο πάνω μέρος του χαγιατιού, κρέμονται μεγάλες αρμαθιές από σταφύλια ή καπνά. Αυτό υποδηλώνει την πολυδιάστατη οικονομία της Εύβοιας, όπου η αμπελουργία και η καλλιέργεια γης συμβάδιζαν με την υφαντική.

.

Το Τοπίο: Ο Stackelberg προσθέτει έναν εξωτικό τόνο με τον φοίνικα, στοιχείο που συχνά χρησιμοποιούσαν οι περιηγητές για να τονίσουν την "Ανατολίτικη" γοητεία της Ελλάδας, αν και οι φοίνικες όντως υπήρχαν σε παραθαλάσσιους οικισμούς όπως η Λίμνη.

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Μια από τις πιο συγκινητικές λεπτομέρειες είναι η καθιστή φιγούρα στο κέντρο που κρατά ένα ανοιχτό βιβλίο. Σε μια εποχή όπου ο αναλφαβητισμός ήταν υψηλός, η παρουσία ενός βιβλίου σε μια σκηνή καθημερινής εργασίας υπογραμμίζει την πνευματική αφύπνιση των Ελλήνων κατά την περίοδο της Παλιγγενεσίας.
1.Σημ.Ευχαριστούμε τον κύριο Δ.Αποστόλου για τις χρήσιμες πληροφορίες που παρείχε.

ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ (1938)

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΣ-ΓΚΙΚΑΣ

Το έργο αποτελεί ένα δείγμα της δεξιοτεχνίας του Γκίκα στη χρήση των χρωματιστών μολυβιών σε χαρτί. Παρά τις μικρές του διαστάσεις (0,13 x 0,185 μ.), καταφέρνει να μεταφέρει στον θεατή την αίσθηση του βάθους και της ατμόσφαιρας των βουνών της

ΤΟ ΚΟΤΣΥΦΙ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ της Κυριακής Λυμπέρη

Την Κυριακή 1/3/26 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του παλιού Δημαρχείου στη Χαλκίδα η παρουσίαση του 8ου βιβλίου της ποιήτριας Κυριακής Λυμπέρη με τίτλο ΤΟ ΚΟΤΣΥΦΙ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ των εκδόσεων Κοράλλι. Συμμετείχαν στην παρουσίαση η Λένα Καλλέργη,ο Αθανάσιος Βαβλίδας και ο Γιάννης Καλαμάρας.Συμμετείχαν στις απαγγελίες οι κυρίες Αλέκα Σίδερη Ελένη Φωτιά και Κέλλυ Μυστακίδου.Την εκδήλωση επένδυσε μουσικά ο Γιάννης Παπαδήμας,.

ΗΛΙΑΚΑ ΚΙ΄ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΑ

ΗΛΙΑΚΑ ΚΙ΄ ΗΛΙΟΛΟΥΣΤΑ 

 « Όλους τους τόπους κι΄αν περνώ, μόνον ετούτον αγαπώ!.. » 

Οδ. Ελύτης

 Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος » 

 -.- « Ελυμνιακό Πλανητάριο! »... Για τα « Ηλιακά » της Λίμνης έχω γράψει αρκετά... Για το « Ηλιοστασιακό παραλληλόγραμο », ήτοι την πορεία του Ήλιου στον Λιμνιώτικο ουράνιο θόλο καθ΄όλες τις εποχές του ενιαυτού...τοπωνυμίες χαρακτηριστικές που σχετίζονται των εποχιακών του ανατολών και των δύσεων...τις τροπές του - Καρκίνου κι΄Αιγώκερου - ( καλοκαίρι - χειμώνα )..κι΄αλλα διάφορα που μου απέδωσε η ερασιτεχνική ζεστή μου ενασχόληση κάποτε με την

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΑΝΟΙΞΗ!..

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΑΝΟΙΞΗ!..

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

« Σημασία δεν έχει, τι έχει διαβάσει κανείς...αλλά τι έχει ξαναδιαβάσει!.. »

Λουίς Μπόρχες

-.-

Η ρήση αυτή του διάσημου Αργεντινού συγγραφέα επιδέχεται διπλή ερμηνεία, που σημαίνει... πως, ή το ανάγνωσμα δεν το καλοκατάλαβες κι΄επανέρχεσαι να το αφομοιώσεις σωστά...ή πάλι σου τράβηξε το ενδιαφέρον και σε συγκίνησε ( είτε σε χαροποίησε ) τόσο συναισθηματικά... ώστε

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

του Δημήτρη Σγούρου

Το ημερολόγιο έγραφε 1939. Στον αέρα του Αυλωναρίου δεν μύριζε μόνο το θυμάρι και το χώμα της Εύβοιας, αλλά και μια γλυκιά δικαίωση. Ο Άγιος Νικόλαος στεκόταν στο ψηλότερο σημείο του χωριού, επιβλητικός και νεόδμητος, σαν ένας πέτρινος φάρος που κοιτούσε τον κάμπο.

Κάθε πέτρα του είχε ταξιδέψει νοερά από πολύ μακριά. Είχε έρθει μέσα σε γράμματα από το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη και τη Βοστόνη. Ήταν το «υστέρημα» των παιδιών του χωριού που άφησαν

Η ΕΥΒΟΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟ «THE ANTIQUITIES OF ATHENS»

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ: JAMES STUART & NICHOLAS REVETT

Ο χάρτης που συνοδεύει τον ΤΡΙΤΟ ΤΟΜΟ (1794) της εμβληματικής έκδοσης των Stuart και Revett, αποτελεί μια από τις πιο λεπτομερείς χαρτογραφήσεις της ΕΥΒΟΙΑΣ για τον 18ο αιώνα.

ΠΑΛΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!..

«...στο δρομάκι το στενό σου / παλιά γειτονιά τραγουδάει το δειλινό σου...»

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

-.-

Όχι πως θυμήθηκα κάποιους « παλιομοδίτικους » σήμερα στίχους του αλησμόνητου Σακελλάριου...αλλά να!.. τις Αποκριές τότε τις περνούσαμε πιο λιτές, πιο σεμνές, πιο οικογενειακές και πιο παρεΐστικες, τραγουδώντας χορωδιακές καντάδες - σαν όπως « Άστα τα

NEGROPONTE: Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΟΥ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: JEAN-BAPTISTE HILAIRE (1753-1822)

ΕΡΓΟ: VOYAGE PITTORESQUE DE LA GRÈCE (1782)

Ο πίνακας του JEAN-BAPTISTE HILAIRE αποτελεί μία από τις πολυτιμότερες οπτικές μαρτυρίες για τη Χαλκίδα της οθωμανικής περιόδου. Μέσα από την υδατογραφία του, που αργότερα μετατράπηκε σε χαλκογραφία για το μνημειώδες έργο του Κόμη CHOISEUL-GOUFFIER, ο καλλιτέχνης αποτυπώνει με φωτογραφική ακρίβεια τη στρατηγική σημασία της πόλης. Η Χαλκίδα, το "Νεγρεπόντε" των Λατίνων,

Ρέμβη!..

Ρέμβη!..

( Από την ποιητική συλλογή « Των μπάρκων » ) του Δ.Α. - « Ελύμνιου »

-.-

Σε κάποιο απόμακρο λιμάνι, δεμένες όλες μου οι ελπίδες / κι΄εγώ να σεριανώ στην αμμουδιά / θολά τα μάτια μου σαν αντικρύζω / πλώρες περήφανες να σχίζουν τα νερά...

Τριγύρω θλιβερά απομεινάρια / ξωμάχοι των ωκεανών - παλιά σκαριά / κι΄εγώ στων άμμων την κλεψύδρα να προσμένω / αλαργινά ταξίδια, μακρινά...

Πόθοι της νιότης μου που σβήσαν / όνειρα που ΄κανα χρυσά / πέταξαν σαν πουλιά και φύγαν /