Γιάννης Σκαρίμπας- Οι φίλοι (1977)

ΜΕΤΑΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΑΓΟΡΑΠΩΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΚΤΗΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΚΑΡΙΜΠΑ 7 ΗΜΕΡΕΣ

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΛΑΟΓΡΑΦΟΥ ΕΥΗΣ ΜΠΕΛΗΓΙΑΝΝΗ

Ένα βιβλίο και ένας σκοπός: Πόνημα για το γεφύρι της Πλάκας και σκοπός η ανακατασκευή του γεφυριού του Κοράκου.

"ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ" Θανάσης Πόραβος, λιθοξόος εκ Γρεβενών.

Μέσα σε λίγες λέξεις η ιστορία και το μεράκι, η θέληση και ο καημός.

Καλοτάξιδο το Βιβλίο και ο Σκοπός σου Αρχιμάστορα!!!

ΘΕΣΕΙΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΟ ΚΩΛΟΒΡΕΧΤΗ.

της Εύης Σαραντέα Μίχα

Διαχρονική έκθεση της πλούσιας Ιστορίας περιοχής Ν. Αρτάκης-

Ψαχνών Ευβοίας:

1. Μυκηναϊκή Ακρόπολη, στο ύψωμα του Προφήτη Ήλία, πλησίον των Ψαχνών.

2. Ενετικός πύργος (σε απόσταση 400 μ. περίπου Ν. από το Κέντρο Υγείας Ψαχνών, στον αγροτικό δρόμο Ψαχνών- Ν. Αρτάκης).

3. Βάρκα. Θέση νεολιθικού οικισμού, περ. 4.200 π. Χ. (κατά Αδ. Σάμψων), με ίχνη παλαιότερης Νεολιθικής (7η χιλιετία π. Χ. κατά Δ. Θεοχάρη).

4. Μυκηναϊκοί τάφοι κοντά στη θέση Βάρκα. Πρόκειται για μυκηναϊκό νεκροταφείο κατά πάσα πιθανότητα θαλαμοειδών τάφων σε επιμήκη λόφο μεταξύ των θέσεων Μπαϊράμαγας και Βάρκα. Ήδη γνωστό από την δεκαετία του 1960 και σύμφωνα με ενδείξεις και πληροφορίες έχει έκτοτε συληθεί. Η θέση του βρίσκεται περίπου 1

Κι αν ο Φλεβάρης - Witchberries

Μια διαδρομή στους βηματισμούς του Σκαρίμπα μέσα από τις οδούς της πόλης και τις στενωπούς της γραφής του

 

Ρωγμές στον τάφο του Σκαρίμπα [Φωτογράφιση (Κ.Κ.Μπ.) 17-2-2022] 

Δελτίο τύπου

Μια διαδρομή στους βηματισμούς του Σκαρίμπα μέσα από τις οδούς της πόλης και τις στενωπούς της γραφής του

Στα πλαίσια των ποικίλων ανοιχτών δράσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου Φίλοι Γιάννη Σκαρίμπα πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2022 η πρώτη του τρέχοντος έτους περιπατητική διαδρομή στους βηματισμούς του Σκαρίμπα μέσα από τις οδούς της πόλης και τις στενωπούς της γραφής του.

Οι δράσεις αυτές (οι οποίες προσαρμόζονται στις ανάγκες και την ιδιαιτερότητα της κάθε ενδιαφερόμενης ομάδας που επιθυμεί και δύναται να πορευτεί στις διαδρομές του «Χαλκιδεότερου πάντων των Χαλκιδέων» συγγραφέα), πραγματοποιούνται δια μέσου καίριων σημείων της «πεπρωμένης» του πόλης και καταλήγουν στο Πολιτιστικό Κέντρο-Αρχείο Γιάννη Σκαρίμπα.

Η ανιψιά του Σκαρίμπα στου Άλλου Κόσμου τα περβόλια τα ίδια

 

Η ανιψιά του Σκαρίμπα στου Άλλου Κόσμου τα περβόλια τα ίδια

Κοντά στην ημερομηνία φυγής του Σκαρίμπα έτι μεγαλύτερή του κατά τον συνολικό της ζωής της τον χρόνο έφυγε το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου 2022 η επ’ αδερφή ανιψιά του Βάσω Τούμπου-Κοπανάκη και σαν εκδήμησε, πάει τον θειο της τον Γιάννη να εύρει, την Αγγελική της μητέρα, την κόρη της Μαρία (που, προ χρόνων, στη Χαϊνά, στου Σταδίου την αντικρινή πλευρά ένα βράδυ σε τροχαίο στα δεκαεννιά της τ’ άνθη εκάη και ως ρόδο, που έσβησε, μαράθη) και τον σύζυγό της Όμηρο, που με την ομηρία του μεγάλου καημού στην ψυχή και στο μικρό του δέμας, λίγα χρόνια μετά της τριανταφυλλένιας κορούλας τους το σβηστό χαμογέλιο έσπευσε στου Κόσμου του Άλλου τα πλάτη το ανθί και βλαστάρι στην αγκάλη της πάλε να πάρει κι η ταφή της να γίνει σήμερα, που η των Σκαριμπαίων Αγία Ευθυμία πατρίδα γιορτάδα έχει μεγάλη!...

Η αείμνηστη πλέον Βάσω Τούμπου-Κοπανάκη, που στη

Ο Αλέκος Φασιανός στους σκαριμπικούς Άπαντες Στίχους και τους Εαυτούληδες κι ο Σκαρίμπας της φυγής και της Χαλκίδας

 ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΙΡΑΚΤΑΡΗΣ

Ο Αλέκος Φασιανός στους σκαριμπικούς Άπαντες Στίχους και τους Εαυτούληδες κι ο Σκαρίμπας της φυγής και της Χαλκίδας

Γεννημένος το 1935 στο Άστυ το Κλεινόν ο Αλέκος Φασιανός, στον όλον του επίγειο βίο υπήρξε άνθρωπος με ύψιστη προσφορά στην τέχνη, τη ζωή και την πατρίδα Ελλάδα, την οποία με πολιτιστικά φτερά αετού και ταξιδεύτρα στις απεραντοσύνες του Ωραίου προσδοκούσε να θωρεί, που την οικουμένη όλη αυτή να συγκινεί και να εμπνέει, όπως και οι προπάτορές του κατά τα χρόνια τα παλαιά και ακίβδηλα, τα πάντα νια και ηλιόδωρα, τα πάντα θαυμαστά και πρωτοπόρα, κλασικά!

EVIA HISTORY

MANIKA

The early foundation of Halkida is located 5km northeast, in Manika. The area flourished between 2900 and 2300BC, due to the fashioning of metal. The enormity and the organization of the settlement is surprising. Latter settlements developed and after a time, they were united to make the city of Halkida at the location where it still lays.

CITIES OF EVIA

Halkida and Eretria were two of the most significant cities of Evia. The important locations of North Evia are considered to be Oreoi and Istiaea. Homer describes Istiaea as ‘rich in vines’, due to the fertile plain Kalada (Ksirias). There are two theories about these cities. The first is that Istiaea and Oreoi are the same city during different periods, while others talk about two different cities. Close to them there flourished another city, Athinae-Diades, which – according to tradition – was built by Kekropas.

Kirinthos is mentioned by Homer as one of the Greek cities that sent a fleet to the Trojan War. Close to Kirinthos, three other cities prospered: Methoni, Trihi and Orovies. The last one was known for the oracle of Apollo the Cellery-bounded.

Also, Elymnion and Aeges were known for the significant temple of Poseidon.

In South Evia, we find Amarinthos with the temple of Artemis the Amarisias and farther down lay Tamynae, Dystos and Kimi. The latter’s ancient location is not found; it is suggested that there lays the legendary Oehalea. In the area of Karystia, there flourished Karystos, Styra dna Geraestos.

THE END OF THE KINGS

After the death of king Amfidamantas of Halkida on the early 8th century, the establishment of kingship ends and oligarchy takes over. The power comes to the hands of Ippovotes – rich landowners. The same phenomenon occurs in Eretria. That period, with the co-operation of the two cities, we have the first wave of massive colonization.

COLONIZATION

On the 11th century, Avades settled on Chios and the shores of Minor Asia. From the 8th century, it is evident that the two largest cities of Evia co-operated in order to make a successful settlement in their new establishment. The cape of Pallini (Kassandra) was colonized by the Eretrians. The Halkideans colonized on Sithonia, with thirty establishments, the most important of which was Olythos.

The oldest settlement of Evia on the Italian peninsula dates back to the Mycenaean era. Between 775 and 750BC, Kimi was founded. The people of Kimi colonized on the three islands that lay on the cape of Napoli and created the settlements of Kaprea, Pontia and Pandateira. On 730BC, they created Rigio in Calambria, the southest edge of Italy, from where they became able to control the commercial routes of the Western Mediterranean. At the same period, settlers from Halkida along with the Kimeans of Campagna and other settlers from Evia founded Xagli. During the end of the 6th century, the dwellers of Rigio and Xagli created Ipponio on the Tyrrinean shores. Later, the settlers of Xagli were established at Imera, which became a great commercial center and rivaled Carthagena.

On 734BC, the Chalkideans founded Naxos on the eastern shore of Sicily. Six years later the dwellers of Naxos founded Leontinous and then Catane. Colonies were also created on the shores of Africa and Eastern Mediterranean.

THE ALPHABET

The Euboeans who colonized on Kimi of Campagna gave to the people of N. Italy the Chalkidean or Evian alphabet, and also the art of working copper. It would not be an exaggeration to suggest that the presence of the settlers became the basis to the development of the Western European civilization.

LILANTION PEDION

The sources of the river Lilas come from the mountain of Dyrfis. The river transfers soil which settles on the Lilantion Pedion and therefore makes the area exceptionally fertile. This productive plain caused the rivalry of the two most important cities of Evia. Halkida and Eretria raged long-term wars which resulted to the destruction of both. Since then, no other city dared to claim the area. The long warfare for Lilantion Pedion seems a bit obscure. It is not yet clear if the victory belonged to the Halkideans or if there was indeed a victorious part after all. The war ended with a great fight of the cavalry, during which Kleomachos – an ally of Halkideans from Thessalia – was distinguished with his heroic death.

The historian Stravon speaks of a quite curious agreement between the two opponents which demonstrates the heroic spirit of that time. According to this agreement, there was only permitted physical involvement in battle. The use of weapons such as bows, arrows and catapults was banned.

HESIOD AND HOMER

During the fight for Lilantion Pedion, the Halkidean king Amphidamas fell. His sons and his brother, Panides, arranged a poetry contest between the poets Hesiod and Homer, to his memory. Hesiod won the prize, which he dedicated to the temple of the Muses that is found in Helikon. They say that Homer’s poem was better but it spoke of war. So the judges, tired of the long-term battles denied him the prize.

UNTIL BYZANTIUM

With the Lilantean Wars, the two cities, Halkida and Eretria begin to decline. During the Persian Wars, the Evian cities offered their help, while Eretria suffers ultimate destruction due to the aid she offered to the cities of Minor Asia against the Persians.

The alliance between Halkida, Thebes and Sparta against Athens also has destructive results for Halkida. This is the period when the class of ippovotes is lost.

There comes also a time of revolutions against Athens, and an alliance with Thebes during the battle at Leuktra.

In 334BC, Halkida grows bigger and acquires a fort.

The Macedoneans become its rulers and the Romans follow. During the time of Justinian, a bridge and its fortification is mended. It is probably at that time that the Old-Christian church of Aghia Paraskevi is built.

In 880BC, the general Oeneates defeats the Saracens of Osman Amira, using the Greek Fire.

VENETIAN OCCUPATION

In 1204, after the fall of Constantinople with the IV Crusade, the Flemish knigh, Zacques d’ Avence acquires the government of Evia. After his death during a battle in 1209, Evia passes to the power of Bonifatio

Momferaticus. Evia is divided in three parts and is given to three barons from Verona, who call themselves Tritimores. Evia and Halkida are named ‘Negroponte’. That period, there appears of the most mysterious men of history, a knight called Lycarios. He was the one to free all Evia for a short time in the name of Byzantium.

The history of Evia at that time is ultimately connected to the family adventure of the Tritimores who ruled from 1205 until 1470, until the island was conquered by Mohamed the Conqueror.

TURKISH OCCUPATION

In 1470, after a 28-day resestance, Mohamed the Conqueror takes control of Halkida, losing 77.000 soldiers. Halkida drowns in its blood and the Venetian ruler meets his death by sawing at the bridge.

Halkida becomes the headquarters to the administration of ‘Egriboz’. Murozini attempts to regain control, but he fails.

In 1821, Evia revolts but four years later the revolution is brought to an end. However, the city is liberated in 1833. Great figures that are distinguished in battle are Aggelis Govios from Limni and

Kriezotis.

AFTER THE LIBERATION

In 1830, when the rest of Greece was already liberated from the Turkish occupation, there come the protocols of London. The Turks are recognized as the legal owners of the island, so the financially ruined Greeks have to pay for them in order to get them back. What’s more, they have to meet the standards of the rich Europeans who come to buy the wealthiest parts and become landowners. In 1833, Evia becomes a part of the Greek Government.

UNTIL TODAY

With the eradication of the Greeks from Minor Asia, many immigrants settle in Evia, they create new towns and villages and give a boost to the financial situation of the island. During World War II, the Evian people resist against the German conquerors. The end of the war finds Greece divided in two sides, and a civil war follows

PAPANIKOLAOU-KIMI

ΚΕΊΜΕΝΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:ΓΕΩΡΓΙΑ Κ.

Het eiland Evia

1/Situering

Het eiland Evia is het tweede grootste eiland van Griekenland. Het eiland ligt net naast het vaste land,

ten zuidwesten van de provincie Sterea Ellada. De oppervlakte van het eiland Evia bedraagt 3772,9 vierante kilometer, het is 175 kilometer lang en heeft een breedte van 8 kilometer tot maximum 50 kilometer. Het eiland heeft 215 316 inwoners. Ze heeft 678 kilometer aan stranden.

Het eiland Evia is verdeeld in meerdere provincies en verschillende eilanden waaronder ook het eiland Skyros.

2/Snelle bekendmaking

Het eiland Evia heeft een heel verschillend landschap en zit vol verrassingen. Het noorden en het centrum van het eiland zijn zeer groen en bevatten verschillende soorten fauna en flora. Het zuiden daarentegen is eerder ruw en dit landschap doet u denken aan de Cycladische eilanden. De grote verscheidenheid die in Evia tegenkomt zal u in vele opzichten verbazen. Bezoek het eiland en zijn verschillende musea en maak een beeld vertrekkend vanuit de prehistorie, gaande over de verschillende periodes in de geschiedenis tot op de dag van vandaag.

In Kerasia, gelegen in het noorden van Evia, kan u een bezoek brengen aan het paleontologisch museum. Nog noordelijker, bevindt zich het dorp Edipsos bekend voor zijn thermaalbronnen en sinds lang in het verleden bekend voor zijn medische kwaliteiten.

In het zuiden van Evia, komt u monumenten tegen van een eigenaardige architectuur, deze huizen worden "drakospitia" genoemd. Ze staan bekend voor hun originaliteit en voor hun mysterieuze afkomst.

Als we even het eiland rondrijden hebt u de mogelijkheid archeologische sites en musea te bezoeken in Halkida, Eretria, Skyros, Karystos, Edipsos, Oreii en Limni waar u tentoonstellingen vindt van de geschiedenis en de voorgeschiedenis van het eiland. Bovendien vindt u niet alleen byzantijnse monumenten en Venitiaanse torens verspreid over heel het eiland maar ook verschillende volkskunde musea. Voor de avonturiers raden wij u aan de kleine dorpjes door te wandelen om op die manier de locale bevolking te leren kennen en hun totaal verschillende manier van leven.

Het landschap van het eiland Evia bestaat uit een combinatie van bergen en zee. Er zijn veel nog onaangeroerde stranden waar de dennen tot aan het appelblauw zeegroene water rijken om u zo tegen de zon te beschermen. Er zijn lange en korte stranden, met fijn zand en met keien, verlaten stranden en voor de toeristen goed georganiseerde stranden met ligstoelen, watersportmogelijkheden etc. Ze zijn allemaal even mooi en aantrekkelijk. De bergen van Evia bevatten een grote verscheidenheid aan vegetatie en zijn ideaal om er te wandelen, klimmen, mountainbike rijden en zelfs aan alpinisme doen. Bewonderenswaardige grotten en imposante valleien maken dit eiland tot een echt paradijs.

Na een uitputtende rit op het eiland, kan u genieten van de Griekse culinaire verscheidenheid in de vele restaurants. Bevindt het restaurant zich aan de zeezijde dan moet u beslist haar visspecialiteiten uitproberen. Is het restaurant in de bergen gelegen dans geniet u van de locale vleesspecialiteiten klaargemaakt op traditionele wijze. Wat het uitgaansleven betreft, eender waar u gaat, u kan er dansen en feesten tot in de vroege uurtjes.

Vanuit Kymi kan u overvaren gedurende 2uur tot aan de provincie Skyros, waar ook hier traditie en gewoonten nog goed bewaard gebleven zijn.

3/ Hoe het eiland bereiken

De afstand van Halkida, de hoofdstad van het eiland, tot in Athene bedraagt ongeveer 80 kilometer en er bestaan verschillende transportmogelijkheden.

Het plaatselijk verkeer en de metro brengen u van de luchthaven El Venizelos tot aan het bus of treinstation. Hebt u een auto gehuurd op de luchthaven dan volgt u de Attiki odos, en u slaat rechtsaf richting Lamia, zo komt u op de Ethniki odos en na het 2e tolstation slaat u rechtsaf richting Halkida waar u na 15 km aanbelandt.

Een andere mogelijkheid is de Ferryboot er zijn in totaal 8 overzetmogelijkheden om het eiland te bereiken: Rafina-Marmari, Rafina-Karystos, Agia Marina-Almyropotamos, Agia Marina-Styra, Oropos-Eretria, Arkitsa-Edipsos, Agios Konstantinos-Agios georgios Lichada et Agio Kampos-Glyfa. Vanaf de haven van Kymi kan u Skyros bereiken

ΓΛΑΥΚΟΣ

      

ΓΛΑΥΚΟΣ ΓΛΑΥΚΟΣ ΚΑΙ ΣΚΥΛΛΑ Ο Γλαύκος τρώει το μαγικό χόρτο και μεταμορφώνεται σε θαλάσσιο θεό. Cornelis Bloemaert (II), Pierre Mariette (I), Pierre Mariette (II), περίπου 1630-1692, γκραβούρα. Άμστερνταμ, Rijksmuseum, RP-P-1985-458  Μια ενδιαφέρουσα μυθολογική φιγούρα που αναδύεται στην περιοχή της Ανθηδόνας είναι αυτή του θαλασσινού Γλαύκου. Οι εκδοχές για την καταγωγή του τον αναφέρουν άλλοτε ως απόγονο του ήρωα Ανθηδόνος και της Αλκυόνης, άλλοτε του Πόλυβου και της Εύβοιας κι άλλοτε του Ποσειδώνα και κάποιας Ναϊάδας. Σε ορισμένους μύθους, ο Γλαύκος είναι δάσκαλος του Απόλλωνα και πατέρας της Σιβύλλας της Κύμης (Λάμιας) και συχνά παρουσιάζεται να φλερτάρει με ποικίλες μυθολογικές προσωπικότητες όπως τη Σκύλλα, τον Μελικέρτη, τη Σύμη και την Αριάδνη. Οι ερωτικές του απόπειρες, όμως, δεν έχουν ποτέ αίσια έκβαση. Ο Γλαύκος πέφτει στη θάλασσα και γίνεται θαλασσινός θεός. Le Brun, Charles, 1676, από έκδοση των Μεταμορφώσεων του Οβίδιου, Παρίσι, 1676, γκραβούρα. University of Virginia Αντίθετα με τις ιδιότητες που του αποδίδονται αργότερα, ο Γλαύκος ήταν ένας πολύ απλός και πολύ θνητός ψαράς στην αρχή της πολυτάραχης καριέρας του. Μια σημαντική πηγή αναφοράς του βρίσκεται στα κείμενα του Οβιδίου. Ο ποιητής διηγείται ότι ο ήρωας, χρησιμοποιώντας τις

« Η Λάμια του μύθου , του θρύλου, της παράδοσης».

Τοιχογραφία της Δελφικής Σίβυλλας από τον Μικελάντζελο στην Καπέλα Σιξτίνα

« Η Λάμια του μύθου , του θρύλου, της παράδοσης». (Απόσπασμα από την ανέκδοτη υπο τίτλο «Λεπουραϊκά» Ιστοριολαογραφική εργασία του Κ. Μπαϊρακτάρη.  Αναζητώντας την καταγωγή του περί Λάμιας μύθου, ο οποίος μας έτερπε, αλλά και μας τρόμαζε κατά την παιδική μας ηλικία, αντλήσαμε πληροφορίες από διάφορα συγγράμματα καθώς και την αποτυπωμένη λαϊκή μνήμη - των χιλιετιών που προηγήθηκαν – στο πρόσωπο ηλικιωμένων συμπατριωτών μας της περιοχής Λεπούρων, κάποιοι εκ των οποίων πλέον δε βρίσκονται στη ζωή . Η έρευνα και η καταγραφή αυτών των στοιχείων ξεκίνησε προ δεκαετίας περίπου και Οι Σίβυλλες: Η Δελφική Σίβυλλα, η Λιβυκή, η Φρυγική, η Σαμία, η Ευρωπαία, Περσική και άλλες.  Έκδοση SCHEDELL, Hartmann. Liber cronicarum, Νυρεμβέργη, Anton Koberg/ Sebald Schreyer/ Sebastian Kammermeister, 1493.

ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ˙ ΕΥΒΟΕΥΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ

  ΝΙΚΟΛΑΣ  ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ˙  ΕΥΒΟΕΥΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ

   «Αυτός, κατά τον Αθανάσιο Χρυσολόγη, ην ο Κριεζώτης: Στρατηγέτης του Αγώνος. Ήρως του Ανηφορίτου και φρουρός του Παρθενώνος. Μεταξύ Οδυσσέως και Γκούρα έδραν έχει και τ’ όνομά του θέλει τους αιώνας διατρέχει. Εις την Εύβοιαν πατάξας Όθωνος την τυραννίαν, επροτίμησεν γενναίως την σκληράν αειφυγίαν.»

   Αειφυγία; Μα γιατί ο Νικόλας Χαραχλιάνης, ο επιλεγόμενος Κριεζώτης, από τα μικράτα του (στις γειτονιές και τους λόγγους των Κριεζών, όπου το 1785 γεννήθηκε) κι ως το πέρας του βίου του (στο χωριό Γωνιά της ιωνικής Σμύρνης) τον δρόμο της διαρκούς φυγής επέλεξε, νυχτοήμερα παίζοντας με τη φωτιά και τον θάνατο;

Ο Νικόλας Κριεζώτης δια χειρός Στέλλας Γίγα

  Ήταν μια κρυφή εσωτερική του ανάγκη, που ριζοβολούσε στους Μαραθώνες και τις Θερμοπύλες, ήταν η παρορμητικότητα και το ανυπότακτο του χαρακτήρα του, ήταν το πάθος και ο προς την  ελευθερία έρως, ήταν το υψιπετές πατριωτικό του φρόνημα και

ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια περιληπτική αναφορά στην ιστορία της Εύβοιας. Για περισσότερες πληροφορίες κάθε θέματος πατήστε τις υπογραμμισμένες λέξεις και αυτές θα σας οδηγήσουν σε πιο αναλυτικές αναφορές.

                                                  Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

                                                              ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Η πρώτη γραπτή αναφορά στο όνομα Εύβοια γίνεται από τους πρώιμους ιστορικούς χρόνους. Συγκεκριμένα γίνεται από τον Όμηρο στους στίχους της Ηλιάδας Β ΄535-542 όπου απαριθμούνται οι Έλληνες που έλαβαν μέρος στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας.