Του Κώστα Μπαϊρακτάρη
Σ’ αυτό μας το ιστόρημα θα
επιχειρηθεί μια αναδίφηση στις ρίζες της Λαμψάκου ανά τους αιώνες. Θα γίνει αναφορά
στο ένδοξο παρελθόν της μικρασιάτικης Λαμψάκου, στον ξεριζωμό των κατοίκων της
από τα πάτρια εδάφη κατά την τραγικότερη σελίδα του έθνους - τη Μικρασιατική Καταστροφή - και τέλος στη
μετεγκατάστασή τους στο απαλλοτριωμένο τσιφλίκι “Βαρατάση”, κοντά στη Χαλκίδα.
Α. Η αρχαία Λάμψακος
Η Λάμψακος υπήρξε από τις
αρχαιότερες πόλεις του Ελλησπόντου και βρίσκεται στα μικρασιάτικα παράλια
απέναντι από την Καλλίπολη. Ιδρύθηκε από τους Φωκαιείς της Ιωνίας, τον 7 π.Χ.
αιώνα, όταν τους παραχώρησε την περιοχή – για να δείξει την ευγνωμοσύνη του
προς αυτούς για κάποιο καλό, που του έκαμαν– ο βασιλιάς των Βεβρύκων. Οι Φωκαείς
ονόμασαν, τότε, την πολίχνη τους Πυτιούσα, που σημαίνει πόλη κοντά στον πορθμό.
