Ο Γλαύκος, μια από τις πιο ατμοσφαιρικές και αινιγματικές μορφές της ελληνικής μυθολογίας, ενσαρκώνει το αιώνιο πέρασμα του ανθρώπου από τη γήινη, θνητή φύση στη μυστικιστική επικράτεια του υγρού στοιχείου. Αρχικά ένας απλός αλιέας από την Ανθηδόνα της Βοιωτίας, ο Γλαύκος είδε τη μοίρα του να αλλάζει οριστικά όταν παρατήρησε τα αλιευμένα ψάρια του να ζωντανεύουν και να πηδούν ξανά στο νερό, μόλις ήρθαν σε επαφή με ένα παράξενο, μαγικό χόρτο της ακτής. Η περιέργειά του να δοκιμάσει το ίδιο βοτάνι ξύπνησε μέσα του μια ανεξέλεγκτη, ακατανίκητη λαχτάρα για τη θάλασσα. Βουτώντας στα κύματα, καθάρθηκε από τη θνητή του υποστάση με τη συγκατάθεση του Ωκεανού και της Τηθύος, για να μεταμορφωθεί σε αθάνατο θαλάσσιο θεό με πράσινα μαλλιά, κυματιστή γενειάδα και ουρά ψαριού.
