ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 1868 ΒΙΑ ΚΑΙ ΝΟΘΕΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΥΛΩΝΟΣ

του Κώστα Σγούρου

Χάρτης του 1905 Andree, Richard; Scobel, Albert.

Γεώργιος Νικολάου Καραβάς, ιατρός. Ένα όνομα εντελώς άγνωστο σήμερα στην περιοχή του Δήμου Αυλώνος. Κι όμως είναι το όνομα του πρώτου βουλευτή που έβγαλε το Αυλωνάρι. Στις 10 Δεκεμβρίου 1862 ο Γεώργιος Καραβάς εκλέχτηκε πληρεξούσιος Καρυστίας της Β΄ Εθνοσυνέλευσης, της οποίας αντικείμενο ήταν η σύνταξη του Συντάγματος του 1864, του νέου εκλογικού νόμου και η εκλογή ανωτάτου

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ   Γράφει ο Κώστας Σγούρος    “Το επ’ εμοί, ενόσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω πάντοτε, ιδίως δε κατά τας πανελάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστόν μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά έθη. Εάν επιλάθωμαι σου, Ιερουσαλήμ επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγι μου, εάν ου μη σου μνησθώ’   Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης    “Από τον Λαμπριάτικο ψάλτη”   Λατρεία για το Χριστό, έρωτας για τη φύση, στοργή στα γνήσια ελληνικά έθιμα. Αυτό είναι το Πάσχα, το Πάσχα των Ελλήνων, το Πάσχα του Παπαδιαμάντη. Ο Χριστός σταυρώνεται και ανασταίνεται. Η φύση από το Χειμώνα περνάει στην άνοιξη, κι ο λαός μας γιορτάζει με τα γνήσια ελληνικά έθιμα, την Ανάσταση του Χριστού και της φύσης. Μέσ' από αυτά τα έθιμα βγαίνει όλα το πάθος του λαού μας για τη ζωή. Κι η ανάγκη να τρυπηθεί το σκοτάδι κι ο Θάνατος. Η θεωρητική κατάργηση του θανάτου και η αναγέννηση της φύσης δίνουν στο λαό μας τα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ   ΚΩΣΤΑΣ Π. ΣΓΟΥΡΟΣ   Η γέννηση του Χριστού, που γιορτάζεται κάθε Χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου, θεωρείται η δεσποτική γιορτή, η κορυφαία της Χριστιανοσύνης. ΄Οπως αναφέρει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος πασών των εορτών σεμνότερη και φρικωδεστάετη... μητρόπολις πασών των εορτών” ΣΓΟΥΡΟΣ Οι άγιες μέρες της Χριστιανοσύνης είχαν στορηθεί από το λαό μας, με ήθη και έθιμα που φτάσανε μέχρι εις μέρες μας. Βέβαια οι μνήμες των εκδηλώσεων που γινόντουσαν τις μέρες

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΣΓΟΥΡΟ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΣΓΟΥΡΟ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ Γραμμένο για τον Κώστα Σγούρο «Να γυρίσει κανείς στα πρωτινά, στα περασμένα να δαμάσει πρέπει τον βαθύ εαυτό του. Οι τύψεις του να φτερουγίσουν σαν πουλιά σκιαγμένα στο στοιχειωμένο της αγάπης μεσονύχτι. . ». Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ Γνωριμία με τον τόπο μας και με την Ιστορία του και συνεπώς με την ύπαρξή του αυτό είναι από αιώνων το Μέγιστο Μάθημα. Ιδιαίτερα δια ημάς αυτούς.. .τους ΄Ελληνας. Και φαίνεται πώς και τώρα μερικοί Έλληνες το κατανοούν αυτό τούτο το άξιο διαδοχής μάθημα... Σ’αυτή την ευάρεστη νοηματοδοσία και ωφέλιμη νοηματική εντάσσεται και η προσπάθεια του Κ. Σγούρου. Και είναι άξια επαίνου και αξιοπρόσεχτη αυτή η προσπάθεια, που κατέληξε να είναι πνευματική εργασία. ΄Ενα, λέει, αυτόχρημα γοητευτικό Χρονικό του Δήμου Αυλώνος- Αυλωναρίου. Και είναι για μάς, αλλά και για τούς πλείστους άλλους αναγνώστες μας, μια πορεία Ιστορίας τούτο το χρονικό. Ιστορίας καταγραμμένης με άφθονη πλησμονή, επιμονή και ιδιοτυπία. .. Και ο συγγραφέας ξέρει πολλαπλώς να υπερασπίζεται αυτήν την ιδιοτυπία γραφής του. Και δεν πίπτει, όπως θάλεγαν οι άλλοτε λόγιοι ενδόξως θύμα της πολυπραγματοσύνης των καιρών. Μέσα από τα Κείμενα του Χρονικού του Δήμου Αυλώνας του Κώστα Σγούρου αναθάλλει ολοζώντανος, ο αδιερεύνητος εις έτη, «Ευβοϊκός Μιστράς» - Το Αυλωνάριον - και προβάλλεται εύγλωττα η ανταπόδειχτη αλήθειά του. Είναι όλο το χρονικό τούτο• και μπορεί διαρκώς να είναι ένα πολυσήμαντο δοκουμέντο. Με την Ιστορία κατα-γραμμένη

Τίτλος: "Μνήμες Αυλωναρίου». Φωτογραφικό λεύκωμα.

Τίτλος: "Μνήμες  Αυλωναρίου».  Φωτογραφικό  λεύκωμα.  Συγγραφέας: Δημήτρης Σγούρος.Κώστας Σγούρος Σχήμα 17Χ21. Σελίδες 142.  Εκδόσεις ΡΟΠΤΡΟ. Αυλωνάρι, καλοκαίρι του εξήντα οκτώ. Το δημοτικό σχολείο έχει πια τελειώσει. Μαζεύω δυνάμεις για το γυμνάσιο. Η παρέα πάντοτε η ίδια. Ο Τάκης, ο Λάκης, ο Βασίλης, ο Τάσος, ο Ποστόλης. Ποδόσφαιρο, βόλτα στο καρόδρομο, ρεφενέ τσιγάρο τα βράδια στη γέφυρα. Πλατεία Γιαννίκου, καφενείο Χαρούμενου, δηλωτή, πλακωτό, πόρτες, τα πρώτα μαθήματα στη πρέφα. Φαίνεται μεγάλωσα.  Ο Χαρούμενος δεν με διώχνει πια από τις καρέκλες του καφενείου. Μεγαλύτερη προσέγγιση με τις συμμαθήτριες. Η Δέσποινα, η Κική, η Αγγελίνα, η Πόπη, η Επιστήμη. Καλοκαίρι του εξήντα οκτώ. Τα μεσημέρια, που οι μεγάλοι κοιμούνται, εγώ τη σκάω από το σπίτι. Τζούκ Μποξ στου Μπαρμπέρη, Μπιθηκώτσης, Καζατζίδης, Μαρινέλα. Αλλά και Μικρός Ήρωας, Μικυ Μάους, Μάσκα, Διάπλαση των παίδων. Εφημερίδα «το Βήμα», ο παππούς στο σπίτι, «Αθλητική Ηχώ» ο αδελφός, λαθρανάγνωστης στο εφιμεριδοπωλείο του Σούλη εγώ και η παρέα μου. Ο Παναθηναικός, η ΑΕΚ, ο Δομάζος, ο Σιδέρης, ο Παπαϊωάννου. Και το βράδυ θερινό σινεμά στην αυλή του Τουλόγιαννη. Ο Βέγγος, ο Χατζηχρήστος, η Βουγιουκλάκη. Χαρά, γέλια, συγκίνηση. Τα πρώτα σίγουρα σκιρτήματα της καρδιάς. Και τα πρωϊνά πάλι μάθημα με τον παππού. «Αναγνωστικό αρχαίων Ελληνικών κειμένων», του Ζούκη. «Αγάπα τω φίλω. Ο φίλος τω φίλω εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει». Καλοκαίρι του εξήντα οκτώ. Ποτάμι, θάλασσα, σπιθάρι του Μπίτση, Λαμπίρο. Βουνό,