Η σύνδεση του CHARLES BAUDELAIRE και του ΓΙΑΝΝΗ ΣΚΑΡΙΜΠΑ με το σύμπαν του EDGAR ALLAN POE και ειδικότερα με το «ΟΥΛΑΛΟΥΜ» είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς και οι δύο
λειτούργησαν ως «αγωγός» της σκοτεινής αισθητικής του Poe, ο καθένας με τον δικό του, μοναδικό τρόπο.
CHARLES BAUDELAIRE: Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ
Αν ο Poe έγινε γνωστός στην Ευρώπη, το χρωστάει σχεδόν αποκλειστικά στον BAUDELAIRE. Για τον Γάλλο ποιητή, ο Poe δεν ήταν απλώς ένας συγγραφέας, αλλά ένας «καταραμένος αδελφός» (âme sœur).
Η Μετάφραση ως Ιεροτελεστία: Ο
Το σημαντικότερο θεατρικό έργο του Γιάννη Σκαρίμπα, γράφτηκε το 1942 μέσα στις άθλιες συνθήκες της κατοχής με αρχικό τίτλο " Η Γυναίκα του Καίσαρος". Ανέβηκε την ίδια χρονιά από τον ίδιο στην Χαλκίδα, με συμμετοχή του Μάνου Κατράκη. Η κατοχική αυτή παράσταση συνοδεύτηκε και από μια περιπετειώδη συνέχεια. Ο Αργύρης Βαλσαμάς, ένας τοπικός λόγιος που είχε αναλάβει και την σκηνοθεσία του έργου, κατήγγειλε ότι "Η Γυναίκα του Καίσαρος" ήταν αντιγραφή από το θεατρικό έργο του Σόμερσετ Μωμ "Βαμμένο πέπλο". Ο Σκαρίμπας μήνυσε τον συνεργάτη του και στην δίκη που ακολούθησε δικαιώθηκε. Το δικαστήριο επιδίκασε στον Σκαρίμπα το ποσό των 10.000 δρχ. σαν αποζημίωση, το οποίο ο συγγραφέας δώρισε στο ορφανοτροφείο Χαλκίδας στην μνήμη του Σόμερσετ Μωμ.
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ένα ζευγάρι στη Χαλκίδα του Γιάννη Σκαρίμπα. Και δίπλα τους ο τρίτος άνθρωπος. Κρυμμένα μυστικά και πάθη, σε μια επαρχιακή πόλη, που θα οδηγήσουν σε συγκρούσεις και απρόοπτες καταστάσεις. Ένα ατμοσφαιρικό έργο, με την ιδιότυπη γλώσσα του Σκαρίμπα.
Ηχογράφηση: 1976
Σκηνοθεσία: Γιώργος Εμιρζάς
Προλογίζει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος
Ακούγονται οι ηθοποιοί: Ειρήνη Εμιρζά, Γιάννης Κώστογλου, Κώστας Αρζόγλου, Ματίνα Καρρά, Βίκυ Γραμμάτικα, Ντίνος Μακρής, Νίκος Πιλάβιος
Tο ποίημα Ουλαλούμ περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή του Γιάννη Σκαρίμπα Εαυτούληδες (1950). Η καθηγήτρια της Νέας Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Χριστίνα Ντουνιά, στο βιβλίο «Στη σαγήνη του Ε.Α.Πόε » αναφέρει: Ο Γιάννης Σκαρίμπας, τιτλοφορεί την πρώτη του ποιητική
Σκαρίμπειος λόγος με τις γνωστές ιδιορρυθμίες της σύνταξης και της γραμματικής. Εμμονή σε αξίες, όπως η φράση του Ταλλεϋράνδου «Υπάρχει ένα πολύ τρομερότερο όπλο από τη συκοφαντία – η αλήθεια» ή ο χαρακτηρισμός «αλλουβρεχείτες» για τους ιστορικούς που αποσιωπούν την ουσία της επανάστασης του 1821. Ευκαιρία έχει και το γεγονός ότι ο Σκαρίμπας με το λόγο του θίγει σε κάθε ευκαιρία και την
Σ κ α ρ ι μ π ο λ ο γ ή μ α τ α
Με θάρρος ανθρώπων ελεύθερων τα ‘‘Νεοελληνικά Σημειώματα'' άρχισαν να χαράσσουν το δρόμο τους. Παρά χανόμενα μες σε μια ανάξια παρακμή σχημάτων και λόγων, με σκέψη γοργή και αγαθή, θα δουλέψουν πιστά πάνω στην προσπάθειά τους την τίμια, να εχτοπίσουν από τα τελευταία τους καταφύγια - Πανεπιστήμιο, Ακαδημία, Γυμνάσια - τον σχολαστικισμό και την ψώρα. Για να μην εξαφανιστούμε σα ράτσα, θα δώσουμε όλοι μαζί την τελευταία αυτή μάχη του Έθνους κατά των λογιοτάτων του κέντρου.»
Αυτά, ορθά κοφτά και περίτρανα διακήρυττε ο ‘‘τελευταίος του Ευρίπου κονταρομάχος'' Γιάννης Σκαρίμπας στην πρώτη έκδοση του περιοδικού του ‘‘Νεοελληνικά Σημειώματα'' κατά το εαρινό (καλή και τώρα ώρα) πρωτόμηνο του μεσοπολέμιου - των ποικίλων ταραχών και αναστατώσεων - έτους 1937. Ήταν μια εποχή, κατά την οποία ο Σκαρίμπας ορθόπλωρος και άλκιμος διέσχιζε τα λογοτεχνικά κανάλια του καιρού του, αμιλλόμενος να υψώσει την
